- 38
- 214
- 0
- 0 (0)
เขาเคยเป็นคนดีที่ตายอย่างโดดเดี่ยวในออฟฟิศ ก่อนจะฟื้นคืนชีพในโลกเซียนพร้อมปณิธานการเป็นวายร้าย! ทว่าทุกการกระทำอันชั่วร้ายกลับกลายเป็นความดีงามที่ยิ่งใหญ่ นำมาซึ่งชื่อเสียงและความเคารพโดยไม่ตั้งใจ
เขาเคยเป็นคนดีที่ตายอย่างโดดเดี่ยวในออฟฟิศ ก่อนจะฟื้นคืนชีพในโลกเซียนพร้อมปณิธานการเป็นวายร้าย! ทว่าทุกการกระทำอันชั่วร้ายกลับกลายเป็นความดีงามที่ยิ่งใหญ่ นำมาซึ่งชื่อเสียงและความเคารพโดยไม่ตั้งใจ
บุรุษร้อนแรงในคืนนั้นคือฮ่องเต้ไร้ใจผู้นี้ เขาจับนางมาช่วยทำสงคราม ถ้าชนะนางรอด ถ้าแพ้นางตาย “ลูกแก้ววิเศษบอกข้าเถิด ข้าจะหนีจากฮ่องเต้ไร้ใจได้อย่างไร?”
เมื่อองค์หญิงซึ่งเป็นม่ายได้ย้อนเวลากลับมาใช้ชีวิตร่วมกับสามีที่นางเคยรังเกียจอีกครั้ง นางตัดสินใจแล้วว่าจะดีต่อเขาสักหน่อย และจะไม่ปล่อยให้เขาจบชีวิตก่อนวัยอันควรอย่างชาติที่ผ่านมา!
ชาติที่แล้วไป๋อี๋นั่วถูกสามีฆ่าตาย เกิดใหม่อีกครั้งเธอเลยยอมแต่งงานกับคู่หมั้นที่พ่อแม่ว่าเป็นคนดีมาก ๆ ผลคือ...คนดีที่พ่อว่าไม่ตรงปกเลย ! หลังประตูบานนั้นสามีผู้เคร่งขรึมเป็นนักเล่านิทานชั้นยอด
ไป่อันแต่งงานกันหลู้จางหมิ่นเพราะเขาต้องการใช้นางเป็นบันไดเพื่อยกฐานะของครอบครัวให้ดีขึ้น เขานั้นมีคนรักอยู่แล้ว และรอวันที่จะแต่งงานกับนางหลังจากที่เขานั้นกลับมาร่ำรวยอีกครั้ง
นางเพียงอยากเปิดร้านหมาล่าเพื่อหาเงินทอง ไม่ได้อยากได้ชายหนุ่มมาหลงเสน่ห์นางสักหน่อย อยากกินของอร่อยก็เชิญกินแล้วจ่ายเงินมา แต่อย่าวุ่นวายกับนางได้หรือไม่ ยาเสน่ห์ใดกันพาพวกเขามาพัวพันเพียงนี้
เจียอีวัยเจ็ดหนาวได้รับมรดกของท่านตาเป็นโรงเตี๊ยมสุุดพัง แม้อยากปฏิเสธและไม่อยากเป็นเจ้าของแต่เด็กน้อยก็ไม่อาจหลบหนีผู้พักอาศัยที่มารบกวนอยู่บ่อยๆได้เพราะ'ที่นี่คือสถานที่พักผ่อนสำหรับวิญญาณชั่วคราว'
"หรูเอ๋อร์ หลานจงฟังป้าให้ดี ในวังหลังแห่งนี้ บุปผาใดไร้พิษหนาม ยากนักที่จะหยั่งรากลึกลงดิน หากเจ้าต้องการแตกกิ่งก้านเบ่งบานมิรู้โรย จงฝังกลบพวกนางเสียก่อนที่พวกนางจะดึงเจ้าลงสู่โคลนตม"
เมืองหลี่หยวนก้าวไปข้างหน้าไม่หยุดยั้ง เสิ่นหยูภรรยาของลี่เหอไม่ได้เรียนหนังสือ มีเพียงใบหน้าและร่างกายที่งดงาม เธอถูกพ่อเร่ขายแต่ลี่เหอช่วยไว้ แต่ถูกทอดทิ้งภายหลังจนเจียงซูช่วยไว้ให้แต่งกับบุตรชาย
หลันอ๋องผู้ปากร้ายใจโหด ไม่เคยสนใจและไว้หน้าผู้ใด กลับมาพบกับสตรีแสนดื้ดึงและกล้าท้าทายเขา จากพยัคฆ์ไร้ใจ กลายเป็นคนที่ไม่เป็นตัวของตัวเองอพราะนาง “ผู้ใดกล้าแตะต้องนาง ก็อย่าคิดที่จะเอาศีรษะกลับออกไป"
เชฟมิชลินดันย้อนเวลามาสิงร่างคุณหนูตระกูลเสนาบดียุคโบราณ! แต่ที่เลวร้ายกว่านั้นคือนางดันมาอยู่ในช่วงคัดเลือกพระชายา ทั้งอ๋องที่กำลังเลือกเมียยังแค่สิบหนาวเท่านั้น! โอ้สวรรค์ไยต้องกลั่นแกล้งข้าเช่นนี้!
