"ฝึกปราณไม่ได้? งั้นก็ทุบด้วยหมัด! เส้นทางผงาดของ 'ฉินอวี่' จอมยุทธ์ไร้ตันเถียนผู้เมินกฎสวรรค์ เลือกฝึกร่างกายจนแกร่งกว่าเหล็กกล้า ใครบอกว่าวิชากายนอกเป็นแค่ขยะ? เดี๋ยวรู้กัน!"

จากเด็กเก็บฟืนไร้ค่า สู่ศิษย์ของจอมยุทธ์ที่ “ไม่ควรถูกจำ” วิชาของเขา…ทำให้โลกผิดเพี้ยน ศัตรูของเขา…คือผู้ที่ลบตัวตนคนทั้งโลกได้ และเส้นทางของเขา… คือการท้าทาย “ความจริงของโลกทั้งใบ”

เทพเซียนและพุทธะล้วนรับเครื่องหอมจากผู้มีชีวิต แต่ข้าเพียงผู้เดียวที่เติมเต็มความปรารถนาของผู้ตาย

แปดปีก่อนเขาเป็นเพียงเด็กตาบอดชะตาอาภัพ แปดปีต่อมาเขาแบกโลงกระบี่ท่องไปทั่วยุทธภพ

ฉีอี้ วิศวกรผู้เสียชีวิตในห้องสมุดจังหวัดจากเหตุเพลิงไหม้ ฉีอี้ทะลุมิติเข้ามาอยู่ในร่างของบัณฑิตในโลกคู่ขนาน เขามาพร้อมกับตัวช่วยอย่างห้องสมุดที่ช่วยให้เขาหาความรู้ได้ทุกอย่าง

ในโลกนี้ ระดับขั้นไม่ใช่ทุกอย่าง สิ่งที่ตัดสินชัยชนะที่แท้จริงคือ เปอร์เซ็นต์ความสมบูรณ์ ของวิชาที่ฝึก ซึ่งลู่ชางเซิงจะมองเห็นผ่านเนตรเทวะเป็นตัวเลขระบุชัดเจน

เมื่อพนักงานออฟฟิศผู้บ้างานจนตาย ต้องมาเกิดใหม่ในร่างของ 'กงจื่อสี่' คุณชายสี่แห่งพรรคมารทมิฬ ทายาทสายเลือดตรงที่วันๆ เอาแต่เสพสุรานารีจนถูกตราหน้าว่าเป็น 'ขยะ' ของพรรค "ยิ่งขี้เกียจยิ่งไร้เทียมทาน"

ณ บรรพกาล อัจฉริยะผู้ดูแลหอตำราแห่งเทียนฉี สิ้นชีพด้วยน้ำมือของอสูรร้าย หากแต่ภพชาติใหม่นี้ เขานี่แหละจะเป็น ‘อสูรคลั่ง’ สยบมันให้อยู่ใต้เท้า!

ความว่างเปล่า หาใช่การสูญสิ้น ทว่าคือการโอบรับสรรพสิ่ง" เพื่อผนึก 10 ขุมพลังทำลายล้าง หยางฟงยอมหลับใหลไร้ลมหายใจ ให้สหายแบกร่างข้ามสมรภูมิ แลกกับการดับไฟกิเลสทั้งยุทธภพ

เมื่อสวรรค์เห็นมนุษย์เป็นเพียงปศุสัตว์! ‘หลินเทียน’ เด็กหนุ่มผู้ถูกทอดทิ้งจึงหยิบกระบี่วัฏสงสาร ผสานสัจธรรมแห่งวารี ทะลวงเก้าทวีป สับฟันกฎเกณฑ์พระเจ้า เพื่อเขียนลิขิตฟ้าใหม่ด้วยมือตนเอง

สายเลือดศักดิ์สิทธิ์มอบชีวิตที่สองให้! เขาเป็นใคร? เหตุใดจึงอยู่ที่นี่? เบื้องหลังตัวตนอันมืดดำนี้ ทวยเทพเท่านั้นที่ให้คำตอบได้!

