<br>ฉันพอใจที่จะเป็นของฉันอย่างนี้ .. ทำไม ? ไม่พอใจ ? ไม่พอใจใช่มั้ย งั้นก็ไสหัวออกไปจากที่นี่ซะ จะไปตายที่ไหนก็ไป !

ฉันมีญาติชื่อคีย์ด้วยหรอเนี่ย แต่แม่มสวยจังว่ะ ถ้านายไม่พูด คับ ผม ฮะ ฉันนึกว่านายเป็นผู้หญิงนะเนี่ย เฮ้ออ น้ำตาไหลทุกครั้งที่คิดถึงเค้า เมื่อไหร่คีย์คนนี้จะลืมนายได้นะ...ใครก็ได้ทำให้ผมมีความสุขที

คุณเชื่อมั๊ยว่าเราสามารถเลือกจุดจบของความรักได้..และสิ่งที่สามารถกำหนดจุดจบได้นั้นก็คือการกระทำ

เมื่อความรักกลายเป็นความแค้น ที่ซึงโฮคิดว่าจุนเป็นคนฆ่าแม่ของตัวเอง ทำให้ซึงโฮเอาความรักที่มีให้จุนเป็นตัวแก้แค้นและมันก็ต้องทำให้เขาต้องเจ็บกับเกมนี้ อัพตอน 3แล้ว

ไอ้บ้าๆๆๆ พูดอะไรน่ะ จะขอ....เรอะ ฝันไปเหอะ อ๋า ที่รัก ไมพูดไรงั้นเล่า หืม มามะ ฟิค รั่วๆอ่ะค่ะ

ความรักที่เก็บไว้ จะทำอย่างไรให้รู้ ในเมื่อเขา ไม่เคยมองมาทางเราเลย (หรือ? )

Everlasting with you~*

ในยุคประวัติศาสตร์ สมัยที่เทพนิยายยังคงเป็นสิ่งสวยงาม ได้มีนิทานของกวีเรื่องหนึ่ง ที่ถูกขับขานไปทั่วอณาจักรลึกลับ เป็นเรื่องของความรักอันสวยงาม ที่ทำให้แม้แต่อาชญากรผู้ไร้หัวใจหากได้ฟังแล้ว จะต้องร้องไห้ออกมาด้วยหัวใจที่เต็มตื้น เอาล่ะ!... คงจะถึงเวลาแล้ว

ผมชเว มินโฮ ผมชอบคิด "ฟุ้งซ่าน" แต่เรื่องของคีย์ตลอดเลย เวลาเจอก็ไม่ค่อยจะกล้าคุย ผมต้องกล้ามากกว่านี้เพื่อจะได้อยู่ใกล้ๆคีย์

แกล้ง...รัก~*

พี่ไม่รู้หรอกว่าผมเจ็บปวดมากแค่ไหนเวลาที่เห็นพี่อยู่กับผู้หญิงคนอื่น ผมรักพี่นะ...พี่เยซอง แต่ดูสิ่งที่พี่ตอบแทนความรักของผมสิ

ม่มีอ้อมกอดใดที่จะอบอุ่นเท่ากับอ้อมกอดของคน คนนี้ คิม จุนซู เจ้าตัวเล็กของ คิม แจจุง

ห้องสำหรับโปรโมทโปรเจคและหมวดสินค้าของวอนทึก

ความรู้สึกของคนคืออะไรกันนะแล้วทำไมทุกคนจะต้อง...รัก...ชั้นไม่เข้าใจเลย

สงครามจอกศักสิทธ์ไ้ด้เปิดฉากขึ้นอีกครั้ง!! สมรภูมิคือเมืองฟุยุกิในอีก15ปีต่อมา สิ่งใดรอเหล่าจอมเวทย์อยู่เบื้องหน้าขอเชิญทุกท่านมาติดตามไปพร้อมๆกัน

3 เดือนต่อจากนี้ผมจะมีพี่กับเค้าบ้าง

คุณว่าความรักเป็นแบบไหน ?? ความรัก ถ้ามันทำให้เราเจ็บปวดจริงๆ เราคงไม่ปล่อยความรัก ให้มันกระทำเราฝ่ายเดียว

คนนึง"ตั้งใจป่วย" ..คนนึง"ตั้งใจว่าง" ..ทุกอย่างเพื่อ"วันสำคัญ"ที่จะได้อยู่กับ "คนสำคัญ" เพียงแค่วันเดียว ..Precious day..

กาลเวลานั้นได้ผ่านพ้นไป แต่ความโสมมของมุษย์นั้นก็ยังคงเหมือนเดิม ในโลกแห่งความเป็นจริง ทุกอย่างมันก็แค่เกมที่เปลี่ยนตัวผู้เล่นไปเท่านั้น ไม่อะไรเปลี่ยนแปลงไปเลยสักนิด ไม่มีเลย Elisa Vangerad's Diary