- 11
- 30
- 0
- 0 (0)
คุณประธานรุ่นคะ เลิกวุ่นวายกับฉันเถอะ ขอร้องปล่อยฉันไปนอน
คุณประธานรุ่นคะ เลิกวุ่นวายกับฉันเถอะ ขอร้องปล่อยฉันไปนอน
เคยไหม เวลาไปนั่งกินเหล้า แล้วจะมีเรื่องเล่า วีรกรรมของเพื่อน หรือรุ่นพี่ ที่เล่าต่อกันมา จนมักจะเกิดคำถามว่า เชี่ย จริงดิ ไม่จริงหรอก แต่มันคือเรื่องจริง และนี้คือเรื่องเล่าจากวงเหล้า
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ก็ไม่น่าจะนานขนาดนั้นหรอก ยังคงจำเรื่องราวนั้นได้ เรื่องราวของหญิงสาวที่ชื่อ "นิทาน" กับชายหนุ่มที่ชื่อ "ครั้งหนึ่ง"
ปัญหาชีวิตก็ถาโถม ปัญหาพิเศษ(Thesis)ก็เยอะแยะ โว้ยยย ชีวิตนิสิตใกล้จบเนี่ย ได้นอนกันหรือยังนิสิตตตตตต
สั่งข้าวให้มาส่งทุกวัน ไงหลังๆไม่ได้มาแค่ข้าวละ โว้ยยย สั่งกับข้าวมากินนะ ไม่ต้องแถมความรักมาด้วยก็ได้
คุณคิดว่าระยะทางมันเป็นอุปสรรคต่อความรักใช่ไหม แต่ใช้ไม่ได้กับฉันและเขาหรอก สำหรับฉันและเขาอุปสรรคต่อความรัก ก็น่าจะเป็นปากและการกระทำที่ไม่ตรงกับใจมากกว่า เห้อ ชีวิตมันต้องวุ่นวายมากแค่ไหนกันเนี่ย
คุณเชื่อไหม...ว่าเรื่องบังเอิญ อาจจะไม่มีจริง
ท่านคือความสุข คือแสงสว่าง และคือรอยยิ้มของข้า พระจันทร์ :)
เมือลมหนาวพัดมา...พร้อมกับคนในอดีต แต่เพราะลมพัดมาก็ต้องพัดไป เขาคนนั้นกลับมาไม่นานก็ต้องไป เธอคงทำอะไรไม่ได้นอกจากอ้อนวอนดาวเดือนให้หยุดเวลา ความสุขนี้ไว้...
เมือเจ้าของไร่ทานตะวัน เปิดไร่เล็กๆของเธอให้กับคนจากสำนักพิมพ์ แต่เธอกลับพบว่าผู้ชายคนนั้นคือเพื่อนเก่าของเธอ คนที่เธอเคยรู้สึกดีด้วย เธอจะจัดการเรื่องภายในใจและเรื่องวุ่นๆในไร่ไปพร้อมๆกันได้หรือเปล่า
วาเลนไทน์ บางครั้งก็ไม่ได้มีเฉพาะเรื่องราวความรักที่หวานๆเพียงอย่างเดียวก็ได้
เมือเพื่อนสนิดสองคน...ที่คนหนึ่งมีความในใจแต่ไม่กล้าบอก กับอีกคนที่ยังไม่รู้ใจตัวเอง ใช้ระยะทางกว่า 3000 ล้านไมล์ ในการพิสูจน์ความรู้สึก
ปีใหม่ เป็นช่วงเวลาแห่งความสุข สุขที่ได้กลับบ้าน สุขที่ได้เจอคนที่รัก สุขที่ได้เจอเพื่อน สุขที่ได้เฉลิมฉลอง แต่สุขใดเล่าจะเท่าสุขที่เรานึกถึงครั้งที่เรามีความสุขอีกครั้ง...
"เด็กห้องวิทย์...วันๆเอาแต่เรียน สมองโตแล้วมั้ง" คำพูดที่มักจะได้ยินบ่อยๆ ลองเข้ามาอ่านดูสิ แล้วคุณจะรู้ว่าจริงๆแล้ว "เด็กโครงการ วมว-มช" เขาเป็นยังไง...
คุณจำอะไรในวัยเด็กได้บ้าง...วีรกรรมอะไรที่คุณเคยทำไว้...เหตุการณ์อะไรที่คุณจะจำได้ขึ้นใจ...เวลาคุณนึกถึงที่ไร คุณก็ชอบคิดเสมอหรือเปล่าว่า "เพราะฉันยังเป็น...เด็ก!" อยู่
ก็แค่สายลมที่พัดผ่านไป ไม่มีใครสนใจ ไม่มีใครใส่ใจมาก มันก็แค่ลมเท่านั้น
สองคน...กับหนึ่งจุดหมาย ...เธอ...ผู้มาพร้อมกับรอยยิ้ม ...เขา...ผู้มาพร้อมกับเรื่องราวในอดีตที่อยากหลีกหนี เธอ...จะใช้รอยยิ้ม...ทำให้เขา...ยิ้มได้หรือเปล่า...
ใครคนหนึ่งได้กล่าวไว้ ชีวิตเราก็เหมือนการวาดภาพ ที่ไรซึ่งยางลบ
