เธอคือน้ำเงี้ยว เขาคือเขียวหวาน รักสองรสชาติผสานอย่างลงตัว

“ยืมเงินไปเกือบสิบปี พอทวงถามดอกเบี้ยก็บอกว่าจะผ่อนคืนใช้ให้ นี่เธอเห็นฉันเป็นมูลนิธิหรือไง ถึงได้คิดว่าจะต้องสงเคราะห์กันตลอดเวลา” “คุณ” ใบหน้าหวานร้อนผ่าวกับคำดูถูกของเขา

อยู่ได้ก็อยู่...อยู่ไม่ได้ก็ไปหย่า [18+]

โลกข้างนอกจะใจร้ายแค่ไหนเขาไม่สน... เพราะโลกของเขตตะวันมีไว้เพื่อโอ๋และตามใจขวัญชีวาเพียงคนเดียวเท่านั้น

#ความรักจบลงด้วยดี แต่แถม ‘เบบี๋’ มาหนึ่งอัตรา! “ผมยังรักคุณอยู่นะ เผื่อคุณไม่รู้”

ศิลา...อาจเป็นเพียงก้อนหินที่ไร้ความรู้สึกในสายตาคนอื่น ทั้งที่ความจริง...มันแค่กำลังรอคอยใครบางคนอย่างอดทนเท่านั้น

"ในเมื่อหมอเลือกที่จะแต่งงานกับห้องผ่าตัดไปแล้ว... ก็กรุณากลับไปอยู่กับห้องผ่าตัดเหมือนเดิมเถอะค่ะ ที่สวนของไหมไม่มีพื้นที่สำหรับคนไม่มีหัวใจ"

ณิชาเคยใช้ชีวิตอยู่ใต้เงาของครอบครัว ถูกกดขี่ ถูกใส่ร้าย และสุดท้ายถูกผลักไสออกจากบ้านที่เธอเคยคิดว่าเป็นที่พักพิง แต่ครั้งนี้เธอจะไม่ยอมเป็นเหยื่อของใครอีก

เธอไม่เคยชอบใจเขาที่คอยเข้ามาวุ่นวายในชีวิต แต่ยิ่งผลักไส หัวใจก็ยิ่งหวั่นไหว ท่ามกลางความสัมพันธ์ที่เริ่มแน่นแฟ้น ทว่าเบื้องหลังกลับซ่อนความลับและอุปสรรคที่อาจเป็นบททดสอบครั้งสำคัญของหัวใจทั้งสองดวง

จากสัตวแพทย์สาวผู้เปิดโรงพยาบาลรักษาสัตว์หิมพานต์ สู่การต้องรับมือเจ้าชายเทพยุโรปสุดหล่อที่พาหมาเซอร์เบรัสสามหัวมารักษา… แต่แทนที่จะกลับไป เขากลับประกาศเดินหน้าจีบเธอทุกวัน!

เธอ…ถูกหักหลังจากความรักจนใจแทบพังทลาย เขา…เข้ามาช่วยรีโนเวทใจ จาก 'คำขอแต่งงานกะทันหัน' ในวันจนตรอก สู่พิมพ์เขียวรักฉบับจริงที่มั่นคงตลอดไป

ของของเธอใครก็อย่าคิดมายุ่ง! เธอตามหึงตามหวงอาละวาดผู้หญิงทุกคนที่คิดจะมาแย่งเขาไปจากเธอ แม้ใครจะมองว่าเธอเป็นนางมารร้ายก็ไม่แคร์ จนกระทั่งวันหนึ่งที่เธอยอมปล่อยมือไม่ใช่ไม่รัก แต่เพราะรักเหลือเกิน..

แม้แต่สายเลือดแท้ๆ ก็ไม่อาจฉุดรั้งหัวใจของสามี เขายังคงมองภรรยาเป็นเพียงสิ่งของไร้ค่าที่ไม่มีวันรัก สักวันก็ต้องทิ้ง

ภาพบางภาพไม่ได้ถูกวาดไว้บนผืนผ้าใบ... หากแต่ถูกวาดไว้ในหัวใจของใครบางคน

จากคนไม่เคยต้องดูแลใคร กลายเป็นทั้งหวง ทั้งหึง ของของเขา ใคร ก็แตะต้องไม่ได้

ครั้งหนึ่งเราเคยสัญญากันไว้ว่า 'ถ้าเลิกกัน เราจะเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิม' ...แต่พอวันนั้นมาถึงจริง ๆ และเขาทวงถาม ทว่าภริตากลับเจ็บปวดเกินจะให้สถานะนั้นแก่เขาได้ 'ขอโทษนะ แต่ควีนเป็นให้ไม่ได้จริง ๆ'

ชายารอง ต่างอะไรกับเมียน้อยกัน

สี่ปีก่อน 'เธอกับเขา' เคยได้เสียกัน สี่ปีต่อมาวนกลับมาเจอกันอีกครั้งในฐานะ 'เจ้านายกับลูกน้อง' ทว่าดันจำกันไม่ได้

เมื่อความใกล้ชิดของเขาและเธอ จนยากที่เขาจะบอกรักเธอได้ อยู่ใกล้แค่ไหน แต่กลับไกลเหมือนปลายเอื้อม จนไม่กล้าจะรักกันได้