ในวันที่ชีวิตเดินเร็วเกินไป เธอได้พบผู้ชายคนหนึ่งที่เลือกเดินช้าข้างเธอ ไม่มีคำสัญญา ไม่มีความเร่งรัด มีเพียงประโยคเดิมที่เขาบอกเสมอว่า “ผมไม่ได้รีบครับ”

ไม่ได้ชอบแค่นอนด้วยเฉย ๆคั่นเวลาตอนที่กำลังจะคืนดีกับแฟนเก่าแต่เธอดีใจยอม เพระอยากได้เขาเป็นแฟนแต่กลับถูกเขาทิ้งไปหน้าตาเฉย ๆพอรู้ความจริงเธอก็จะหอบลูกหนีบ้างแล้วลูกสาวดันไม่ถูกชะตากับพ่อตั้งแต่รอบแรก

"เมีย! ถ้าอยู่กันไม่ได้ก็แค่เลิก"

ตั้งแต่บังเอิญเจอคุณครั้งนั้น ผมก็โงหัวไม่ขึ้นอีกเลย

“มันอาจดูเป็นการฉวยโอกาส แต่พี่หวังดีกับปรางและก็ไอ้เอกจริงๆ นะ รับรองว่าเรื่องนี้จะถูกเก็บเป็นความลับ ไอ้เอกจะไม่มีวันรู้ ปรางใช้ชีวิตได้ตามปกติ เพียงแค่พี่อาจจะนัดเจอกันเวลาคิดถึงปราง...”

ไม่ได้เป็นเมียน้อย ... แค่เป็นเด็กนาย !

สัญญาหมั้นหมายระหว่างผู้ใหญ่ เปรียบเสมือนโซ่ตรวนที่ผูกเธอเอาไว้กับใครคนหนึ่ง ทว่าโชคชะตากลับเหวี่ยงให้เธอได้ใกล้ชิดกับ ใครอีกคน คนที่ขึ้นชื่อว่าเป็น อาแท้ ๆ ของคู่หมั้นเธอเอง

เกศินีเป็นผู้หญิงที่เก่งเรื่องงานอยู่บ้าง แต่กับคนที่เธอแอบชอบมาตลอด 15 ปี เธอกลับพยายามเว้นระยะห่างด้วยความถ่อมตัว แต่เขากลับมองว่าเธอลืมตัว จนอยากแกล้งด้วยความหมั่นไส้ (อัปเดตทุกเย็น: อ. | พฤ. | ส.)

มันไม่ใช่เรื่องบังเอิญหรอกที่เขากับเธอได้มาแต่งงาน เขาจองเธอเอาไว้ตั้งแต่เธอยังเด็กแล้ว

เธอจำไม่ได้ว่าแต่งงานตอนไหน จำไม่ได้ว่าสามีคือใคร แต่ในท้องของเธอ มีชีวิตเล็ก ๆ ที่ยืนยันว่า ผู้ชายคนนั้น…เคยเป็นคนที่เธอรัก ตะวัน | นิยายรักของการเริ่มต้นใหม่...ระหว่างคนที่เคยรักกันมากที่สุด

เขาเป็นเพียงพนักงานรีสอร์ทระดับล่างที่ไม่มีหัวโขนใดๆ สวมใส่ แต่กลับมี...พลังงานบางอย่าง ที่กระแทกเข้ากลางใจของณิสาตั้งแต่วินาทีแรกที่สบตา

"บ้านรินฟ้า"เล่าขานถึงตำนานสยองขวัญ อำพรางความลับดำมืด แต่กลับเป็นจุดเริ่มต้นเรื่องราวความรักและความระทึกของหญิงสาวผู้แสนอบอุ่นกับชายหนุ่มที่มีบาดแผลทางจิตใจอย่างรุนแรง และเงาปริศนาคอยเฝ้ามองทุกค่ำคืน

จากการแต่งงานเพื่อหนีปัญหาของสาวบ้างานกับเกย์หนุ่มหล่อเนียบกลับตาลปัตรเป็นความรักที่เกิดขึ้นมาทีละน้อย...แต่จะทำยังไง เมื่อ 'เขา' มีคนของเขาอยู่แล้ว...

พันตรีคเชนทร์ หัวหน้าชุดปฏิบัติการพิเศษ ต้องปฏิบัติภารกิจสำคัญแม้เสี่ยงถึงชีวิต ด้วยความรักและความภูมิใจในหน้าที่ยิ่งกว่าสิ่งใด ทุกภารกิจต้องไม่มีคำว่าพลาด

ภัสรา ต้องทดแทนบุญคุณป้าแท้ ๆ ด้วยการเอาตัวมาใช้หนี้ให้กับ ดมิทรี มาร์โควิค หนุ่มใหญ่เชื้อสายฝรั่งเศส-รัสเซีย

จำไว้ว่าผมจะไม่รัก และอย่าคิดจะใช้ลูกจับผม

รักไม่ได้...ไม่ได้แปลว่าไม่ได้รัก

เรื่องที่ 47 ของท่านวรุตน์ อนุรักษณ์ราชกฤช

ความรักเจ็ดปีต้องสั่นคลอน ไม่ใช่เพราะมีคนอยากเข้ามาแทนที่เธอแต่เป็นเธอที่รู้สึกไม่คู่ควรจะเคียงข้างเขาอีกต่อไป...

"ในชามของคุณ ฉันแอบใส่ ยาถ่าย ลงไปด้วยน่ะ"

เมื่อนักเขียนสาวต้องสวมรอยเป็นเจ้าสาวตัวปลอม และการแต่งงานหลอกๆ กำลังจะถูกจับได้ เพราะความลับที่ไม่ควรมีใครรู้ดันไปเฉลยอยู่ในนิยายที่กำลังดังเป็นพลุแตก