(ภาค ๒) ชาติก่อนนางเป็นลูกศิษย์เขาแต่ชาตินี้นางเป็นศิษย์พี่ของเขา ที่รักและหวังดี ชวนกันจ้ำจี้เป็นว่าเล่น หุหุ ชาติก่อนรักกันแต่ไม่สามารถอยู่ด้วยกันได้ ชาตินี้ก็เลยจัดหนักจัดเต็ม

เพราะแรงเสน่หาเป็นเช่นยาพิษ นางจึงคิดหลีกหนีให้ไกล ทว่านางจะทำได้หรือไม่ ในเมื่อยิ่งหนี เขายิ่งตาม ยิ่งผลักไสเขายิ่งฉุดรั้ง แม้ทำร้ายเขาให้ต้องหลั่งรินโลหิต เขาก็ยังมีใจให้นางอยู่ดี!

เดี๋ยว!!!!! ตามเนื้อเรื่องฉันควรหลุดข้ามโลกเข้ามาเป็นนางเอกไม่ใช่หรอ? ไม่สิ ช่างความนางเอก แต่หลุดเข้ามาเป็นหญิงสาวชาวบ้านยากจนนี่สาบานว่าพรจากสวรรค์..ใช่ไหม!

ในวันที่ตกต่ำที่สุด กลับมีเด็กสาวผู้หนึ่งก้าวเข้ามาในชีวิตเขา นางทำให้เขารู้คุณค่าของการดำรงอยู่ ทำให้เขารับรู้ว่า สิ่งที่ใครๆก็ไม่เห็นคุณค่า อาจมีค่าสูงสุดสำหรับบางคนก็ได้

สตรีเลอโฉม บอบบางไร้ทางสู้เช่นนาง เหตุใดต้องถูกบุรุษมากรักไร้สัจจะทอดทิ้ง ควรหรือ ที่นางต้องกล้ำกลืนฝืนทน…ถึงคราที่นางจะสั่งสอน ให้บุรุษชั่วเหล่านั้นได้รู้สำนึกเสียบ้าง

ปิดตอน เหลือแค่ส่วนอดีตค่ะ

ชาติก่อนเธอตายทั้งที่ยังสานฝันไม่แล้วเสร็จ เวลานี้ได้กลับคืนมามีชีวิตอีกครั้ง แม้ต้องมาอยู่ในร่างเด็กหนุ่มตัวน้อย แต่เอาเถอะไหนๆก็ไหนๆแล้วจากนี้เธอขอสานฝันการเป็นสุดยอดนินจามันเลยก็แล้วกัน!

เหม่ยลี่ฆ่าตัวตายเพราะไม่อาจทนเป็น'เด็กกำพร้า'มีชีวิตที่ต้องทุกข์ทรมารอีก แต่หลังจากที่ตัดสินใจจบชีวิตลงแล้วเมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครั้งกลับพบว่าตนต้องมาอยู่ในร่างของ'อาหนิง'เด็กกำพร้าจากไฟสงครามอีก

ใครจะไปเชื่อว่าสาวเปรี้ยวเยี่ยวราดยุค 2018 อย่างชั้น ต้องข้ามภพมาอยู่ในยุคจีนโบราณ แถมสิงร่าง เอ้ยเข้ามาอาศัยร่างแม่นางหยางหลีเป่า ที่ใครๆก็แสนจะเอือมระอาในความร้ายกาจ อ้อหรอ จริงๆแล้วชั้นก็ใช่ย่อยนะ

เรื่องของฉัน

“ไหนละท่านอ๋อง ไทจื่อในป่าท้อ ไหนคุณชายสี่ ไหนท่านแม่ทัพ…อิแม่เพลีย” จะย้อนยุคย้อนเวลามา ก็ไม่ว่าอะไนนะ แต่ส่งมาทำสวนท้ายวังหลวงเนี๊ยนะ แม่อยากจะอัพเตตัสประจาน ทวิตให้โลกรู้ ขอบคุณสวรรค์...

ทริปเที่ยวกู้กงรอบที่หนึ่งร้อยนำพาให้ฮันนาห์ เหลียง ต้องพบกับประสบการณ์ชีวิตอันน่าตื่นตาตื่นใจยากลืมเลือน สุดท้ายแล้วเธอจะได้กลับมาในปัจจุบันหรือไม่...

ทำไมชีวิตฉันถึงซวยซ้ำซวยซ้อนขนาดนี้โดนไล่ออกจากงาน แถมยังโดนรถชนจนเสียชีวิตอีก เอ๊ะ ๆๆ นี่ฉันยังไม่ตาย!!! ฉันหลงเข้ามาในยุคสมัยไหนกันเนี่ย แล้วฉันก็ไม่ใช่ท่านหญิงของป้านะ

เด็กหนุ่มผู้ยากจน​ กับชะตาชีวิตที่ต้อยต่ำ​ แต่ด้วยใจที่ไม่ยอมแพ้​ เขาจะผ่านพ้นความทุกข์ยากครั้งนี้ไปได้อย่างไร

เรื่องราวของพี่น้องฝาแฝดแห่งบุตรพระเจ้าที่ต้องมีโชคชะตาต่างกัน คนหนึ่งเป็นเจ้าชายและอีกคนเป็นเพียงทาสคนหนึ่ง พวกเขาต้องร่วมกันตามหาบางสิ่งที่ทำให้ชีวิตของพวกเขาเปลี่ยนไปตลอดกาล

“ข้ากับเจ้าได้เสียกันแล้ว” ดวงตากลมโตที่เบิกกว้างด้วยความงุนงงเริ่มคลอไปด้วยหยาดน้ำตา “ดะ...ได้เสียกัน?” “ใครๆก็รู้ว่าเมื่อคืนเจ้าเป็นฝ่ายย่องมาหาข้ากลางดึกเพื่อขืนใจ”

ความมืดมืดและความอึดอัดคงอยู่กับเขามาเนิ่นนาน จนกระทั่งชายหนุ่มได้โอกาสที่จะลืมตาในร่างใหม่อีกครั้ง แต่เกิดธรรมดาเสียที่ไหน...

เพราะโชคชะตา แม่มณีจึงถูกพัดพามายังโลกที่แตกต่าง อุบัติเหตุแห่งโชคชะตาได้ทำให้นางได้เป็นชายาเอกของแม่ทัพใหญ่อย่างไม่ทันตั้งตัว แต่ยิ่งเข้าหาก็ยิ่งถูกผลักออก งานนี้แม้แต่เฒ่าจันทราก็ช่วยอะไรไม่ได้เลย

หญิงสาวส่ายหน้า "ท่านจะกังวลไปไย? เป็นข้าที่กอดท่าน จูบท่าน! ข่มเหงท่าน!>>>"

ขุนนางหนุ่มน้อยผู้ไม่อยากมีวาสนา แค่อยากมีภรรยา (คนเดียว) แต่ทำไมมันช่างยากเย็น อะไรที่อยากได้กลับไม่ได้ อะไรที่ไม่อยากได้กลับประเดประดังเข้ามา!