นิยายจบล่าสุด

ในเมื่อเธอต้องการจะหนี เขาก็ปล่อยให้เธอหนี หนีไปให้ไกล “ลลิสา” ขออย่างเดียวอย่ากลับมา ไม่อย่างนั้นจะไม่มีโอกาสได้หนีอีกเลย!

“ยิ่งมึงด่ากูมากเท่าไหร่ กูก็ยิ่งอยากเห็นมึงดิ้นรนอยู่ใต้ร่างกูมากขึ้นเท่านั้น!” เมื่ออิสรภาพต้องแลกด้วยเรือนร่างเขาจึงใช้ความป่าเถื่อนพันธนาการเธอไว้แล้วทาสขัดดอกอย่างเธอจะหนีพ้นได้อย่างไร?

“สวยจนฉันทำคนอื่นตายไม่พอ รสนิยมของเธอยังชอบให้ฉันทรมานแบบนี้อีกเหรอ?”

“สิ่งที่พี่ต้องการแพรจัดการให้แล้ว โน่น! ใบหย่า แพรเซ็นให้แล้ว”

ใครจะรู้.... เมื่อทายาทพันล้านในคราบเลขาหนุ่มหน้าหวานจ้องจะกินเจ้านาย เบื้องหน้าแสนซื่อ... เบื้องหลังสุดแซ่บ!!!

โบราณว่าเกลียดสิ่งไหนมักได้สิ่งนั้น “มึงห้ามปากโป้งเอาเรื่องนี้ไปบอกใครเด็ดขาด ไม่อย่างนั้นมึงไม่มีหำไว้เยี่ยวแน่ และไม่ต้องมาเรียกกูว่าเมียเพราะกูกับมึงไม่ได้เป็นอะไรกัน ช่วยจำใส่กระบาลมึงไว้ด้วย”

**ทั้งคู่ไม่มีความสัมพันธ์ที่ข้องเกี่ยวกันทางสายเลือดภายในนิยาย** "นี่คือความคิดฝังหัวแต่ฉันคิดว่าการสั่งสอนที่ได้ผลที่สุดก็คือความเจ็บปวดซึ่งมันไม่ต้องสอนกันด้วยคำพูดคนแบบเธอมันก็ดื้อพอใช้ได้..."

เธอคือสายลับที่คิดจะมาล้วงข้อมูลทางธุรกิจของบริษัทเรา แผนการของเธอมากนัก จนเจ้านายสุดหล่อตกหลุมพรางเธอจนได้!!

"อีวา นังเด็กนี่ กล้าขโมยจูบข้า" กำนันแสนผู้ที่บวชเรียนแต่เด็กสึกออกมารับราชการกำนัน ก็30ปีแล้ว อีวาลูกสาวเจ๊กร้านทอง รักมั่นต่อกำนัลแสนมาสองปี แต่เขาไม่ยอมใจอ่อนเลย อีวาจะเอากำนัลแสนทำผัวให้ได้

ความบ้าของเธอที่อยู่เหนือความคาดหมายทำให้แผนที่เขาวางไว้พังไม่เป็นท่า...หมั้นหมายทั้งที่ไม่เจอหน้ากัน

เธอไปซะ ฉันกำลังจะแต่งงาน ความสัมพันธ์เราให้มันจบแค่นี้

“คนที่เก็บกระเป๋ามาขายตัวในเมืองตั้งแต่เพิ่งเริ่มแตกเนื้อสาว มีอะไรที่ต้องให้เกียรติ”

คุณหมอสาวสวยเครียดที่ช่วยชีวิตคนไม่ได้ จึงไปดื่มจนเมาแล้วไปวันไนท์กับหนุ่มไฮโซคนหนึ่ง แต่ทว่าโชคขะตาพาพวกเขามาพบกันอีกครั้ง เหตุการณ์จะเป็นอย่างไร พวกเขาจะทนความต้องการทางร่างกายของกันและกันได้หรือไม่

ฤดูใบไม้ผลิอันแสนงดงาม มวลดอกไม้ชูช่อเบ่งบานรับหยาดฝนและแสงอาทิตย์ แต่สำหรับ 'สุขเกษม' มันคือการผลิบานของความทุกข์ทรมาน สารพัดปัญหาผุดขึ้นรับหยาดน้ำตาและเพลิงอเวจีที่อยู่ในหัวใจ

เมื่อความหิวกระหาย...ซ่อนไว้ภายใต้มารยาที่อ่อนหวานในเกมลวงนี้...มีเพียง 'ร่างกาย' ที่ไม่โกหก...เสน่ห์ ตัณหา ราคะ กามารมณ์ แรงปรารถนา คือมารยาที่ล่อลวง...หล่อนคือ แม่ยั่วเมืองที่ไม่มีชายใดปฏิเสธได้

“เราไม่ต้องแต่งงานกันจริง ๆ ก็ได้ค่ะ คุณอาไม่ต้องทำถึงขนาดนั้นหรอก ยังไงพ่อหนูก็ตายไปแล้ว”

ร่างของหญิงวัยกลางคนที่นอนจมกองเลือดอยู่ พร้อมกับเสียงร้องเรียกที่เต็มไปด้วยความตระหนก ทำให้เธอที่เดินโซเซลงมาจากรถหยุดชะงัก ดวงตาแดงก่ำของธีรัชจ้องมองเธออย่างเคียดแค้น "เธอจะต้องชดใช้...พิณลดา!"

"ศาสดาผู้เลือดเย็นกับเชลยสาว 'ยาถอนพิษ' เมื่อกลิ่นเถ้าถ่านโหยหากลิ่นดอกส้ม สัญชาตญาณดิบจึงเปลี่ยนความแค้นเป็นความลุ่มหลง พันธนาการร้ายสยบด้วยจุมพิตที่ถอนตัวไม่ขึ้น!"

ด้ายเเดงของพรมหมลิขิตล้วนผูกติดคนสองคนเข้าหากันด้วยคำว่าเนื้อคู่ เเต่โชคชะตาดันทำให้พบคนที่ถูกใจเเต่กลับรักไม่ได้ จะพรมหมลิขิตหรือไม่ ขอใช้ทั้งหัวใจผูกรักไว้กับเขาคนเดียว

การแต่งงานนี้ไม่อยากแต่งก็ต้องแต่ง ไม่เต็มใจแต่งก็ต้องแต่ง! จากคู่กัดสมัยเด็ก สู่เจ้าบ่าวในชั่วข้ามคืน.....