บัวลอยไม่จม บัวลมไม่จอย

โลหิตสีแดงฉานหยดลงบนริมฝีปากที่แห้งกรังดั่งผืนดินขาดน้ำ... เสียงหัวใจที่เคยหยุดนิ่งพลันเต้นระรัวดั่งกลองรบ ตึกตัก! ดวงตาสีแดงทับทิมคู่คมค่อยๆเปิดขึ้น สิ่งแรกที่ได้รับรู้คือเสียงกรนเบาๆของแวมไพร์สาว

หนึ่งวิญญาณลูกมาเฟียสิ้นไป…หนึ่งวิญญาณนักฆ่าแทนที่