จากเด็กสาวธรรมดาที่ต้องมาพบเห็นด้านโสมมของมนุษย์ นางพลันต้องดิ้นรนต่อสู้เพื่อตนเอง และแล้วทุกสิ่งก็เปลี่ยนไป ***ย้ายที่ลง***

นางเดินกินลูกชิ้นอยู่ดีๆ​ลูกชิ้นติดคอตาย​ ตื่นขึ้นมาเจอกับสถานที่แปลกๆกับพลังปรานและผู้ชายหล่อมากOMG ยังดีที่ลุงให้พรมา3ข้อ

“นางตื่นมาแล้วพบว่าตัวเองได้ย้อนเวลามาอยู่ในร่างของไป่เฟิ่งจิ๋วแถมแม่นางน้อยยังตั้งครรภ์ แต่กลับไม่รู้ว่ามันเกิดขึ้นได้อย่างไร แต่เอาเถอะ เมื่อมันเกิดขึ้นแล้วก็ต้องหาทางรอดให้จงได้"

ตั้งแต่แรกพบสบตาหัวใจข้าก็มิเคยเป็นของผู้ใดอีกเลย

แค่จะถามทางไปปรโลก ทำไมต้องทำหน้าเหวี่ยงใส่ข้าด้วย!!

เมื่ออายุได้ห้าขวบมารดาปิดตาข้า เมื่ออายุได้สิบสามมารดาให้ข้านั่งเล่นหมากล้อมอยู่เพียงผู้เดียว เมื่ออายุได้สิบห้ามารดาทิ้งข้าไว้ที่ตำหนักดำแล้วมิมาเยี่ยมเยียนอีกเลย...

เป็นแค่ความฝันจริงๆหรือป่าว

หลับตื่นหนึ่ง พอตื่นมากลับพบว่าตัวเองกลายเป็นตัวประกอบในนิยายที่ยังอ่านไม่จบ ถึงแม้อ่านไม่จบแต่นางก็รู้ชะตากรรมตัวเองดี ชะตากรรมที่เลวร้ายและน่าอนาถอย่างที่สุด

...ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปสักกี่พันธ์ปีเขาและเธอก็หากันจนเจอ

ตัวเอกไม่ใช่ผู้หญิง อย่ายึดติดรูปปกนัก เพราะไม่มีผู้หญิงที่ไหนวิ่งหนีศัตรูคู่อาฆาตจนตกเหวหรอก ไม่มีใครคิดว่าจะรอด ก็หัวเขาตกไปฟาดสันคัมภีร์ในตำนานตายคาที่นี่นา

ความรักที่ไม่ใช่เพียงเเค่รัก..... เพราะรักคือเข้าใจ เพราะรักคือความเสียสละ เพราะรักคือสิ่งที่ยึดมั่นถือมั่น เพราะรัก....... จึงทำให้เกิดเรื่องราวที่ทั้งสุขเเละทุกข์

เขา ผู้ซึ่งพเนจรไปทั่วหล้าด้วยฐานะหมอผี นาง ธิดาแสนชังของเสนาบดี ซึ่งมีอดีตอันแสนดำมืดซ่อนอยู่ "ท่านจะตามข้ามาทำไมนักหนา" นางได้เอ่ยกับผู้ที่ติดตามนางดั่งเงาตามตัว

เด็กสาวอัจฉริยะ ในศตวรรษที่30 ได้โดนเครื่องย้อนเวลาส่างมาอยู่ในร่างของ เซี่ยวยี่ คุณหนูผู้ไร้ค่า ในยุคโบราณ เธอจะทำอะไรต่อไป จะทำอะไรกับโลกใบนี้ติดตา,อ่านได้นะ

เรื่องราวความรักของพญานาคราชองค์หนึ่งกับพญานาคีที่หนีไปเกิดเขาจึงต้องติดตามหาเธอเพื่อมาครองรักดั่งเดิม

เรื่องราวในนิยายจะเป็นเยี่ยงไรข้าหาได้สนใจไม่หาก...ท่านพี่ของข้ามิใช่พระรองที่โดนนางเอกหลอกใช้จนตายดับอนาถ! ไม่ได้! ข้ามิยอมให้เป็นเยี่ยงนั้น นางเอกอย่าได้เข้าใกล้พี่ข้ามิเช่นนั้นอย่าหาว่าข้ามิเตือน!

โบราณว่าสามีคือท้องฟ้า ภรรยาคือพื้นดิน สำหรับนางเขาคือท้องฟ้าที่กว้างใหญ่โลกทั้งใบของนางมีเพียงเขาผู้ที่นางคิดว่าเป็นสามี แต่สำหรับเขานางไม่อาจเป็นได้แม้แต่เศษเสี้ยวธุรีดิน เพียงเพราะนางคือ 'ทาส'

แม่ทัพผู้หล่อเหลา ผู้ที่ผ่านเหตุการณ์ความยากลำบากกว่าจะได้ชื่อว่าแม่ทัพที่เก่งกาจตั้งแต่อายุน้อย ในท้ายที่สุดก็ถึงเวลาที่เขาจะเสวยสุขกับชีวิตที่เหลือสักที แต่การจะใช้ชีวิตอย่างสงบสุขนั้นชั่งยากเย็นเหลือเกิน เคราะห์ที่เข้ามาแทบเคาะหัวให้เขาบ้าตาย!!

“เป็นแค่คู่หมั้น ท่านอย่าได้ใจไป ข้าจะไม่ยอมให้ท่านกลั้นแกล้งข้าเหมือนเช่นในป่าวันนั้น” “อืม วันนั้นข้ากลั้นแกล้งเจ้าอย่างไรนะ นอนร่วมเตียงเดียวกันใช่หรือไม่”