เมื่อมนุษย์เดินทางมาถึงจุดที่ต้องเผชิญหน้ากับเชื้อไวรัส คำถามสำคัญที่สุดคือ “ใครจะเป็นผู้รอดพ้นจากเชื้อไวรัสที่กำลังเปลี่ยนมนุษย์ ? ” หรือว่ามนุษน์จะเป็นเพียงบทบันทึกหนึ่งของโลกที่กำลังจะเปลี่ยนผ่าน

ไม่ได้ปิดบังแต่ไม่มีใครถามเอง… ที่ไม่พูดเพราะอยากลองใช้ชีวิตแบบคนปกติก็เท่านั้น

ใครมันจะไปรู้กันว่าตื่นขึ้นมาอีกครั้งก็ต้องเข้ามาอยู่ในร่างของหญิงสาวชื่อซินหยาน หนำซ้ำชื่อของเธอยังมีชื่อเรียกเหมือนกันอีกด้วย มันเกิดอะไรขึ้นกันนะ แล้วทีนี้เธอจะทำอย่างไร

เป็นมือปราบผีฝีมือฉมังทั้งที เอาลูกครึ่งผีเป็นเมียไม่ได้ก็ให้มันรู้ไป

เติบโตมาด้วยกันนั่นคือนิยามของเราสอง

ฝันร้ายคือสิ่งที่ต้องก้าวข้ามไปในสักวันมิใช่จมอยู่กับมัน ครอลินก็คิดแบบนั้นแต่นั้นได้แปลว่าเธอต้องมาเป็นเทพที่ไร้กำลังในดินแดนแห่งฝันร้ายเช่นนี้ดินแดนที่มีแต่สัตว์ประหลาดโชคดีไม่ได้สิ้นหวังขนาดนั้น

'เสน่ห์จันทร์'ได้เข้ามาสิงร่างของเด็กกำพร้าคนหนึ่ง เขารับไม่ได้อย่างมากเมื่อของกินโลกนี้ไร้รสชาติและไม่อร่อย! เขาจึงตัดสินใจสตรีมทำขนมไทยที่ตัวเองถนัดที่สุดเพื่อเอาชีวิตรอดและเผยแพร่ความอร่อยนี้

"ก็แค่เพื่อนกัน...แต่บนเตียงเราคือคนรัก" ความสัมพันธ์ที่ไม่ควรเกินเลยตั้งแต่แรก...ทว่าเธอกลับยอมทำทุกอย่างเพียงเพื่อขอมีเขาอยู่ในชีวิต!

การมีพี่เป็นตัวนำของแก๊งตัวกวนไม่ใช่เรื่องดีเลยสักนิด " พอตเตอร์!! " " นี้เขาเรียกน้องแน่ะ " " ศาตราจารย์ เขาหมายถึงพี่ต่างหากเล่า! "

คืนที่หิมะโปรยปราย เซเวอรัสได้พบกับเด็กน้อยผู้เป็นดั่งดวงดาวในชีวิตของเขา

ผู้อื่นทะลุมิติมาเป็นนางเอกในนิยาย แต่ฉันกลับกลายเป็นนางร้ายในนิยายไปเสียได้ สามีหนีไปรบ ตระกูลสามีคิดกำจัด ซ้ำยังมีลูกอีกหนึ่งคน ชีวิตช่างดีเหลือเกิน

น้องสาวของธีโอดอร์ใช้ชีวิตอย่างเรียบง่าย มันก็เกือบจะง่าย ถ้าเธอไม่เผลอตัวไปจูบกับรุ่นพี่ที่เป็นเพื่อนสนิทของพี่ชายเธอแถมเจ้าตัวยังมีฉายาเป็นคุณชายประจำบ้านสลิธีริน

ชาติก่อนอายุสั้น ไม่ทันได้ใช้ชีวิต ชาตินี้จึงขอพากเพียรบำเพ็ญเซียน ลาภยศสตรีมีหรือจะสู้การเป็นอมตะ!

ความรักคือสิ่งต้องห้าม นั่นคือกฎเหล็กของวายร้าย พลังเวทมนตร์แสนงดงาม ย่อมไม่มีทางหลอมรวมเข้ากับลูกธนูสุดเถรตรงดอกนี้ได้

เมื่อ อันนา สาวน้อยนักธุรกิจเกี่ยวกับความงามครบวงจร ถูกผู้มีอำนาจของโลกหลังความตายทดสอบคุณภาพชีวิตด้วยการส่งไปเกิดในร่างคุณหนูหอมบัว ผู้แสนจะขี้เหร่และอ่อนแอ งานนี้ อันนาจะรอดหรือร่วง ต้องติดตาม...

หนึ่งผู้...จดจำคำสัญญา เฝ้ารอวันเวลาสุขสมสมหวัง ด้วยใจอันมั่นคง อีกผู้...หลงลืมคำสัญญา หันหลังให้กับความรัก วาจาที่กล่าวมาแค่ลมปากและปล่อยให้เวลา...กลืนกิน...ลืมเลือน....