แหมๆเกิดเป็นตัวร้ายทั้งทีก็ขอหาขี้ข้า..เอ๊ย!ลูกสมุนไว้ใช้งานหน่อยเถอะ! ไม่รักข้าแล้วยังไง?พระ-นางหลบไปจ๊ะ!เวทีนั้ตัวร้ายจะเดิน!//เชิดหน้ามองเหยียด

แรกพบสบตาดั่งบุเพสันนิบาตใครก็ตามที่สบตากับนางเป็นต้องผวา นางไปที่ใดก็ถูกขับไล่ พอจะเจอคนดีก็ดันตายไว คงเป็นชะตาของนางที่ต้องเร่ร่อน จนถูกจับมาค้าทาสสะนี่

นางตายเพราะถูกคนรักฆ่า ก่อนสิ้นใจได้ตัดพ้อต่อว่าสวรรค์ มีครวบครัวก็ชิงชังขายนางทิ้ง มีเพื่อนก็ทรยศหักหลัง มีคนรักก็ถูกฆ่าตายอย่างเลือดเย็น ถ้าถ้าได้เกิดใหม่อีกครั้งนางอยากอ่านใจคนได้ !!

ย้อนเวลามาได้ใช้ชีวิตใหม่ ฟูฟอง คนนี้สุดแสนจะลั้ลลา แต่สวรรค์ไม่โปรดปรานดันส่งปัญหาชีวิตและคนมาป่วนความสุขนางเช่นเขา! นางจะต้องงัดทุกกลยุทธ์มาใช้เอาตัวรอดหนีจากปัญหา...แต่คนนี่สิ นางจะหนีได้ยังไง?

จื่อเว่ยจะทำเช่นไรเมื่อต้องข้ามการเวลามาในศตวรรษ21ช้ำร้ายนางยังต้องมาเป็นผู้หญิงของมาเฟียหื่นกามอย่าง ยงเฟ่ยหง นิโคไล โกเลีย

ใครจะไปคิดว่าเรื่องย้อนเวลาทะลุมิติจะมีจริง ส่งให้ "เธียรบุษบง" ครูป้า แก่วัยไกล้ eariler ต้องมาอยู่ในร่างของ "มะลิ" เด็กที่จะมีชื่ออยู่ในประวัติศาสตร์ ว่าอะไรนะเป็นดอกอุตพิดแห่งพระนคร

นางตายแล้วเพราะรับคมดาบแทนบุรุษยอดดวงใจและฟื้นมาอีกคราในร่างตนเองเมื่อครั้งอดีตตอนอายุสิบเจ็ดหนาว และนางกลับมาเพื่อทำให้คนผู้นั้นตกหลุมรักนางอย่างโง่งม

เดินแบบมาแล้วร้อยกว่าครั้ง "อลิซ"คนนี้ไม่เคยเกิดอุบัติเหตุขณะเดินแบบซักครั้ง แล้วนี้อะไร อยู่ดีๆสปอตไลท์ด้านบนตกใส่ ตาย!! คิดว่าจะได้ไปพบท่านยมทุตซะแล้ว ไง๊มาอยู่ในร่าง"แฮซู"ในยุคสมัยโซซอนได้

คุณเคยฝันเรื่องเดิมซ้ำๆ ทุกคืนไหม ?

จะเกิดอะไรขึ้นเมื่อสาวน้อยธรรมดาทั่วไปได้หลงไปอยู่ในมิติอีกมิตินึง แล้วโดนเรียกว่าเจ้าหญิงอีก ต่อไปนี้อะไรจะเกิดขึ้น โปรดติดตาม.................................

เมื่อสองแม่ทัพที่ไม่ถูกกันต้องมาแต่งงานกัน เพราะคำว่า..."สมรสพระราชทาน"

เพราะกงล้อแห่งโชค ทำให้พวกเธอสองคนพี่น้องต้องเดินทางกลับมาสู่บ้านเกิดของมารดา , เวทย์มนต์ , อำนาจ , ความอิจฉาริษยา . . .

'ความรัก' นำพามาซึ่ง ความอิจฉาริษยาและการแก่งแย่ง เธอจะทำอย่างไรเมื่อต้องเดินทางย้อนอดีตไป 100 กว่าปี ณ แว่นแคว้นเมืองที่ล่มสลายไปแล้วในปัจจุบัน เพื่อตามหาเสียงเรียกร้องแห่งหัวใจ

ผู้มีอำนาจมากที่สุดหาใช่ฮ่องเต้ แต่เป็นท่านประมุข หากท่านใดตองการทำการค้าด้วย มีกฏ 2 ข้อ ข้อ1 มาก่อนมาหลังไม่สำคัญ ที่สำคัญคือเงินต้องมากพอ ข้อ2 เงินมากเพียงใดไม่สำคัญ ที่สำคัญคือท่านประมุขพอใจหรือไม่

เรื่องราวความสุขเล็กๆในอดีต