เย่เฟิงชายหนุ่มยากจนไม่เอาใหนใช้ชีวิตไปวันๆแบบโอตาคุวันหนึ่งชีวิตเขาได้เปลี่ยนไปเมื่อเขาได้รับระบบเต๋าเปาที่สามารถซื้อสินค้าทุกอย่างบนโลกและต่างโลกโดยใช้เงินเพียง1หยวนเท่านั้น

"หมอตุลย์ไม่กลัวที่ใครๆ เขาลือกันว่า หวานเป็นผู้หญิงบริโภคภัสดาเหรอคะ" " ผมจะเป็นสามีคนแรกและคนเดียวเท่านั้นที่อยู่เหนือดวงทั้งหมดของคุณ "

เสืออย่าง ‘คเชนทร์’ ไม่ชอบเด็กเอาแต่ใจ ยิ่งพูดมากน่ารำคาญ ชอบจุ้นจ้าน อย่าง ‘แก้วเจ้าจอม’ มันยิ่งเกลียด

"มาเป็นของเล่นของฉันสิ แล้วฉันจะทวงทุกอย่างที่เป็นของเธอ กลับมาให้เธอเอง"

เมื่อระบบปริศนาส่งเขาเข้าสู่ ดินแดนวิวัฒนาการ เรนต้องล่า ฆ่า และวิวัฒนาการเพื่ออยู่รอดในโลกที่เวลาไหลเร็วกว่าสิบเท่า เป้าหมายของเขาไม่ใช่แค่รอด... แต่คือการ "ครอบครอง" ทุกสิ่งในดินแดนนี้!

"หายไปตั้ง 2 ปี คิดอยากจะมาก็มา คิดอยากจะไปก็ไป อาคิณจงรู้เอาไว้คนทำไม่เคยจำ แต่คนถูกกระทำมันลืมไม่ลง" (อาคิณXแตงโม)

ฉู่หรันเป็นเพียงนางร้ายในนิยายเรื่องหนึ่งที่ไม่สำคัญอะไร แต่ไฉนถึงได้วนเวียนกลับมาซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทุกข์ทรมานอย่างแสนสาหัส เขาเป็นพระเอกก็ต้องคู่กับนางเอก แล้วไยข้าต้องกลับมาหาเขาอีกเล่า...

เมื่อ “ระบบโอ้อวด” ตกอยู่ในกำมือหนุ่มดวงซวย เขาจึงใช้มันเดินทางข้ามเวลา… เพื่อกลับมาพลิกชะตาอันแสนอัปยศ! “ระบบโอ้อวดจะคุ้มครองนาย ให้กลายเป็นเทพขี้อวด!”

ข้าทะลุมิติมาเป็นนางร้ายที่ตั้งท้องลูกของพระเอกด้วยการวางยากำหนัด! ชะตาเดิมข้าจะต้องตายด้วยน้ำมือของเขา ข้าจึงกลับตัวกลับใจไม่สนใจเขาอีก ทว่าพระเอกกลับตามคลั่งรักนางร้าย อีกทั้งยังทวงสิทธิ์ลูกในท้อง!

"หมาจำกลิ่นเจ้าของได้ พี่ก็จำกลิ่นเมียได้เหมือนกัน"

ความงามกลายเป็นโซ่ตรวน หลี่หานเฟิงถูกผลักเข้าสู่พันธะที่ไร้ทางเลือก แต่งงานกับแม่ทัพผู้โหดเหี้ยม เพื่อครอบครัวที่ไม่เคยรัก...

เมื่อแพทย์ทหารทะลุมิติมาเป็นคุณหนูตกอับที่ไม่รู้ว่าตัวเองเป็นบุตรีของขุนนางต้องโทษร้ายแรง

"ข้ามมาพร้อมระบบ รักษาคน สร้างอาณาจักร แต่สิ่งที่ดีที่สุด...คือชายผู้รอคอยข้ากลับบ้าน"

ใครจะคิดว่าหลังทะลุมิติอัณณ์จะกลายเป็นดาราตกอับถูกตราหน้าว่าเมียน้อยเจ้าของค่าย?ก็เพราะไอ้แฟนเฮงซวยของร่างนี้ คิดว่าฉันคนนี้จะยอมให้พวกแกกดหัวต่อหรือต่อให้ต้องขายตัวก็ต้องราคาพรีเมียมเท่านั้น จำเอาไว้

แม่นายช่อม่วงใครต่อใครต่างพากันเรียกนางว่านางร้าย คนทั่วทั้งกรุงศรีต่างพากันเกลียดชัง...ไม่เว้นแม้กระทั่งสามีของนาง แต่ครั้นนางถูกแม่ผัวโบยจนสิ้นสติ...ตื่นขึ้นนางกลับเปลี่ยนเป็นคนอีกผู้ !

เธอตายเพราะถูกแม่เลี้ยงรังแก ข้ามมิติมาอยู่ในยุคโบราณก็ยังต้องเจอกับแม่เลี้ยงใจร้าย ที่ส่งเธอไปแต่งงานกับทหารที่ตั้งค่ายอยู่ในที่กันดาร เมื่อภัยแล้งมาจึงต้องหยิบของในมิติมาช่วยชีวิตชาวบ้าน

นอนอยู่ดีๆก็กลายเป็น Emanator ของปัญญาไม่สิ Aha ด้วยหรอ?! นี่พวกแกมาอยู่ที่นี่ได้ยังไงก๊อน!

ปฏิบัติการอ่อยสะท้านฟ้ากำลังจะเริ่มขึ้น! “จะเอาเหรอ กลางวันฉันก็ไม่ขัดนะ” “ในหัวคิดแต่อะไรคะเนี่ย...แต่ฉันก็ไม่ขัดเหมือนกัน!”

ซูหวานหว่านตัวประกอบหญิงไร้อนาคตในหนังสือนิยายยุค 70 ถูกแม่สามีผลักจนคลอดก่อนกำหนด น่าเสียดายที่เด็กรอดแต่เธอไม่รอด และเด็กน้อยกลายเป็นลูกของนักอ่านผู้ไม่พอใจในชะตากรรมของตัวละครแทนแม่เลี้ยงดอกบัวขาว

ผมคือหมา ส่วนนายหญิงก็คือรางวัลของหมา อย่างที่เคยลั่นวาจาไว้ไง