เจิ้งจื่ออี้ มีชีวิตธรรมดาได้ไม่กี่อาทิตย์ก็กลายเป็นที่จับตามองเมื่อเธอหลอมวิญญาณต่อหน้าผู้คนร่วมงานเทศกาลภายในราชวัง แม้แต่ท่านตาก็ยังมีชีวิตวุ่นวายไม่ต่างกันเพราะเป็นที่ถูกใจของเซียนผู้หนึ่ง

อยากจะทำลายมาเฟียมากขนาดนั้น เพียงแค่บอสวองโกเล่รุ่นที่สิบก็เพียงพอต่อความต้องการของเจ้า ไม่จำเป็นต้องใช้ตัวข้าด้วยซ้ำมุคุโร่...

ใบหน้านั้นเราต่างมิเคยลืมเลือน กาลเวลาผันเปลี่ยนแต่ความรู้สึกวันนั้นมิเคยจางหาย ดวงใจสั่นไหวยามสบตากันและกัน นั่นเรียกว่า รักแรกพบหรือไม่

LOG ของหญิงสาวจากโลกล่มสลายซอมบี้ถล่ม เข้ามาในโลกแฟนตาซี

ในโลกแห่งพลังปราณธาตุ ด้วยแรงปรารถนาของข้า จึงได้พบกับเจ้า

การกำจัดคนทรยศไม่จำเป็นต้องร่ายคาถาฆ่าด้วยซ้ำ

“ขอให้โชคดีคู่ชีวิตของฉัน”

ความ-ไม่-ซื่อ-สัตย์-ของศาสตราจารย์ดูจะถูกต้องไปซะทุกอย่าง เลือกเอานะคะศาสตราจารย์ ระหว่างเสกของกับยาสั่ง ศาสตราจารย์ต้องการแบบไหน

ขอบคุณที่เข้าใจในตัวผม ขอบคุณที่อยู่เคียงข้างกัน

สิ้นสุดสงครามในครั้งนี้เราจะทำตามคำขอของเจ้า

หวังว่าการลงทุนในครั้งนี้จะคุ้มค่ามากพอที่ให้ 'นักปราชญ์แห่งศาสตร์มืด' อย่างฉันออกมาสู่โลกแห่งความโสมมนี้

มนุษย์ทุกคนบนโลกเกิดมามีคู่ชีวิตเป็นของตัวเอง บนท้องแขนของพวกเขาจะมีชื่ออีกฝ่ายสลักเอาไว้ด้วยลายมือของตนเอง

วันนั้นมันไม่ได้มีแค่นายหรอกที่สูญเสีย แต่ฉันทำได้แค่อวยพรให้พวกเขาได้ไปมีชีวิตที่ดีกว่านี้