- 135
- 8.17K
- 6
- 0 (0)
อยู่โลกใหม่ที่ไม่รู้ว่าโชคดีหรือโชคร้ายมีระบบติดตัวมาด้วย ระบบที่ว่าคือการเป็นนักเลง! ยิ่งต่อยตีหาเรื่องคนอื่นๆได้มากเท่าไหร่คะแนนก็จะได้เยอะมากเท่านั้น แม้จะหาเรื่องด่าว่าผู้อื่นก็มีคะแนนด้วยเช่นกัน
อยู่โลกใหม่ที่ไม่รู้ว่าโชคดีหรือโชคร้ายมีระบบติดตัวมาด้วย ระบบที่ว่าคือการเป็นนักเลง! ยิ่งต่อยตีหาเรื่องคนอื่นๆได้มากเท่าไหร่คะแนนก็จะได้เยอะมากเท่านั้น แม้จะหาเรื่องด่าว่าผู้อื่นก็มีคะแนนด้วยเช่นกัน
'พชร' หนุ่มพนักงานออฟฟิศผู้โดดเดี่ยวที่โหมงานหนักจนหัวใจวายตาย ลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครั้งในร่างของ 'หลินเฟย' บุตรชายโตของจวนเสนาบดี
พบนายหัวจากกรุงเทพอกหักหนึ่งอัตรา เจ้าตัวเลยหอบใจพังๆ มาทะเล... และ 'อันดามัน' จากเด็กต้อนรับ 'แขก' ข้ามขั้นไปต้อนรับ'ลูกเจ้าของเกาะ' ซวยแล้วแก! เพราะนายหัวหล่อมาก
เมื่อมือสังหารไร้ใจต้องกลายเป็นฮูหยินแม่ทัพผู้
หอบใจช้ำ ๆ ไปพักร้อน แต่นอกจากคลื่นซูซ่าและทรายอุ่น ๆ แล้วยังได้พ่อม่ายลูกหนึ่งมาทำให้หัวใจกระชุ่มกระชวยอีกครั้ง
ความลับมันร้อนแรงเกินกว่าจะหยุด แม้ว่าอีกฝ่าย… จะมี “เจ้าของ” อยู่แล้วก็ตาม
สิงห์คือเจ้าหนี้ที่เขาชำระหนี้ของพ่อ แลกด้วยอิสรภาพของพ่อ สี่ปีให้หลังเขาหนีพ้น แต่ลูกชายกลับนำพาเขาคืนสู่อดีตอีกครั้ง! เพื่อความอยู่รอด เขาต้องซ่อนความจริงที่ว่า...เด็กคนนี้คือทายาทของอีกฝ่าย
“คืนเดียว”กับคนแปลกหน้า นำมาสู่ “สองขีด” ที่ไม่ได้ตั้งใจ ‘นลิน’ ตัดสินใจจะเป็นซิงเกิลมัมสุดสตรอง แต่โชคชะตากลับเล่นตลก เมื่อสูตินรีแพทย์ที่เธอต้องฝากครรภ์ด้วย คือ ‘นายแพทย์ภาคิน’ “พ่อของลูก” ในท้
ทั้งโดนมาอยู่ในโลกนิยาย ทั้งโดนระบบบังคับให้อยู่ในเส้นเรื่องหลัก แต่ไม่รู้เล่นอีท่าไหน จากการสร้างทีมวายร้ายกลายเป็น การเลี้ยงเด็กแทน...สะงั้น
ในชาติภพก่อนเธอคือองค์หญิงผู้สูญเสียทุกสิ่ง... แต่ในชาตินี้ เธอคือราชินีผู้ครอบครองหัวใจของมังกรแห่งโลกธุรกิจ
"พวกคุณจะทำอย่างไร เมื่อสัญญาณแห่งความหวังแห่งสุดท้าย ถูกส่งมาจาก ใต้ซากเมืองที่จมดิ่ง? เรือดำน้ำบรรทุกเมล็ดพันธุ์ คือยานพาหนะลำสุดท้าย ที่จะพิสูจน์ว่า ชีวิตยังมีค่ามากกว่าความตาย"
ตัวเอกเลือดเย็นสายดาร์ก + ไม่มีการอภัย + เข้าสู่ทางมารเป็นจอมวายร้าย!] 【เมื่อความจริงปรากฏ... อาจารย์ ผู้อาวุโส และศิษย์พี่หญิงทุกคนต่างพังทลาย...】 อาจารย์: "ข้าจะฝังกระดูกชิ้นนี้ไว้ในร่างกาย ใช้เลือ
–ใครที่มองว่าเด็กแฝดมันน่ารัก เป็นเด็กดี ให้ควักตาแล้วเอาไปล้างซะ เพราะสองคำนี้ไม่ใกล้เคียงเลยซักนิด -Gojo Satoru-
เธอคือนักกีตาร์อัจฉริยะที่พยายามซ่อนตัวจากสายตาของโลก เขาคือเสียงที่ทั้งโลกต้องหยุดฟัง เมื่อต้องขึ้นเวทีเดียวกับซูเปอร์สตาร์ เสียงที่เคยเป็นบาดแผล อาจกลายเป็นการเยียวยา และเสียงหัวใจอาจดังชัดกว่าดนตรี
หมอดูบอกว่าเธอจะขึ้นคานแบบไร้ทางลง ต้องอยู่เป็นโสดในโหมดคนเศร้า ที่เงียบเหงา โดดเดี่ยวเดียวดายไปจนวาระสุดท้ายของชีวิต กรี๊ด! ใครมันจะไปยอม อุตส่าห์ได้เกิดมาเป็นสตรี มีกีก็ต้องได้ใช้สิวะ!
ในวังมีแต่สาวงามล้อมหน้าล้อมหลัง ไม่ว่าองค์หญิงผู้งามสง่าหรือพระสนมผู้ร้อนแรง แต่ข้าจะทำอะไรได้ ในเมื่อ...มันหายไป! ภารกิจยิ่งชีพคือ บ่มเพาะพลัง เพื่อให้ 'ไอ้จ้อน!' งอกกลับมา
จากคนที่ถูกเธอแกล้งในวัยเด็ก แปรเปลี่ยนเป็นคนที่ถูกเธอรักและหวงแหนมากที่สุดในชีวิต
ในโลกที่ชนชั้นตัดสินทุกสิ่งอีนิกม่าคือผู้กุมอำนาจเบ็ดเสร็จโดยเฉพาะเขาที่เป็นประธานบริหารผู้ที่เคร่งครัดที่เกลียดโอเมก้าเข้าไส้ กฎเหล็กของบริษัทจึงมีเพียงข้อเดียวคือ 'ห้ามโอเมก้าก้าวเท้าเข้ามาที่นี่'
โลกทั้งใบของฉันแตกสลาย เมื่อแฟนหนุ่มที่กำลังจะแต่งงาน มีความสัมพันธ์กับน้องสาวของฉันจนเธอตั้งท้อง ฉันถูกพ่อแม่บังคับให้เสียสละเพื่อหลานที่จะเกิดมา ฉันที่แหลกสลายจึงทิ้งตัวให้ทะเลโอบอุ้ม
หลังจากเลิกลากันไป ไอรดาก็ต้องตกใจเมื่อจู่ๆ อัศนัยก็ติดต่อมา เขาสั่งให้เธอเป็น “เมียที่ไร้ทะเบียน” หรือพูดให้ชัดก็คือ “เมียเก็บ” ภายใต้พันธะที่เธอไม่อาจปฏิเสธได้...