นิยายจบล่าสุด

เขามีหัวใจหรือเปล่า..? เธอแค่อยากรู้..

เมื่อสองตระกูลไม่ถูกกัน..เขาและเธอจะทำยังไงกับดาเมจที่แรงทั้งคู่

ภายใต้หน้ากากที่เรียบเฉยและรอยยิ้มที่กวนประสาท คือดวงตาสีฟ้าครามที่มองทะลุได้ทุกสัจธรรม... เขาคือ 'ผู้ไร้คู่ต่อสู้' ผู้ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของห่วงโซ่อาหารทั้งปวง ไม่ว่าจะเป็นคำสาประดับพิเศษหรือแวมไพร์

แจ้งผลงานแปลของผู้แปล

เพื่อนรักสมัยมัธยมต่างคนต่างมีครอบครัว ได้มารวมตัวกันในรอบสิบปี คนมีอายุเมื่อเมาก็ชอบเล่าความหลัง จึงเกิดเกมผลัดกันเล่าประสบการณ์ประทับใจตอนมีเซ็กส์ในอดีตเรื่องราวแตกต่างกันไปของแต่ละคนจะน่าสนใจแค่ไหน

ฤดูหนาวพัดพาเขามา…สู่ที่ที่ไม่เคยเป็นของเขา ท่ามกลางสายตาเย็นชา กลับมีใครบางคนยืนอยู่ข้าง ๆ โดยไม่พูดอะไร และในความเงียบนั้นเอง…ความรักที่ต้องซ่อนก็เริ่มต้นขึ้น

ถูกบังคับวางแผนให้ต้องมาแต่งงานกับคนพิการนั่งรถเข็น พอได้มาอยู่ด้วยกัน แผนการที่วางเอาไว้ กลับช่วยกันตลบหลังเอาคืน

เธอทำงานทุกอย่างเพื่อแลกเงินมาจุนเจือครอบครัว ส่วนเขาใช้เงินซื้อทุกอย่างที่อยากได้

เธอแค่ต้องจำให้ขึ้นใจ เธอไม่มีสิทธิ์อะไรในตัวฉัน เมื่อฉันได้ในสิ่งที่ฉันต้องการ หลังจากนั้นเธอจะไสหัวไปไหนก็เชิญ

เบนจามินสะอึกกับคำว่า พี่ชาย..ก็เขาไม่ได้อยากเป็นพี่ชายซักนิด

"ความเร็วคือสิ่งที่ฉันมองหา... แต่ทำไมทุกคนถึงมองมาที่ฉันแทนล่ะคะ?" — ดาริกา โฮชิโนะ

"อยากให้วางมือเรื่องพี่ชายคุณ..มีอะไรแลกเปลี่ยนเหรอ?..ตัวคุณ?..แลกมั้ย?"

สายตาเย็นชาของชายผู้เป็นพ่อที่ทอดมองมาเพียงชั่วครู่ “ผู้หญิง…งั้นหรือ” น้ำเสียงของนายพลเรียบเฉย ก่อนจะหันหลังเดินจากไปโดยไม่แม้แต่จะเหลียวกลับมามองอีกครั้ง

จากความชื่นชมสู่ความรักและความตาย เขาล่องลอยอยู่คนเดียวมานานกว่าหกร้อยปีในร่างวิญญาณ มีเพียงเงาร่างของคนผู้หนึ่งคอยดึงรั้งไว้ให้เสียสติจากการอยู่คนเดียวและพบเจอเรื่องราวน่าผิดหวังเสียใจมากมาย!

ใครจะคิดว่า ‘สามีภรรยาปลอม ๆ’ เพื่อเอาตัวรอดในบริษัท… จะกลายเป็นพันธะจริงที่ดึงเธอเข้าไปในอ้อมแขนเขาแบบถอนตัวไม่ขึ้น

อ่อยจริงอ่อยจัง...โคตรจะขี้อ่อย ผู้หญิงอะไรว่ะเขาไม่สนยังกล้าตามเตาะอยู่ได้..หน้าด้านหน้าทนเกินไปมั้ย!!

"เมื่อ 'ยาขม' ไม่ใช่คำตอบเดียวของการรักษา และ 'ความตาย' กำลังไล่ล่าผู้บริสุทธิ์... นางจึงลุกขึ้นสะบัดตะหลิว สยบยมบาลด้วยรสชาติแห่งพสุธา!"

ไม่ต่อเนื่อง คิดตามดูเอาเอง

เจียวจิน วันนี้ครบอายุ 20 ปีพอดี เธอกำลังจัดงานฉลองวันเกิดกับพ่อ แม่ อย่างมีความสุข แต่เธอได้พบความจริงอันน่าเจ็บปวด เพราะเหตุใดเธอต้องเรียนรู้การทำอาหาร ทำขนม ทั้งการเรียนรู้ด้านการบริหารธุรกิจ

"เสียใจด้วยที่ต้องแจ้งว่าชีวิตเสเพลของคุณได้สิ้นสุดลง ตั้งแต่วันที่จรดปากกาเซ็นชื่อลงบนทะเบียนสมรสกับฉัน"