นิยายติดท็อป

เมื่อความจำเป็นพัดพากิ่งเทียนเข้ามาอยูในอ้อมแขนของบุรินทร์โดยไม่ได้เตรียมใจ หญิงสาวจึงคิดง่ายๆว่าพอพระอาทิตย์ขึ้นทุกอย่างก็คงจบลง แต่สิ่งที่เผชิญอยู่ในตอนนี้ทำให้รู้ว่ามันเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นต่างหาก

ไม่หึง ไม่หวง ไม่มีสถานะ ระหว่างเรามันก็แค่เรื่องสนุก ๆ ...

"วันนี้พี่เก่งจัง..." เธอพึมพำเสียงแผ่วเบาก่อนจะหลับตาลงด้วยความเพลีย โดยหารู้ไม่ว่า ร่างหนาที่เธอกำลังกอดก่ายอยู่นั้น ไม่ใช่สามีของเธอ

“เธอจะโอเคไหม ถ้าเราจะนอนด้วยกันอีก” หัวใจดวงน้อยเต้นตูมตาม แก้มร้อนวูบวาบ ร่างกายผะผ่าว “คุณหมายความว่า...” “ฉันอยากนอนกับเธอนะ แต่ว่าฉันยังไม่พร้อมจะรับผิดชอบใครทั้งนั้น”

ใครจะรู้.... เมื่อทายาทพันล้านในคราบเลขาหนุ่มหน้าหวานจ้องจะกินเจ้านาย เบื้องหน้าแสนซื่อ... เบื้องหลังสุดแซ่บ!!!

บอสคะ... อ๊ะ ปล่อยค่ะ เดี๋ยวมีคนเข้ามาเห็น" "งั้นก็ครางเบาๆ สิครับคุณ... ถ้าไม่อยากให้คนข้างนอกรู้ว่าเรากำลังทำอะไรกัน"

เรื่องทุกอย่างเกิดขึ้นในคืนแต่งงานของเธอ และมันคือบาป...ที่เธอกับเขา พี่ชายของสามีได้สร้างกันขึ้น

เธอก็แค่ของเล่นจืดชืดที่มีไว้เล่นแกเซ็ง เป็นแค่กาฝากที่ฉันจะทำอะไรกับเธอก็ได้ จำไว้!

“ถ้ามึงแพ้มึงต้องเป็นเบ้ให้พวกกู 1 เดือน ศรันย์หนึ่งในกลุ่มเพื่อนท้าอย่างขำๆและไม่ได้ใส่ใจอะไร และคนถูกท้าก็ยิ้มมุมปากอย่างเลือดเย็น เรื่องเกี่ยวกับยัยนั่นน่ะเหรอ คนอย่างเขาไม่รู้จักคำว่าแพ้

“พี่ทอย...อย่าค่ะ...พี่อาร์ททำงานอยู่ข้างบนนะคะ”

เมื่อ 'แผ่นดิน' ถูกผู้เป็นบิดาบังคับให้ต้องมาเชื่อมสัมพันธ์กับยัยเด็กกาฝาก 'ญาริน' เด็กสาวที่พ่อของเขาอุปการะเลี้ยงดูอยู่

“คุณมีเรื่องอะไรกันฉันไม่ได้เกี่ยวด้วย ปล่อยฉันไปเถอะนะ” “ปล่อยน่ะกูปล่อยอยู่แล้ว” “แต่กูจะฝากอะไรไปให้ผัวมึงดูต่างหน้าหน่อย” “ฉันไม่ใช่เมียพี่แม็คนะ กรี๊ดด!!!”

เลขาที่ควบตำแหน่งบนเตียงโดยถูกเขายัดเยียดให้ด้วยความตั้งใจ เธอจะปฏิเสธหรือตอบรับก็มีค่าเท่ากัน เพราะหนีคนอย่างเขาไม่พ้นอยู่ดี

จะเจ็บสักแค่ไหนถ้าเธอเริ่มด้วยคำว่า 'รัก' แต่เขากลับเริ่มจากคำว่า 'ลืม'

“คืนนี้...ไปต่อด้วยกันไหมคะ” ประโยคสั้น ๆ แต่ทำให้เธอรู้ซึ้งว่า ... ผัวที่ดีคือผัวเด็ก!!

"เราจะเอากันจนกว่าเธอจะท้อง"

เมื่อคนที่เขารักก้าวเท้าเข้ามา คนที่เป็นได้แค่ตัวสำรองอย่างเธอก็คงต้องยอมถอยห่างออกไป... “คุณกัสโซ่มีอะไรหรือเปล่าคะ” “ก็แค่จะมาดูว่าเธอตายหรือยัง” “ค่ะ มดยังอยู่ดี ยังไม่ตายสมใจคุณ”

ตลอดเวลาที่ผ่านมา...เขาผลักใสเธอออกจากชีวิตอย่างร้ายกาจ ไม่ติดต่อ ไม่สนใจ ราวเธอไม่เคยมีตัวตน ปล่อยให้เธอเจ็บปวด อ้างว้างและแสนเดียวดาย กระทั่งวันนี้...วันที่ร่างกายและหัวใจเข้มแข็ง เขากลับเข้ามาเอ่ยอ

ใครๆ มักเรียกเขาว่า เสี่ยปืนใจหมา ถ้าเป็นหมาแล้วได้ครอบครองเธอ เขายอม

โปรย อสมา อิศรานุกูล หนีสังคมอันน่าเบื่อไปใช้ชีวิตอยู่ในสวน เพราะได้รับบาดแผลจากครอบครัวในอดีต ปาลิตา จำเป็นจะต้องก้าวเข้ามาในชีวิตอสมาเมื่อแม่แท้ๆ เอาที่สวนมาจำนอง จึงรีบเสนอเอาลูกมาแลกกับหนี้ห้าล้