นางมิใช่เปลวเพลิงที่เผาผลาญโชติช่วง แต่นางคือ "สายธาร" ที่เยือกเย็น ลึกล้ำ และทรงพลัง พร้อมจะถาโถมพัดพาอุปสรรค กลืนกินสรรพสิ่ง และสยบมารนับหมื่นให้สยบแทบเท้า "ชีวิตข้า ข้าขอลิขิตเอง"

ข้าคือจอมมาร... แต่ทุกครั้งที่ลงมือฆ่า ผู้คนกลับร้องไห้ซาบซึ้งและเรียกข้าว่า "เซียนผู้ทรงธรรม" ยิ่งอธิบาย...ยิ่งไม่มีใครเชื่อ

คืนหนึ่งถึงคราวของโม่หลงเฉินที่จะส่งมอบโอสถที่เขากลั่นตามภารกิจของนิกาย เหล่าศิษย์ที่มาเอาโอสถต่างก็ครุ่นคิดอย่างหนักขณะมองดูหม้อซุปไก่แสนอร่อยตรงหน้า เหล่าศิษย์ : ตรงไหนกันที่มันถูกเรียกว่าโอสถ?

ชาติก่อนตระกูลขุนพลย่อยยับ แผ่นดินวิบัติเพราะกังฉินโสมม ชาตินี้จ้าวหนิงหวนคืน ทวงอำนาจ บดขยี้ศัตรูให้สิ้นซาก บนเส้นทางพิทักษ์แผ่นดิน.. ทวยเทพขวางทาง ข้าล้างบางทวยเทพ! พุทธะขวางหน้า ข้าบั่นเศียรพุทธะ!

ถิงถิงในร่างตัวร้ายเพื่อหลีกเลี่ยง BAD END จำเป็นต้องหนีออกจากสำนักเป่ยโตวกลับสู่ตระกลูอวี้เพื่อใช้ชีวิตอย่างอิสระบนกองเงินกองทองให้สมกับวาสนาที่ได้รับมาแต่ทุกอย่างกลับพังทลายเมื่อพระเอกดันเล่นนอกบท!

"ยุทธภพแห่งนี้... มืดมนยิ่งกว่าเดิมตั้งแต่มีไอ้พวกบ้าเจ็ดคนนี้โผล่มา โดยเฉพาะหัวหน้าของพวกมันไอ้สารเลวโม่ฮงเฉินนั่นช่างชั่วร้ายเหลือเกิน" โม่ฮงเฉิน : ใส่ร้าย! นี่เป็นการใส่ร้าย! พวกเจ้าใส่ร้ายข้า!

‘เจียงอวิ๋น’ เด็กชายกำพร้าที่อาศัยอยู่ในหมู่บ้านลึกลับ เขาต้องการบำเพ็ญมรรคาดังเช่นคนอื่น จึงต้องออกไปหาหนทางสู่การบำเพ็ญที่ “นิกายแสวงมรรค!” ทั้งๆ ที่ตัวเขาไม่มีสามสมบัติพื้นฐานแห่งการบำเพ็ญมรรค!

เด็กหนุ่มได้เดินทางข้ามเวลาไปยังโลกแห่งการฝึกฝนเซียนอย่างอธิบายไม่ถูก พร้อมกับร่างศักดิ์สิทธิ์ของหญิงสาวผู้ศักดิ์สิทธิ์... เอ่อ ร่างศักดิ์สิทธิ์ของสตีฟ! มีคุณลักษณะครบถ้วนเหมือนสตีฟ!

ร่างไร้วิญญาณในตรอกมืดกลับตื่นขึ้นอีกครั้ง เมื่อวิญญาณดวงหนึ่งเข้ามาสิงสถิต จากผู้ถูกทอดทิ้ง เขาจะก้าวสู่เส้นทางสงคราม และเขียนตำนานเทพจักรพรรดิด้วยมือตนเอง