‘กฤติน’ ผู้ปิดตายหัวใจจากอดีต เกิดความระแวงและเข้าใจผิดในตัว ‘ปัณฑารีย์’ ครูอนุบาลสาว ทว่าความจริงใจและความอ่อนโยนของเธอกลับช่วยพังกำแพงอคติและเยียวยาหัวใจที่บอบช้ำของเขาให้กลับมาเชื่อในรักแท้อีกครั้ง

"เอาความรักปลอม ๆ ของพี่ภัทรกลับไปเถอะค่ะ รันไม่ขอรับมันคืน"

เขาเปรียบดังแสงสว่างให้เธอได้ฝากชีวิต เป็นแสงเพลิงไว้พิฆาตศัตรู แต่เป็นแสงแห่งรักไว้หล่อเลี้ยงหัวใจให้เธอได้อบอุ่นตลอดกาล

ต่อหน้าคนทั้งโลกเขาคือประธานจอมเผด็จการผู้แสนจะเย็นชา แต่ต่อหน้าเธอ เขาเป็นแค่คนหน้ามึนที่พร้อมจะยกให้เธอเป็นโลกทั้งใบ

ชีวิตเธอช่างเหมือนนางร้ายตัวประกอบ จะให้มาพูดเรื่องความรักกับท่านประธานจอมบงการอย่างเขาน่ะหรือ เป็นไปไม่ได้! ตัวประกอบไม่มีวันได้คู่กับพระเอกหรอกนะ

การแต่งงานปลอมๆ กำลังจะจบลงในอีกสองเดือนข้างหน้า แต่มันดันไม่จบง่ายๆ เมื่อเราเผลอกินแซ่บกันเป็นครั้งแรก ในรอบสามปี!

พ่อ แม่ ของเขาและเธอเสียชีวิตจากอุบัติเหตุเดียวกัน เหตุการณ์ครั้งนั้นทำให้เขาได้พบกับเธอผู้ช่วยชีวิตน้องสาวของเขาเอาไว้ ผ่านไปสี่ปีเธอกลายมาเป็นเพื่อนร่วมบ้านหลังเดียวกับเขา

คิดว่าเธอไม่รู้จักคนที่เป็นมาสามีเลยหรือ ปากดีแถมขี้งอนขนาดนี้ ก็ช่ออัญชันคนนี้แหละที่เลือกมาเองกับมือ

เขาคือเพื่อนสนิทของพี่ชาย... คนที่เธอแอบรัก แต่ก็ไม่กล้าคิดที่จะครอบครอง ไม่กล้าแม้แต่จะฝันด้วยซ้ำ ก็ในเมื่อเขามองเธอเป็นเพียง... น้องสาว เท่านั้น

จากความบังเอิญที่เดินชนกันในวันนั้น ทำให้คนแปลกหน้าทั้งสองคน ได้มารู้จักและรักกัน แต่เมื่อความรักครั้งใหม่ ต้องมาเจอกับความรักครั้งเก่า เธอจะกลายเป็นเพียงคนในอดีตของเขา หรือจะเป็นคนสุดท้ายที่เขาเลือก

รอยพลาดของยายทวดไปโผล่บนชุดที่อีกประเทศอ้างว่าเป็นมรดกของตน นักข่าวที่ไม่เชื่อใครง่าย ๆ กับรัฐมนตรีที่ไม่ตอบจนกว่าจะรู้ ต้องไว้ใจกันให้ทันก่อนเวลาจะหมด

เรื่องของเรามันเกิดจากบนเตียง

เลี้ยงไม่เชื่องอย่าให้เจออีกเค้าจะล่ามโซ่ไว้ทั้งแม่ทั้งลูกให้รู้จักเข็ดหลาบ แต่สองแม่ลูกนั้นพอได้โบยบินจากกรงเหล็กก็เบิกบานเริงร่าแต่ก็ไม่นานคนบ้าก็ตามจับจนได้ทว่ายัยก้อนตัวดำน่าชังนักรู้ความเกินเหตุป่าวประกาศว่าเขาไม่ใช่พ่อ

หม่อมหลวงปานวดีที่เขาว่าร้ายเสียเหลือเกิน กลับตกอับกลายเป็นลูกหนี้นักเลงหลังวัง เพื่อรักษาวังไว้ หล่อนยอมลดศักดิ์ศรีลงมาทำงานให้เจ้าหนี้ที่เกลียดกันตั้งแต่แรกเจอ

การตกอยู่ในห้วงความรักที่เป็นไปไม่ได้ แต่ไม่ยอมถอยออกมา มันเป็นเช่นนี้เอง...ยิ่งเข้าใกล้ ใจยิ่งดำดิ่งลงไปโดยไม่อาจถอนตัว

หญิงสาว(ชลณี)ที่นั่งร้องให้ท่ามกลางสายฝน เห็นสามีตัวเอง(พิภพ)ที่แต่งงานกันมา3ปี ขับรถไปกับผู้หญิงคนอื่น ทิ้งเธอไว้ท่ามกลางถนน เพราะเขานั้นไม่เคยรักเธอเลย! "พอกันที่! กับความรักที่เธอให้แก่เขา..."

“ถ้าความรักตลอดห้าปีมันเหลือแค่ความชินชา และฉันกลายเป็นของตายในสายตาคุณ...ไม่รัก ก็แค่เลิกค่ะ”

เมื่อจุดเริ่มต้นมาแบบข้ามขั้น แต่หัวใจดัน เผลอรัก ไปแล้ว เธอจะสานสัมพันธ์ครั้งนี้ต่อไปอย่างไร? บอกเลยว่างานนี้ เธออาจจะเผลอรักเขาโดย ไม่ตั้งใจ ทว่าสำหรับเขาแล้ว ทุกอย่างมันคือ ความตั้งใจ มาตั้งแต่แรก!

จากตั้งใจจะมาช่วยงานแค่ชั่วคราว ตามคำข้อร้องของเพื่อนสนิท รู้ตัวอีกที...เธอก็ดักหัวใจพ่อเลี้ยงเฒ่าคนนี้เอาไว้จนเขาถอนตัวไม่ขึ้นเสียแล้ว!

หนุ่มนักวิชาการที่เคยเดินจากคนรักเพราะปัญหาครอบครัว ต้องกลับมาทำงานในไร่ชากลางขุนเขา และพบว่าแม่เลี้ยงเจ้าของไร่คือผู้หญิงคนเดิมที่เขาเคยทำลายความไว้วางใจ

“หากตัวลูกจะเกิดใหม่ได้อีกครา พระธาดาโปรดเมตตาหม่อมฉันเถิด...” “ลูกเอ๋ย...ให้เป็นไปตามที่เจ้าปรารถณาเถิด”