"ซันนี่! นี่ดาดี๊ไหมคะทำไมเป็นแบบนี้บ้านนอกมากค่ะ!" ให้ตายสิยัยเด็กบ้านี่ไปชี้ใครมั่วซั่วอีกล่ะร้อยวันพันปีไม่เคยทักใครแบบนี้มาก่อนเลยนะ แต่ว่านะ...ใช่ไหม ฮือออ ทำไมเด็กเจนนี้มันฉลาดนักนะ "คุณ!"

”คุณหมอไม่ต้องรับผิดชอบหวาก็ได้ค่ะ หวาไม่อยากให้คุณหมอต้องทำในสิ่งที่ไม่เต็มใจ” “รู้ตัวก็ดี เพราะถึงอย่างไรผู้หญิงที่ฉันอยากเรียกว่าเมียอย่างเต็มปากก็คือน้ำชาคนเดียวเท่านั้น ส่วนเธอไม่ใช่!!"

'ไฟ' ระหว่าง 'ธิววิช และ รสริน' ถูกจุดขึ้นทันทีตั้งแต่แรกพบ!เธอเป็น 'นักข่าว' อาชีพที่เขาสุดจะเกลียดส่วนเขาก็ตั้งตัวเป็น 'ศัตรู' จ้องจะดูถูก เหยียดหยามสารพัด แต่เธอกับเขากลับต้องมาเป็นคู่หมั้นกันนี่สิ

ยิ่งอยู่ใกล้ ความลับก็ยิ่งคลี่คลาย แต่รักที่ก่อตัวกลับถูกขัดขวางด้วย ‘คำสาป’ ที่ผูกวิญญาณของเขาไว้กับอดีต

เมื่อเค้า โหด เถื่อน ถ่อย แถมยังเป็นพี่ว้ากที่ใครๆก็ต่างกลัว แต่ไม่ใช่สำหรับเธอ.........

"พี่อชิปล่อยวีก่อน ถ้าพี่เจฟฟ์เห็นเราเดือดร้อนทั้งคู่แน่" "กว่ามันจะกลับมาเราก็ออกไปจากตรงนี้แล้ว" "ทำไมพี่ถึงร้ายกาจแบบนี้" "พี่สู้พี่ชายเธอไม่ได้หรอก" _____ *เขาร้ายกาจ / เธอดื้อรั้น*

รถสองแถวเคลื่อนมาจอด บาลีก้าวขึ้นไปนั่งตัดทุกสิ่งทิ้งไว้เบื้องหลัง หยาดน้ำตาหล่นร่วง พร้อมกับหัวใจปฏิญาณมั่น...ลีต้องเอาดีให้ได้...ลูกของพ่อต้องได้ดี...หากไม่ได้ดีจะไม่มีวันกลับมา!...

เธอกลายเป็นข้อแลกเปลี่ยนทางธุรกิจของคนสองคน คนหนึ่งนั้นอยากได้เธอไว้เป็นเด็กเลี้ยง ส่วนอีกคนนั้นก็เกลียดเธอเข้ากระดูกดำ

“แต่แม่ทูนหัว คุณจะยอมเชื่อว่าที่ผัวคนนี้หน่อยไม่ได้หรือไง” แม่ทูนหัวบ่นอุบอิบข่มความเขินอาย “ใครเขาจะให้คุณเป็นกัน” “เป็นอะไร” “ก็เป็น...” “เป็นผัว?”

ดาริกาตื่นขึ้นจากความตาย พบว่าตัวเองหวนกลับมาช่วงอายุ 24 ปี เธอจดจำเรื่องราวของชีวิตได้ดี เพียงแต่ว่าครั้งนี้เธอเลือกกลับมาเพื่อทำตามเสียงของหัวใจของเธอเท่านั้น

เธอเป็นเหมือนแสงแดดยามเช้าที่อบอุ่น ส่วนเขาเป็นเหมือนเงาไม้ที่ไม่เคยเปิดใจให้แสงไหนเข้าไปถึง

คำว่าสนิทเสน่หา คงต้องแปรเปลี่ยน เมื่อเขาข่มขู่ให้เธอล้มเลิกการทวงถาม เลิกตามหาพ่อซึ่งหายตัวไปในดินแดนทะเลทรายหลังจากไปทำงานให้เขา และเธอจะทำให้เขาได้รู้ว่า แม้สนิทเธอก็ไม่อาจมีความเสน่หาให้เขาอีกแล้ว

'ปิ่นปัก' พลาดพลั้งตกเป็นของ 'ชัชวีร์' ในวันที่ภรรยาของเขาหมดลมหายใจ สถานะของเธอไม่ใช่ภรรยา ไม่ใช่เมียลับ แต่เป็นเพียงธุลีไร้ค่าที่กำลังตั้งท้องลูกของเขา

“เธอเกิดจากคำตราหน้าว่า ‘ลูกเมียน้อย’ เติบโตใต้เงาแห่งการรังเกียจ แต่แม้จะถูกเหยียบย่ำซ้ำแล้วซ้ำเล่า กลิ่นของดอกแก้วก็ยังหอมได้ แม้ในดินที่เปื้อนน้ำตา…”

เด็กหญิงคนหนึ่งเติบโตท่ามกลางความเงียบในบ้านเล็ก ๆ ที่มีเพียงเสียงหายใจของยายกับกลิ่นข้าวสวยตอนเช้าเมื่อวันหนึ่งความเงียบยิ่งเงียบกว่าเดิมเธอจึงต้องเรียนรู้ว่า ความรักของยายไม่เคยหายไป

สาวใช้ตัวน้อยจะเอาชนะใจคุณชายใหญ่ได้หรือไม่ แล้วความลับของคุณชายใหญ่ที่ว่านั้นคืออะไร มาร่วมกันหาคำตอบได้ใน "มู่ต๋วนต่วน สาวใช้ตัวร้ายของคุณชายใหญ่"

เพราะที่เราต้องเลิกกันไม่ใช่เพราะเราไม่รักกัน

เธอคือแฟนกำมะลอที่เขาจ้างมา...แต่กลับกลายเป็นผู้หญิงที่เขาไม่อยากปล่อยไป

มกราไกลจากธันวามาก แต่ธันวาใกล้มกรานิดเดียวเอง

ลาภิณไม่คิดว่าจะรักใครเพราะหัวใจดวงนี้รักใครไม่ได้อีกแล้ว แต่แล้วเขากลับขอร้องให้ผู้หญิงที่ไม่เคยอยู่ในสายตาช่วยทำทุกวิถีทางให้เขาตกหลุมรัก