เมญาณี

เรียนสายวิทย์ สอบติดหมอ จบเฉพาะทาง แต่ฟ้าชังสวรรค์สร้างให้พลัดมาอยู่เคียงข้างนักรบแห่งบางระจัน

ตราบแผ่นดินกลบหน้า หากชีวายังไม่อาสัญ ด้วยจิตแน่วแน่ทุกคืนวัน จะขอฟาดฟันพวกมันให้บรรลัย

โอ้อกเอ๋ยอกสะคราญชาญสมร แม้นจากจรแต่มิสิ้นสิเน่หา ขอปกปักรักเจ้าเท่าชีวา ปฏิพัทธ์ถ้อยสัจจาด้วยสัตย์เอย

เมื่อมีวาสนาต่อกัน ต่อให้อยู่ห่างกันเพียงใดก็จะหากันจนเจอ "หนูเรียกคุณรองว่าพ่อได้หรือเปล่าคะ"

ใครเลยจะคิดว่าชีวิตจริงจะยิ่งกว่าละคร เธอคัดค้านพินัยกรรมบ้าๆ หัวชนฝา แต่เมื่อได้เจอกับเขา คนที่คุณปู่จัดหาไว้ให้ตั้งแต่เธอยังไม่ลืมตาดูโลก ความ ‘โศก’ ก็พลันเปลี่ยนเป็นความ ‘สุข’

กินเด็กเขาว่าเป็นอมตะ แต่กินผู้ชายที่แก่กว่าเขาว่าเป็นนิรันดร์ “ลดาจะสอยพี่ภูมิลงจากคานให้ได้” พ.ต. ชนม์ภูมิ vs เพชรลดา เมื่อนายทหารหน่วยรบพิเศษโดนสาวน้อยขายขนมจีบ เห็นทีหัวหน้าหน่วยรบคงต้องยอมสยบรัก

"คุณขโมยจูบผมกลางโรงพยาบาลต่อหน้านักข่าวหลายแขนง แล้วจะหนีมาหลบอยู่แบบนี้ไม่ได้นะ ผมไม่ยอมหรอก คุณทำให้ผมใจแตกแล้ว คุณต้องรับผิดชอบ"

กฤตพจน์ โภคินอภิวัฒน์ หนุ่มเจ้าสำราญที่ประกาศตัวชัดเจนว่าชาตินี้จะไม่มีวันเป็นทาสเมีย จีบหญิงหรือ ฝันไปเถอะ

เขาคือตำรวจหน่วยรบพิเศษผู้ที่ถูกอดีตคนรักย่ำยีหัวใจ เธอคือนักเขียนนิยายโรมานซ์ชื่อดัง เธอต้องการเพียงข้อมูลประกอบการเขียน แต่เขาเกิดอยากจะเป็นพระเอกตัวจริงขึ้นมา ความอ่อยและความจีบแบบเนียนๆจึงเกิดขึ้น

ผ่านร้อนผ่านหนาวมา 35 ปี ใครเลยจะคิดว่าหัวใจเย็นชาของนายทหารโพรไฟล์หรูจะยอมจำนนท์ต่อความประหลาดแกมน่ารักของบุตรสาวครูฝึกขาโหด "น้ำรินไม่ได้บ้านะคะ น้ำรินแค่เต็มที่กับชีวิต" พ.ต. นทีธัชช์ vs วนาลี

"จำได้หรือเปล่าว่าตอนเป็นเด็กเวลาฝนตกฝันชอบให้พี่ทำอะไร" "..." "ชอบให้กอดแล้วก็ตบก้นกลมๆกล่อมนอนแบบนี้ไงล่ะ" เอ่ เอ้ เอ เอ่ เอ้ เอ เอ่ เอ้ เอ เอ่ เอ้ เอ มือไกวเปล พี่นี้จิเห่เพลงกล่อม

“กละ ... กลิ่นจันทน์จะนอนนิ่งๆ” “เช่นนั้นก็นอนเถิด ฉันจะกล่อมเธอเอง” ... “ฉันสัญญาว่าจะนอนนิ่งๆ” “จะอ้าปากรอของหวานจากเธอ ไม่ต่างจากลูกนกรออาหารจากแม่นกเทียว” กลิ่นจันทน์ vs หม่อมเจ้าทัตเทพ

เขาจะเป็นเวหากว้างให้นกน้อยโบยบินตลอดไป (พีเรียดช่วงพุทธศักราช ๒๔๘๓)

จุดจบของความสัมพันธ์ในคืนนั้น ทำให้เธอต้องหอบลูกน้อยติดครรภ์ไปตั้งต้นชีวิตใหม่ในต่างแดน

แฟรงกลิน + จันทร์เจ้า

เขาคือผู้พิทักษ์สันติราษฎร์ ส่วนเธอคือบุตรสาวของผู้ต้องสงสัย ผู้กองดินจะทำเช่นไร ในเมื่อหัวใจสวนทางกับภาระบนบ่า

ความรักของหนุ่มใหญ่มหาเศรษฐีที่หวงความโสดมากกว่าสิ่งใด แต่เมื่อได้พบเธอเสือจำศีลก็อยากออกจากถ้ำ "บัวบูชา คุณตั้งรับให้ดีๆ เพราะคนอย่างกฤตนัยอยากได้อะไรแล้วต้องได้ คุณต้องเป็นของผมคนเดียว"

เธอนึกเกลียดเขานัก แต่ ... ดันหลงรักลูกของเขา

"นาคีน้อยจุติแล้ว" "นั่นหาใช่สิ่งที่สร้างความน่ายินดีให้แก่ข้าไม่" "ผ่านมาสองพรรษายุตแล้ว เหตุใดลูกจึงยังมิปล่อยวาง" "หนทางปล่อยวางของลูก คือความว่างเปล่า หาใช่ข่าวการจุตินั่นไม่"

เฟรเดอริก + พระพาย