“เธอรู้ไหม ทั้งชีวิตที่เกิดมา เธอเป็นคนที่ทำให้ฉันโกรธ เกลียด และขยะแขยงได้มากที่สุด ยินดีด้วยนะ” หญิงสาวพยักหน้ารับ บอกสั้นๆ “แล้วนีนี่จะกลับมาเซ็นใบหย่าให้ค่ะ”

ตั้งแต่บังเอิญเจอคุณครั้งนั้น ผมก็โงหัวไม่ขึ้นอีกเลย

จากภารกิจไม้กันหมา...แต่ดันโดนหมาเลียปากซะงั้น!!!

วีน่าอยากมีลูก แต่ไม่อยากได้พ่อของลูก แผนการสวมรอยเด็กไซด์ไลน์เพื่อทำให้ตัวเองท้องจึงบังเกิด แต่มันไม่ง่าย เพราะเป้าหมายดันรู้ตัวเสียก่อน จากนั้นงานก็เข้าเธอรัวๆ

หายไปแป๊บเดียวหนีเขาไปมีลูกซะแล้ว แต่ช่างแม่งมีลูกล่ะดีแล้วเขาจะแย่งมาให้จบ ๆ กรี๊ด!! เธอเกลียดที่เขาป่าเถื่อน แต่ใจดันทรยศ เพราะเขาตรงสเปกแถมหน่อเนื้อเขาก็เหมือนอย่างกับโขลกกันออกมาเลย "ตาแจ่!"

นี่คือช่วงเวลาที่ผมหวงแหนที่สุด – จินอู

ความรักเจ็ดปีต้องสั่นคลอน ไม่ใช่เพราะมีคนอยากเข้ามาแทนที่เธอแต่เป็นเธอที่รู้สึกไม่คู่ควรจะเคียงข้างเขาอีกต่อไป...

คำก็แก่ สองคำก็แก่ ระวังจะได้ผัวแก่นะนังหนู

เธอเพียงแค่สงสารลูกพี่ลูกน้องที่ต้องแต่งงานกับผู้ชายที่ไม่ได้รัก เธอจึงตัดสินใจช่วยลูกพี่ลูกน้องหนีการแต่งงาน สุดท้ายกลายเป็นว่าเธอจำต้องกลายเป็นเจ้าสาวแทน

หลอกกินตับน้องในบ้านมาสามปี สถานะที่มีได้แค่น้อง พอเรียนจบคนน้องจะหนีแต่ อีพี่เจาะถุงยางทำให้เธอขาท้อง ส่วนอีน้องก็ไม่ยอมหลอกพี่ว่ารักดิบดี แต่พอแม่ว่าที่สามียื่นยี่สิบล้านก็พร้อมอันตรธานหายไป

มีคนเคยกล่าวไว้ ว่า เจอกันครั้งแรก คือ 'ความบังเอิญ' ... ครั้งที่สอง อาจเป็น 'โชคชะตา' ... แต่หากพบกันครั้งที่สาม มันคือ 'ความตั้งใจ' และใช่...เธอตั้งใจ

"ขอโทษนะครับหมอ..." เขาพึมพำกับความเงียบ เสียงทุ้มต่ำนั้นแหบพร่ายิ่งกว่าตอนคุยกับเธอ "กาแฟแก้วนั้น...อาจจะเป็นสิ่งดีงามสิ่งเดียวที่คนอย่างผมมอบให้คุณได้"

เพราะรู้ว่าร่างจริงยังอยู่ดี คนทะลุมิติไปเป็นนางร้ายที่ต้องตายตอนจบแบบเธอ เลยต้องผูกมิตรกับพระเอกเอาไว้ เพื่อมีชีวิตรอดกลับไปโลกเดิม..

“ลูกกู…ถึงแม้จะไม่ได้ตั้งใจให้เค้าเกิดมา แต่เค้าก็คือ…ลูกของกู !”

อดีตทำเธอปิดตายหัวใจ แต่กลับยิ่งท้าทายให้ 'ท่านรองฯ จอมเจ้าเล่ห์' อยากพังเข้ามา! ยิ่งหนีเขายิ่งตาม ยิ่งเฉยชาเขายิ่งอยากเอาชนะ เมื่อวิศวกรสาวหน้านิ่งคือ 'คนที่ใช่' เขาจึงงัดทุกเล่ห์เหลี่ยมมาเพื่อคว้าใจ

คนเป็นพี่ก็อยากเข้าใกล้น้องถ้ามีโอกาสก็แทบอยากจะจับกิน แต่น้องก็พยายามออกห่างเพราะพี่มีเจ้าของแล้ว แต่มีหรือพี่จะยอมก็หลงเสน่ห์ไปแล้วทั้งใจ เรื่องอื่นค่อยเคลียร์แต่ตอนนี้ขอเป็นเจ้าของก่อนแล้วกัน

ช่วงเวลาแห่งความตาย...เขาผ่านมาแล้ว ช่วงเวลาแห่งการรอคอย...เขาผ่านมาแล้ว เหลือช่วงเวลาแห่งความสุข...เขาจะได้ผ่านสัมผัสมันหรือไม่ มันอาจมี หรือไม่มี...ไม่มีแม้กระทั่งฝัน

เธอ...คือนางร้ายชื่อดังที่หนีเรื่องอื้อฉาวมาพักใจในไร่องุ่นที่ปากช่อง เขา...คือคนที่เธอเข้าใจว่าเป็นคนงานในไร่แห่งนั้น

เขา นักบินที่ไม่เคยพลาดการลงจอด และเธอ ผู้หญิงที่เคยหล่นหายไปจากฟ้าของเขาครั้งหนึ่ง เขาเคยปล่อยให้เธอลอยห่างไปในความสูงแต่ครั้งนี้... เขาจะบินกลับมาจนกว่าจะ “แตะที่ใจ”และ “จอดที่เธอ”

เธอหนีการแต่งงาน เพราะรู้จักตัวเองดีพอ คนอย่างพิมพ์พฤกษา ถ้าไม่รักก็จะไม่ยอมฝืนใจ อุตส่าห์หนีจากการผูกมัด แต่สุดท้ายเธอกลับเป็นฝ่ายติดบ่วงพันธนาการนั้นเสียเอง