Moyue~โม่เย่ว์

อุตส่าห์ดีใจที่ได้เข้ามาอยู่ในร่างของนางเอกในนิยาย แต่ยังดีใจไม่ทันข้ามวัน พ่อพระเอกคนดีมาขอหย่าซะงั้น ไม่ใช่พระเอกกับนางเอกต้องคู่กันเหรอ…แล้วทำไมกลายเป็นแบบนี้ไปได้

ซูเมิ่งเหยารู้สึกว่าตนเองโชคร้ายนักที่ต้องเข้ามาอยู่ในร่างตัวประกอบที่น่าสารคนนี้ แต่ในความโชคร้ายก็ยังมีความโชคดี ที่เธอนั้นได้ระบบซื้อขายมาด้วย ชีวิตต่อจากนี้เธอจึงไม่ลำบากอย่างที่คิด

เมื่อนางได้มีโอกาสกลับมายังชาตินี้อีกครั้ง นางจึงอยากชดเชยสิ่งที่นางพรากไปจากบุตรชายและตอบแทน...เขาผู้นั้นที่แม้กระทั่งชีวิต ก็ยอมสละให้นางได้ได้

ในยามที่ความเป็นความตายใกล้เข้ามา สามีที่สัญญาว่าจะดูแลนางไปตลอดชีวิต กลับเลือกที่จะช่วยเทพธิดาผู้นั้น ทั้งยังมองนางและบุตรสาวสิ้นลมหายใจไปต่อหน้าต่อตา

เย่ซื่อหนิงเฝ้าหลุมศพของตัวเองมาอย่างเนินนานหลายสิบปี หากใครบอกว่าเป็นวิญญาณแล้วลำบาก เย่ซื่อหนิงคงต้องขอคัดค้าน ชีวิตแบบนี้หาได้ที่ไหน ไม่ต้องกินไม่ต้องนอนและที่สำคัญไม่ต้องทำงานหนัก

ชาติก่อนจางฟางเซียนมอบหัวใจให้เขา แต่เขากลับไม่รับ มาชาตินี้นางจึงขอหนีให้ไกลจากชายผู้นั้น แต่เหมือนยิ่งหนีกลับยิ่งพัวพัน จิตใจที่ปล่อยวางกลับเริ่มสั่นไหว นางควรทำอย่างไรดี

ใครชอบหาเรื่องตายก็ให้เขาตายไปเถอะ ส่วนอันเล่อคนนี้ขอใช้ชีวิตบนกองเงินกองทอง กับลูกน้อยดีกว่า

เม่ยซินไม่เข้าว่าว่าเรื่องลงเอยแบบนี้ได้ยังไง แล้วชายที่แสนอ่อนโยนคนนี้ คือคนบ้าจริงหรือ?

เมื่อโอกาสมาถึง วัทธ์มีหรือจะปล่อยให้หลุดลอย แม้ต้องเป็นแค่เด็กเลี้ยงของกรณ์ก็ตาม หากปล่อยให้หลุดมือไปคงโง่เต็มที

“เธอเคยทอดทิ้งลูก เคยทำร้ายจิตใจสามี และเคยเมินเฉยต่อทุกคน วันนี้ อวิ๋นชิงอวี้กลับมา พร้อมโอกาสครั้งที่สอง แม้ไม่มีใครเชื่อใจ แม้สายตาทุกคู่ยังเต็มไปด้วยคำถาม แต่เธอจะคว้าโอกาสครั้งนี้ไว้”

“ชาติก่อน…ฉันทำลายครอบครัวด้วยมือของตัวฉันเอง” เมื่อความไว้ใจให้ผิดคน และความเย็นชาที่สร้างกำแพงระหว่างเธอกับเขา นำไปสู่จุดจบที่เธอไม่มีวันลืม