นิยายติดท็อป

ไอ้ปลัดนั่นมันเอาหัวส่วนไหนคิดว่าเธอ 'ขาย' อ๋อ...คงจะเป็นหัวส่วนล่างสินะ

ก็แค่การแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์ระหว่างตระกูลธรรมดาๆ ไม่ใช่เหรอ ทำไมคุณสามีถึงได้เอาจริงเอาจังขยันขันแข็งขนาดนี้ล่ะ!? แล้วคุณหนูร่างกายอ่อนแออย่างฉันจะทำอย่างไร ขอเบิ้ลอีกสักรอบจะไหวหรือเปล่านะ?

ถึงแม้เธอจะมีสถานะเป็นแม่ของลูกชายเขา…แต่ระหว่างเรากลับไม่ได้เป็นอะไรกัน

“เป็นเมียเฮียมาตั้งสองปี…แต่ต้องหลบเหมือนคนไม่มีตัวตน”

“โทษนะ ผมเลือกกิน”

รู้ว่าเขาไม่ได้รัก ไม่ได้อยากจะแต่งงานกับเธอ แต่ที่เราต้องแต่งงานกันก็เพราะ “ลูก”

เธอบากหน้าไปทวงสัญญาหมั้นวัยเด็ก เพราะคิดว่าเขาคือ ‘ขอนไม้ใหญ่’ กลางคลื่นลมมรสุม ที่ไหนได้... “จะรับคนเข้าทำงานยังต้องทดลองงานก่อนต่ำๆ สามเดือนเลย นี่จะแต่งงานทั้งที...ก็ต้อง ‘เทสต์’ ก่อนไหมครับ”

'เขา' สบประมาทสตาร์ตอัปของเธอว่าเป็นเรื่องเพ้อฝันและไม่เกินหนึ่งปีจะเจ๊งแน่ๆ ส่วน 'เธอ' ตราหน้าว่าเขาเป็นผู้ชายปากหมาและท็อกซิกโคตรๆ

เมื่อสาวน้อยน่ารักอย่างเจ้าใจได้รับการช่วยเหลือจากหนุ่มหล่อ เธอคิดมาตลอดว่าเค้าคือผู้ชายใจดี แต่ความจริงแล้วเขาคือพี่ว้ากวิศวะ

"สมมุติโลกนี้เหลือเราอยู่เพียงแค่สองคน อยากรู้จริงๆ ว่าคนอย่างฉันจะมีสิทธิ์ไหม"

ฝันนี้ยากนักหักใจตื่น... I'll see you when I fall asleep

เป็นแค่ 'ว่าที่คู่หมั้น' เขาบอกกับเธอว่า "ขอร้องอย่าอินเกิน"

คุณหมอตรวจรู้ทุกอย่างว่าหนูแพ้นมวัว แพ้แป้งสาลี แพ้กุ้ง แพ้อากาศ แต่คุณหมอจะรู้ด้วยไหมนะว่าหนูแพ้เหมือนใคร และหนูเป็นลูกสาวใคร? (หมอเจตน์*ปิ่น)

ท่ามกลางเสียงแว่วหวานในงานวิวาห์ชั่ววินาทีที่ใบหน้าสะบัดตามแรงตบโลกทั้งใบของเขาพลั่นสั่นสะเทือนปลุกเร้าความปรารถนาที่หลับใหลให้พลุ่งพล่านจนแทบข่มเอาไว้ไม่อยู่ในเมื่อเธอเป็นคนเริ่ม...ก็อย่าได้คิดจากไป

เมียที่อยู่กินกันมา 8ปีประสบอุบัติเหตุความทรงจำหายไปถึง 7 ปีเธอจึงเข้าใจว่าเราทั้งคู่เพิ่งแต่งงานอยู่กินกันมาแค่หนึ่งปี กำลังเป็นช่วงข้าวใหม่ปลามัน ทั้งที่จริงแล้วเขาเบื่อหน่ายเธอและกำลังจะพากันไปหย่า

สอนรุ่นน้องซะดิบดีว่าห้ามท้องในวัยเรียน แต่วันหนึ่งมีเด็กผู้หญิงตาแป๋วมาทักสิงห์กลางโรงอาหารว่า "หนูเป็นลูกปะป๊า ต้องมาอยู่กับปะป๊าค่ะ" เดี๋ยวนะนี่ลูกกูกับใคร แล้วจะทำยังไงกูยังเป็นนักศึกษาอยู่เลย

“อย่ามาทำเป็นหยอกเล่นนะคะ เกิดชอบขึ้นมาจริงๆใครจะรับผิดชอบ….ฉันรับผิดชอบ”

หลินเสี่ยวถงทะลุมิติเข้าไปในนิยาย กลายเป็นภรรยาของตัวร้ายที่ถูกกำหนดให้มีจุดจบอันน่าเวทนา เธอจึงคิดจะหย่าแล้วหนีไปให้ไกล แต่แล้วเธอกลับพบว่าตอนนี้เขามีสติปัญญาเทียบเท่าเด็กวัยห้าขวบเท่านั้น

เขาหาว่าเธอเรียกร้องความสนใจ ต่อไปจะคอยจับตาดู แต่จับตาดูแบบไหน...ตามเฝ้ารับส่งเช้าเย็น อาจจะเป็นจับตาดูแบบ 'ใกล้ชิด!'

“กูไม่ได้ชอบมึง ไม่เคยชอบ และไม่มีทางชอบ” คนที่พูดประโยคนี้เกือบเสียเมียจนต้องเอาพวงมาลัยมาไหว้เมียถึงคณะ