- 178
- 20.59K
- 300
- 4.3 (8)
ลอยล่า แฮมิลตัน ศาสตราจารย์ฮอกวอตส์ผู้ได้รับขนานนามว่า แม่มดแห่งความเงียบ แต่ใครจะรู้ว่าอัจฉริยะผู้นี้ แท้จริงแล้วเธอเป็นคนขี้อายขั้นสุด
ลอยล่า แฮมิลตัน ศาสตราจารย์ฮอกวอตส์ผู้ได้รับขนานนามว่า แม่มดแห่งความเงียบ แต่ใครจะรู้ว่าอัจฉริยะผู้นี้ แท้จริงแล้วเธอเป็นคนขี้อายขั้นสุด
กลับชาติมาเกิดในโลกอีกใบในปี 1991 ที่ซึ่งอุตสาหกรรมเกมและความบันเทิงเป็นเหมือนช่วงต้นยุค 1980
โบรเนียคือคู่ชีวิตที่สำคัญที่สุดของฉัน เซเล่ก็คือน้องสาวที่ฉันรักที่สุด การที่เรากอดกันมันมีปัญหาตรงไหน?
เมื่อลืมตาตื่นขึ้นในโลกโปเกมอน นาโอกิก็ได้ฟาร์มเก่า ๆ หนึ่งผืนเป็นมรดก เขาเริ่มใช้ชีวิตเรียบง่ายท่ามกลางโปเกมอนขนฟู เริ่มต้นจากศูนย์ ปลูกผัก ทำอาหาร สะสมรอยยิ้ม และสร้างบ้านหลังใหม่ของหัวใจขึ้นมา
เนื่องจากว่าทางนี้ดูแวนการ์ดถึงแค่ภาค legion mate และข้ามไปดูภาค V series เลยเพราะงั้นผมน่าจะแต่งแค่ไม่กี่ตอนนะครับ ต้องขออภัยด้วย
ว่างๆ ก็แปล อีกเรื่อง
หลังจากได้มาเกิดใหม่ในโลกของสาวม้า พร้อมกับร่างกายที่แข็งแรงอย่างที่ใฝ่ฝัน แถมยังได้ลงแข่งในสนามจริงอีก ฉันก็คิดว่าคงไม่มีอะไรต้องเสียดายอีกแล้ว ยกเว้นแค่เรื่องเดียว—เหมือนว่าฉันจะถูกแยกออกเป็นสองคน?
ถ้าหาก 'ฮิบาริ เคียวยะ' คิดจะขยํ้าพวกคุณอย่างไร้เหตุผล ให้พวกคุณวิ่งไปขอความช่วยเหลือจากคุณ'คุโรซากิ' (พกขนมหวานไปเผื่อด้วยล่ะ!)
อาวุธต้องยาวสิถึงดี...ระยะไกล ปลอดภัย แถมตายยาก— ที่สำคัญหอกเล่มนี้ไม่เคย ' พลาดเป้า '
ชีวิตที่หนึ่งเป็นนางมารร้ายที่น่าสะพรึงที่สุดในประวัติศาสตร์ ชีวิตที่สองเหมือนจะปัง แต่ปังพินาจไม่เป็นชิ้นดีเพราะทำตัวเองล้วนๆ!! แล้วไง ใครแคร์ พังได้ก็สร้างใหม่ได้โว้ย!
ฉันคืออุจิวะ ชิโร่! ฉันเป็นตัวแทนของสายเลือดตระกูลทั้งหมดในโลกนินจา นี่คือโลกที่ให้ความสำคัญกับพลังของสายเลือด!
กาลเวลาพัดผ่าน ผู้ที่ได้ดีคือผู้ที่ปรับตัวไปกับมัน และผู้ที่ล้มเหลวคือผู้ที่จมปรักกับเวลาแสนล้ำค่าในอดีต แต่สุดท้ายแล้วทุกสิ่งย่อมสลายไป ไม่หวนกลับ เช่นจอดี้ของเขาที่อยู่ๆก็หายไปไหนของแม่งว่ะ!!
ฉันเกิดใหม่ในประกอบในนิยาย แต่พอดีดันมีพลังออมนิทริกซ์ติดมาด้วย
เมื่อเด็กหนุ่ม ซาซางาวะ ริคุโดะ ได้เกิดใหม่เป็นตัวเอกในโลกวันพีชพร้อมกับระบบเก็บเลเวลแบบอัพเกรด
เพราะทางเลือกเดียว อากิโตะจึงได้อพยพไปยังโลกฮงไก ฉันคิดว่าฉันคงต้องตาย เขาคิดพลางเลือกลอตเตอรีโบนัสสำหรับมือใหม่ของระบบ ทันใดนั้นก็มีแมวตัวใหญ่สีน้ำเงินเทาตั้งตรงปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าเขา ฉันขอถอนคำพูด
จากฟาร์มเงียบ ๆ สู่ที่พักพิงอุ่นใจ ท่ามกลางเพื่อนขนฟูมากมาย และครัวเล็ก ๆ ที่หอมอวล อาโออิ เริ่มชีวิตเรียบง่าย เก็บเกี่ยวรอยยิ้มแทนเหรียญรางวัล แล้วสร้างที่ที่เรียกว่า บ้านที่ทำให้โปเกมอนยิ้มได้
วันนึงหลังจากตื่นจากความฝัน จอชได้พบว่าตัวเองถูกส่งตัวจากศตวรรษที่ 21 และยังเป็นที่ชิคาโกในปี 1943 และเขาได้กลายเป็นเด็กชายยากจนบนท้องถนน