นิยายติดท็อป

...ฝากบทกลอนนี้ให้เธอคนดี...คนที่ฉันรักสุดหัวใจ... [ทั้งแอบรัก...ทั้งเหงาและเศร้าใจ...เจ็บปวดก็มากมาย...ไม่วายอกหักและถูกทิ้ง...เมื่อไรจะสมหวังน้า...เฮ้อ...]

<b><font color=009ACD>กวีสถานละลานอักษรร้อยกลอนกานต์ ฝันระยิบซึ่งทิพย์วิมาน ณ บ้านกวี

ลำนำกลอน ลมเปลี่ยนทิศ หัวใจเปลี่ยนผัน

<font color="FF34B3">กลอนสไตล์วัยรุ่น ครบทุกอารมณ์ความรู้สึก <strong>

บทกลอนมากมาย เรียงรายร้อยเรื่อง สุขเศร้าเหงาเคือง เฟื่องรักจากใจ เรียงร้อยเรื่องเล่า เก่าเก่าเก็บไว้ ขานขับเสียงใส แด่ใครที่ฟัง

กลอนและคำที่ซึ้งกินใจ

แต่งเองๆ

โลดแล่นไปกับอักษร นั่งนอนบนวรรณยุกต์ ฉุกละหุกไปกับบทกลอน

สร้างสรรค์ร้อยกรองจากหัวใจ

ไม่ใช่นิยาย ที่จะมีคนอ่านได้ทุกบททุกตอน เป็นแค่เพียงบทกลอนที่ไม่รู้ว่าเธอจะชอบเหมือนกันไหม มันเป็นความรู้สึกในใจที่ฉันมี ส่งผ่านทางอักษรที่มีลงไป และอยากมอบมันแก่คนที่อยู่ในดวงใจ...ตลอดกาล

เป็นคำพูดที่เอามาจากนิยาย หรือ รวบรวมจากหลาย ๆ ที่ ปล.คำพูดที่เอามาลงไม่ได้แต่งขึ้นเองนะ ^^

เคยไหมเมื่อคุณหยิบนิยายขึ้นมาสักเล่มแล้วพบกับกลอนที่คุณถูกใจ หรือไม่เมื่อคุณอ่านกลอนนี่แล้วคุณอาจจะอยากไปหานิยายเรื่องนี้อ่านบ้างก็ได้

<font color=#ff0033>อย่าห่วงเลยหากเวลาไม่ทำหน้าที่ ไม่ลบความรักที่ฉันมีให้เลือนหาย ก้อแค่ลืมฉันไปพร้อมกับวันเวลาอย่าเสียดาย ส่วนฉันจะลืมเธอได้เมื่อไหร่ อย่าไปใส่ใจกับมันอีกเลย

ดีใจๆ ได้มาลงเพิ่มแล้ว

บทกวีแห่งความรู้สึก จินตนาการ ถ่ายทอดมุมมองแห่งชีวิต ความรัก ธรรมชาติ สัจธรรม ตามอารมณ์

เป็นกลอนรัก แต่งเล่นๆ แต่งไม่เก่งหรอก แถมภาษาก็ไม่สวยเลย แต่มันเป็นคำแทนใจฝากให้เธอคนนั้น

ความเหงา....สะกดได้ง่ายนัก แต่อนุภาพของมันนี่ซิ กัดกินหัวใจให้กร่อนเสียเหลือเกิน

หลายครั้งที่ผมมองดูเมฆสีขาว แต่ไม่เห็นอะไรนอกจากท้องฟ้าสีเทา..............

มากหรือน้อยร้อยกรองคะนองรัก_เบาหรือหนักปักใจชายและหญิง_เริ่มแก้เกี้ยวเกี่ยวก้อยค่อยพักพิง_พลางแอบอิงแนบใจในโคลงกลอน

รวมบทกวีที่เขียนในวิชากวีนิพนธ์...