เฟิงหลินรู้สึกว่ามารดารักและหวงแหนนางมาก มากจนนางรู้สึกว่ามารดาทำเสมือนนางคือนกน้อยที่เลี้ยงไว้ในกรงทอง นางไม่แคลงใจในความรักที่มารดามอบให้ แต่แคลงใจว่าเหตุใดตัวนางไม่มีสิทธิ์ใช้ชีวิตเหมือนผู้อื่น
หญิงสาวเกิดใหม่ในนิยายพร้อมระบบหมอเทวดา เธอเป็นหญิงหม้ายที่ถูกครอบครัวสามีขับไล่หลังจากแต่งงานได้เพียงสามเดือน และที่น่าตกใจกว่านั้นคือลูกเลี้ยงวัยแปดขวบที่ร่างเดิมชอบทุบตีคือนางร้ายในนิยายเรื่องนี้!
สามีเก่าสารเลวใส่ร้ายข้าว่าไร้ยางอาย? ได้! ข้าก็จะร้ายให้ถึงที่สุด!แค้นนี้ต้องชำระ คนชั่วต้องพินาศ!ทว่า...เหตุใด ‘อ๋องปีศาจ’ ผู้นั้นถึงได้ตามตอแยไม่เลิก แถมยังประกาศลั่นว่า"สตรีของข้า ใครกล้าแตะ"
ถูกตราหน้าว่าอัปลักษณ์ ถูกเหยียบย่ำว่าไร้ค่า ถูกคนรักหักหลัง ถูกพี่น้องแย่งชิง! เมื่อตราประทับเทวะตื่นขึ้น "เฟิ่งซีหลิง" ผู้นี้ ขอใช้เปลวเพลิงแห่งความแค้นเผาผลาญฟ้าดิน ทวงคืนทุกสิ่งที่เคยเป็นของข้า!

ซูอินมี่คุณหนูเล็กแห่งสกุลซูทราบว่าสกุลจ้านประกาศหาภรรยาให้แก่จ้านชุนหย่ง คุณชายใหญ่ที่รบอยู่ชายแดนเหนือ คนผู้นี้มีชื่อเสียงโหดเหี้ยมไม่มีดีสักอย่างนอกจากการทำสงคราม จนไม่มีสตรีที่ไหนกล้าแต่งด้วย
ชาติแรกหลิงซินหยวนไล่ตื๊อหวังเฉียงอู่แทบตายสุดท้ายเขาบอกว่าเห็นนางเป็นเพียงน้องสาว ชาติที่สองนางทำตัวให้เป็นผู้ใหญ่ขึ้นหวังให้ถูกเหลียวมอง แต่ถูกเขาตอกกลับด้วยการเอ่ยว่าทำตัวให้สมวัยหน่อย
ไม่น่าเชื่อว่าคนขี้กลัวเช่นนางจะหลุดมาอยู่ในร่างนางร้าย ซ้ำต้องทำตัวร้ายกาจต่อบุรุษผู้หนึ่ง ที่ในวันข้างหน้าจะกลายเป็นแม่ทัพใหญ่ผู้เหี้ยมโหด แต่จะไม่ทำก็ไม่ได้เพราะหากไม่ทำ นางนี่แหละจะเจ็บตัวเสียเอง!