รอติดตามน้า

ก็ไม่มีไรมาก เนื้อเรื่องย่อย โมโมจิ เด็กชายอายุ19ปี ได้หลุดเข้าไปในต่างโลกพร้อมกับพลังมหาศาล ที่ตายได้999ครั้ง แถมยังก็อปสกิลคนอื่นได้ โมโมจิ ได้ไปเจอกับสาวทั้ง5คนแล้วก็ได้ออกผจญพัย

เธอ คือ สตรีผู้แข็งแกร่งที่พ่ายแพ้ให้กับความรัก เขา คือ พระรองผู้ไม่เคยชนะหัวใจของนางเอก เมื่อเขาทั้งสองได้พบกันเรื่องราวจะดำเนินไปเช่นไร!?

เมื่อ sun drop ตกมาจากโลกอีกครั้ง จะเกิดหายนะอะไรขึ้น

เมื่อโลกที่รู้จักกำลังเปลี่ยนไป พวกเขาก็ได้พากระแสใหม่ของประวัติศาสตร์มายังโลกแห่งนี้

คำว่ารักนั้นหมายถึงสิ่งใด ใครกันคือผู้บัญญัตินิยามนั้น แท้จริงแล้ว "รัก" นั้นคืออันใด แล้วจะเป็นเช่นไรหากรักของท่านและข้ามันมิเท่ากัน

(ชื่อคุณ)สาวธรรมดาวันหนึ่งมีชาวยุโรบให้ไข่อีสเตอร์แต่ไข่ในนั้น... " กุกจะเอานมกล้วยกุกจะเอา' "แทไม่ได้ดื้อซักหน่อย" "คนสวยของจีม" ติดตามกันเย่อๆนะ(แก้ไขข้อความนิดหน่อยนะ)

ความรักของสองเผ่าพันธุ์ที่เป็นศัตรูกันมานับหลายร้อยปี..เรื่องราวชีวิตของเด็กสาวที่ชื่อว่า"ไพลิน"ที่มีชื่อของใครบางคนอยู่ที่หลังคอ..เธอจะตามหาคนๆนั้นหรือไม่หรือว่าเธอกับเค้าคนนั้นเคยเจอกันมาตั้งนานแล้ว

ใครจะไปคิด ว่าฉันจะ. . . . ได้ซ้ะขนาดนี้!!! ใครกันจะเข้าใจหัวใจฉัน ..... ถึงแม้ว่าฉันจะต้องเจอเรื่องราวสุดแสนจะทรหด ขอแค่มีเธอคอยเอาใจช่วยและเป็นกำลังใจให้ฉันฉันก้พร้อมจะสู้ ได้โปรดสู้ไปด้วยกันกับฉัน

เเวมไพร์

"ถ้าพูดถึงเมจิกจะนึกถึงอะไร" "ความชิบหาย"

ถ้าหากมีผู้ใดย่างกรายเข้าคฤหาสน์ของเเม่มดที่มีคำเรืองฤทธิ์ ท่านผู้นั้นจะถูกสาปเป็นทาสเเม่มดชั่วกัปชั่วกัลป์

ชีวิตของฉันเคยสงบสุขดี แต่แล้ววันหนึ่งเมื่อฉันได้พบกับเหตุการณ์ประหลาดๆ พร้อมกับการได้พบกับเขา มันจึงทำให้อนาคตของฉันเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง

เมื่อแม่มดอย่างฉันปลอมตัวเข้ามายังโลกมนุษย์เพื่อหาของสำคัญบางอย่างนั่นก็คือตรามัคคะถ้าใครใช้มันในทางผิดโลกจะเกิดหายนะใหญ่หลวงแต่แล้วฉันตกหลุมรักรุ่นพี่สุดฮอตของโรงเรียนมนุษย์รักครั้งนี้จะเป็นยังไงนะ >

ในเมื่อกฏของปีศาจห้ามให้มีความสัมพันธ์​กับมนุษย์เเต่ถ้ามีผู้เเหกกฏ ก็ต้องโดนลงโทษ​ เเต่บังเอิญ​ความสัมพันธ์​นั้น​ ก็ทำให้เด็กคนหนึ่งเกิดมาพร้อมอำนาจเรื่องราวจึงได้มีเเต่ความวุ่นวาย

ฉันโดนแย่งบทไปได้ยังไงกันฮะ นั่นผู้ชายของฉัน นั่นก็เงินของฉัน นางร้ายข้ามมิติอย่างเธอมาแย่งไปแบบนี้มันจะมากเกินไปละนะ!

ก็แค่วันธรรมดากับตัวประกอบธรรมดาคนนึง “สวัสดีค่ะ แต่งงานกันไหมคะ?” “.....”