เมื่อกลยุทธ์ทางทหารของเขา ไม่อาจไขคดีเหนือธรรมชาติได้ การยอมรับในสิ่งเร้นลับคือสิ่งที่เขาต้องทำ เพื่อตามหาตัวฆาตกร !! แม้คดีจะลี้ลับซับซ้อนขนาดไหน แต่ทุกคดีฆาตกรไม่เคยปกปิดหลักฐานได้อย่างสมบูรณ์แบบ

ข้าจะไม่ตาย! เพราะข้าต้องการมีชีวิตอยู่ต่อไปเพื่อปกป้องคนสำคัญของข้า หรือต่อให้ข้าตาย ข้าก็จะหวนกลับมา ข้าจะกลับมาแน่นอน! "ข้าจะต้องมีชีวิตอยู่ต่อไป และแข็งแกร่งให้มากที่สุด!"

นางตกหลุมรักเขาตั้งแต่วัยเด็ก แต่เมื่อพบกันอีกครั้งกลับมีคนที่ควรกับเขามากกว่า

ลู่จิ้นจิว ต้องจบชีวิตลงอย่างอนาถด้วยน้ำมือสามีผู้เป็นที่รัก ด้วยความแค้นฝังลึกจึงทำให้นางขอโอกาสจากเทพชะตาอีกครั้งเพื่อกลับมาแก้แค้นสามีของนางพร้อมด้วยหญิงชู้ที่ทำให้นางต้องจบชีวิตลง

การที่ข้าถูกบังคับให้แต่งงานกับคนที่แก่กว่าข้าก็อับจนหนทางที่จะหนีแต่ในเมื่อข้าแต่เข้ามาแล้วท่านยังเลือกที่จะทอดทิ้งข้าอีกอย่างนั้นหรือ

เมื่อแสงสว่างราวกับแก้วมณีมีค่านั้นเจิดจรัสปรากฎเป็นร่างที่แสนงดงามดุจดังนางอัปสรสวรรค์แล้วก็จางหายไปในความมืดมิด นั่นใช่เธอหรือเปล่านะแม่มณีเมขลาของฉัน...

ผิดที่ไว้ใจ ผิดที่กลับมาเกิดใหม่ และข้าผิดที่ยังรักเขา

ไม่รู้ทำไมพักหลังจึงมีวิญญาณทะลุมิติกันเป็นว่าเล่น รู้ไหมว่ามันทำให้โลกเสียสมดุล เดือดร้อนต้องให้เจ้าหน้าที่ตามเก็บวิญญาณมาชำระ แล้วส่งกลับโลกเดิมโดยละม่อม

โบราณแต่กาลก่อนเคยกล่าวเอาไว้ว่าสามีคือผืนฟ้าของภรรยา แต่สำหรับเฟยอี้หลินแล้วภรรยาเสียต่างหากที่เป็นผืนฟ้าของสามี

ปากท่านแดงสดกว่าถังหูลู่ ผิวก็ขาวราวหมั่นโถวอบใหม่ ไหนจะกลิ่นตัวหอมชื่นใจเหมือนชาดอกท้อยามบ่ายนั่นอีก ถามสักนิดเถอะเจ้าค่ะ หากอยากกินท่านสักคำข้าต้องแลกด้วยสิ่งใด..

หน้าที่ข้าคือดูแลท่านเท่านั้นเจ้าค่ะ หากจะให้ทำนอกจากนี้...ข้าไม่ทำ!

มายสาวปี 2558 ได้ตายแล้ว เกิดใหม่เป็นตัวประกอบ ที่ต้องตายเพราะไปแกล้งนางเอกแต่ในยุคโบราณไม่มีห้องน้ำ ไม่มีอาหารแซ็บๆ ไม่ฉันจะปฏิวัติอาหารใหม่ พวกพระเอก นางเอกหลบไป ฉันจะรวยและมีชีวิตสงบๆ

นางไม่ได้ตั้งใจอยากจะเป็นนางร้าย แต่นางก็ไม่อาจเป็นผู้เลือกเมื่อถูกส่งไปอยู่ในฐานะนางร้ายในนิยายของเพื่อนอย่างไร้สาเหตุ นางจึงต้องหาทางดิ้นรนเพื่อให้พ้นชะตากรรมแห่งความตายที่เพื่อนรังสรรค์เอาไว้ให้

พนักงานบัญชีธรรมดาๆคนหนึ่งชีวิตดำเนินไปอย่างน่าเบื่อ. จู่ๆมาโผล่มาในยุคที่ไม่มีในประวัติศาสตร์ชาติไหนบันทึกไว้ แถมยังโดนคนลักพาตัวมาอีกแล้วเธอจะทำอย่างกับชีวิตนี้ได้หล่ะเนี้ย!!!!?

หนึ่งพันชาติภพนับจากนี้ ท่านจะเกิดมาเพื่อเป็นของข้า...รักเพียงแต่ข้า...แต่สุดท้าย! ท่านจะต้องเป็นผู้ลงมือสังหารข้าเช่นวันนี้ทุกภพทุกชาติ หยางจวิน ข้าจะไม่มีวันอภัยให้ท่าน...ไม่ มี วัน!

บุรุษชายชาติทหารเช่นท่านมาตามตื้อข้าทำไมข้ารู้ตัวดีว่าข้างดงามแต่ข้าก็ไม่อยากได้ก้อนน้ำแข็งเป็นสามีหรอกนะ

หลังจากที่ตระกูถูกฆ่าล้างตระกูลข้าในวัยเด็กไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเกิดอะไรขึ้น ข้ารู้เพียงแต่ว่าข้าบาดเจ็บหนักจนพูดกับใครไม่ได้ จนข้าได้มาเจอท่านคนที่ยอมรับในตัวตนของข้า...

กาวบรรลัย