หม่อมหลวงราชวงศ์ธนากร เทวรัตน์ พี่ชายคนโตแห่งวังเทวรัตน์ ชายหนุ่มผู้ดูเพียบพร้อมไปซะทุกอย่างทำให้เป็นที่หมายปองของหญิงสาวๆทุกคนในพระนคร แต่หารู้ไม่ว่าหัวใจของธนากรมีเพียงแต่ท่านชายรัชชานนท์​

เมื่อชายหนุ่มผู้ชอบการท่องโลกอินเทอร์เน็ต ได้มาเกิดใหม่ในโลกแฟนตาซี เวทมนต์ มังกร ยุคกลาง เอลฟ์ คนแคระ โว้ววว แต่ชีวิตต้องดิ้นรนเหมือนเดิม อาหารการกินก็ล้าหลังสุดๆ เป็นไงเป็นกัน เพื่อชีวิตสโลว์ไลฟ์

ดวงวิญญาณที่สมควรจะแตกสลายกลับล่องลอยไปเข้าร่างของภูริ ชายหนุ่มเพศพิเศษที่จบชีวิตตัวเองลงทิ้งไว้เพียงเด็กชายตัวน้อยที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ อดีตราชาซอมบี้จึงต้องจับพลัดจับผลูเลี้ยงดูลูกชายตัวน้อยแทน

คนอื่นข้ามเวลามาหาคู่แต่ผมข้ามมาเป็น ม.ร.ว. ที่อยู่ว่างไม่เป็น ห้องน้ำไม่มีโถส้วม! ไฟฟ้าก็แพง แถมบ้านก็ถูกวางเพลิง! ภารกิจเปลี่ยนสายน้ำเป็นพลังงานไฟฟ้าของคุณชายอรรถวีร์ อดีตวิศวกรบ้างานจึงเริ่มขึ้น

ไป๋อวี้ได้ทะลุมิติเข้าไปในนิยายอยู่ในร่างของเด็กหนุ่มที่สติไม่สมประกอบ ชีวิตรันทดตั้งแต่แรกเริ่ม แต่โชคดีที่ยังมีนิ้วทองคำคอยช่วย ต่อมาเขาบังเอิญพบกับตัวร้ายผู้เย็นชา จึงต้องหาวิธีเอาชีวิตรอดไปให้ได้!

เมียชั่วล้างผลาญได้ย้อนเวลาเปลี่ยนชะตาเป็นคนใหม่ แต่ผัวรักกลับเมินเฉย / รีบตามจีบสิรออะไร ให้รู้กันทั้งพระนครไปเลยว่า 'คุณฤทธิ์เป็นของฉัน' #บุษบาสายโบ้พร้อมหอนกระหึ่มพระนครแล้ววันนี้

คืนเข้าหอ ได้รู้ว่าที่จริงแล้วโลกที่ตัวเองอยู่เป็นนิยายเรื่องหนึ่ง ตัวเองเป็นตัวประกอบที่แต่งให้กับตัวร้าย โชคดีที่ได้รับระบบมาด้วย แค่ยั่วโมโหคนอื่น สะสมค่าความชัง เขาก็หาเงินได้แล้ว ไม่ต้องง้อสามี!

ข้าคือตัวประกอบที่ถูกคนอ่านนิยายแย่งร่างไป ข้าพยายามแย่งชิงร่างกายกลับมาจนได้รู้ว่าที่นี่คือโลกนิยาย พี่สาวของข้าคือนางร้ายที่หลงรักพระเอกอย่างโง่งม...

“กูจะเอาคืนให้สาสมกับสิ่งที่พ่อมึงทำไว้กับครอบครัวกู!” “ถ้ากูยังไม่ตายมึงอย่าหวังเลยว่าจะทำมันสำเร็จ”

จะรักได้หรือยัง ถ้ายังไม่รักก็ไม่รอแล้ว... #คุณเจนจะไม่ทน

Peace Parker เด็กสาวบ้าใบ้ประจำโรงเรียนถูกรังแกเป็นประจำ แต่แล้ววันหนึ่งในงานมหกรรมของโรงเรียน, Strak industries ก็ได้เลือกเธอเป็นคนทดลองใช้เทคโนโลยีตัวใหม่ของโทนี่ นั้นก็คือเครื่อง"อ่านความทรงจำ"

เจ้าคุณพ่อเป็นพระยาจริงหรือไยช่างโง่เขลานัก พี่ใหญ่ก็เหมือนจะฉลาดแต่ก็แค่เหมือน พี่รองนี่ยิ่งแล้วใหญ่โง่จนวาระสุดท้าย ส่วนพี่สามดีหน่อยอย่างน้อยเขาก็ตายคนสุดท้าย//นั่นคือเสียงในใจเจ้าคนเล็กรึ?!

ผมทำอาหารอร่อยนะครับ คุณไม่คิดจะกินจริงๆ เหรอ ปอเหวินมองหญิงสาวที่คีบอาหารเพียงสองคำก็วางทิ้งหรือว่าเขาทำอาหารไม่หร่อยก็ไม่นะ เพราะร้านอาหารเขาก็ขายดีอยู่ แบบนี้ไม่ได้เขาต้องทำอาหารอร่อยมาให้เธอกินอีก