นิยายจบล่าสุด

ฉันมันก็แค่สาวโรงงาน ส่วนคุณมันลูกประธานบริษัท เราแตกต่างกันเกินไป เรียกได้ว่าคนละชั้น

"ชีวิตเธอเป็นของฉันแล้ว ไม่ว่าเธอจะอยู่หรือตาย"

มุกรดาถูกแม่ขายให้กับเสี่ยเจ้าของบ่อนเธอหนีจนได้มาเจอกับศักรินทร์เขาพาเธอมาอยู่ด้วยระหว่างนั้นมีเรื่องราวเกิดขึ้นมากมายก่อให้เกิดความรักความเสน่หาระหว่างเขากับเธอสองคนเรื่องราวจะเป็นอย่างไรโปรดติดตาม

เธอผู้มีความสวย มั่นใจ และจิตใจดี แต่หารู้ไม่ว่า เพียงเพราะอาสาจะดูแลหลานชายให้กับพี่สาว เธอกลับถูกสายตาคู่หนึ่งมองว่าเป็นพี่เลี้ยงเด็ก หนำซ้ำสายตาคู่เดิมยังตัดสินเธออย่างดูแคลนว่าเป็นผู้หญิงหน้าเงิน

เมื่อเจ้าหนี้ของพ่อเข้ามายึดทุกสิ่งในไร่ เธอจะต้านทานเขาได้อย่างไร ในเมื่อพ่อยกทรัพย์สมบัติทุกชิ้น...รวมถึงตัวเธอให้เขาไปแล้ว

‘คุณนอนกับหนูได้ไหมคะ’ คำพูดเดียวของผู้หญิงหน้าตาเกลี้ยงเกลาที่เขาเจอในร้านขายยาทำให้ชีวิตของเขาเปลี่ยนไปตลอดกาล

‘เธอ’ ทำทุกวิถีทางเพื่อที่จะไม่ทำให้ตัวเองโดน ‘ขาย’ ให้กับคนที่เธอเกลียดขี้หน้าตั้งแต่แรกเจอ แต่ ‘เขา’ กลับติดใจเธอตั้งแต่เจอครั้งแรกที่ได้เปิด ‘ซิง’ สาวบริสุทธิ์อย่างที่เสือผู้หญิงอย่าง ‘เขา’

ร้านดอกไม้กำลังจะปิดตัวลงเพราะขาดทุนหนัก หนทางเดียวที่ทำให้ร้านไปต่อได้คือต้องเป็นทองแผ่นเดียวกับคุณนายเจ้าของตลาดผู้มั่งคั่ง และนั่นไม่ใช่ปัญหาเพราะลูกชายเจ้าของตลาดที่ว่าคือ คนที่เธอแอบชอบนั่นเอง

"โง่มากถึงขนาดไม่รู้เลยเหรอม่านไหม ผู้ชายเวลามันอยากเอาจนหน้ามืดน่ะ มันก็พูดได้ทุกอย่างนั่นแหละ" "คุณปราณ!"

"เรื่องของเรา เป็นความผิดพลาดอย่างงั้นเหรอ" เธอกล้าตีตราเรื่องของเราเป็นเรื่องผิดพลาดอย่างงั้นหรือ "ทูนหัว มันไม่ใช่ความผิดพลาด แม้เธอจะพูดแบบนั้น แต่สำหรับฉัน...ไม่ใช่"

เมื่อ 'มิรายาห์' ราชันสาวแห่งเมืองฮีลิโอโพลิส พลาดพลั้งต้องคำสาปโบราณ และมีเพียงผู้มีจิตวิญญาณแห่งนักรบอย่าง 'ฟาโรห์เซเนสพทาห์' เท่านั้นที่จะช่วยแก้พิษคำสาปให้นางได้ ด้วยการ...

‘มนภัทร’ ต้องฟื้นขึ้นมาในร่างของนางร้ายในหนังสือนิยายเล่มเก่าที่ติดตัวเธอมานาน ทั้งที่ตั้งใจจะหนีจากเหล่าตัวละครหลักที่ล้วนมีส่วนให้เธอพบจุดจบแสนเศร้า แต่ราวกับยิ่งหนีเหล่าตัวละครหลักก็ยิ่งวิ่งเข้าหา

เมื่อสาวสวยที่ยังห่างไกลจากคาน ถูกอดีตนักเลงหัวไม้ส่งเถ้าแก่มาทาบทามสู่ขอ ความรู้สึกแรกคือช็อก! ความรู้สึกต่อมา...นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน ฉันไม่ตลกด้วยนะ

‘คนท้องคนไส้...หมายถึงลดางั้นหรือคะ ลดาท้องหรือ’/ ‘อ้าว! ไม่รู้เหรอว่าน้องสาวคุณท้องจนจะคลอดแล้ว คุณป้า’/ พราวพิชชา ถึงกับกำหมัดแน่นเมื่อได้ยินคำพูดสวนของ รัชภาคย์ เธอตั้งใจจะไม่สนใจมนุษย์ป่าเถื่อน

บัวยืนมองหน้าชายหนุ่มที่นอนหลับไหลด้วยความอ่อนเพลียอยู่บนเตียง เพื่อจะจดจำใบหน้านี้ไว้ และอย่าได้พบเจอกันอีกเลย สาวน้อยหยิบเสื้อผ้ามาสวมใส่แล้วจึงเปิดประตูออกจากห้องคอนโดของชายหนุ่มไป ด้วยความอ่อนล้า

ครั้งแรกที่ฉันพบเขาคือหน้าประตูห้องที่ฉันเข้าพัก แล้วเราก็มีความสัมพันธ์กัน และฉันก็จากเขาไป ไม่คิดว่า 4 ปีให้หลังเขาจะยังตามหาฉัน...จนในที่สุดเราก็ได้เจอกัน...

“ฉันหวังว่าเธอคงไม่โง่พอปล่อยให้ตัวเองท้องหรอกนะ รู้ใช่ไหมว่าลูกฉันจะต้องไม่เกิดจากผู้หญิงอย่างเธอ” และนั่นคือคำพูดของคนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นสามี “รู้ค่ะ โรสรู้ตัวเองดีว่าอะไรควร อะไรไม่ควร”

แรกคือความไม่เต็มใจ แต่เมื่อได้ใกล้ชิดและรู้จักกันมากขึ้นจึงกลายเป็นความผูกพันอย่างไม่รู้ตัว และปรินทรทำทุกวิถีทางเพื่อให้เธอเป็นเมียของเขาจริงๆ ไม่ใช่แค่เมียคั่นเวลาอีกต่อไป

“อีกไม่นานพี่ก็จะไม่อยู่ให้คุณเบื่อแล้วล่ะค่ะ”

[บันทึกของคนแอบรัก] "แตงโมเหรอ...พี่ชอบนะ" ฉันรู้ว่า 'พี่เก่ง' หมายถึงผลไม้ลูกกลม ๆ เปลือกลายสีเขียว เนื้อข้างในสีแดง แต่สายตาที่มองมาทำเอาอดเขินไม่ได้ ก็ 'แตงโม' มันเป็นชื่อของฉันนี่