การได้เริ่มต้นใหม่อีกครั้งกับ เกมราชันย์แห่งสองคราม เขาจะกลับไปแก้ไขทุกอย่างที่เคยทำพลาด แก้แค้นทุกคนที่เคยหักหลังเขา และเอาทุกอย่างเป็นเดิมพัน

‘รู้ตัวเมื่อสาย คงมีเพียงป้ายวิญญาณที่รอให้อภัย’

จู่ ๆ ก็ได้รับมรดกจากญาติที่ไม่เคยเห็นหน้ากันมาก่อนจะไม่รับก็ไม่ได้ ลู่เอินต้องเดินทางข้ามวันข้ามคืนเพื่อไปรับมรดกนั่น สิ่งที่ได้คือแหวนหยกเก่า ๆ และระบบอาม่าที่เสียงด่านำก่อนทำเควส แล้วย้อนไปยุค 60

คืนเข้าหอ ได้รู้ว่าที่จริงแล้วโลกที่ตัวเองอยู่เป็นนิยายเรื่องหนึ่ง ตัวเองเป็นตัวประกอบที่แต่งให้กับตัวร้าย โชคดีที่ได้รับระบบมาด้วย แค่ยั่วโมโหคนอื่น สะสมค่าความชัง เขาก็หาเงินได้แล้ว ไม่ต้องง้อสามี!

ไป๋อวี้ได้ทะลุมิติเข้าไปในนิยายอยู่ในร่างของเด็กหนุ่มที่สติไม่สมประกอบ ชีวิตรันทดตั้งแต่แรกเริ่ม แต่โชคดีที่ยังมีนิ้วทองคำคอยช่วย ต่อมาเขาบังเอิญพบกับตัวร้ายผู้เย็นชา จึงต้องหาวิธีเอาชีวิตรอดไปให้ได้!

ชาติก่อน ชวีเพ่ยหลิง คือฮองเฮาที่เป็นรองเพียงแค่องค์จักรพรรดิผู้เป็นสามี ทว่าสวรรค์กลับให้โอกาสนางได้เกิดใหม่ ชาติใหม่นี้นางจะขอมีชีวิตอิสระไม่ยินยอมกลายเป็นหมากแสนงามในชีวิตของผู้ใดอีก

พี่วินคะ พี่วินขา~ ได้ยินแค่ตอนอยู่บนเตียงด้วยกันเท่านั้นแหละ นอกนั้นน่ะเหรอ? “ไอ้พี่วิน!!!!” “ไอ้หน้าหมา!!!” น้องแพรไม่เหมือนเดิม -_-!

เขาตื่นขึ้นมาแล้วพบว่าตนเองกลายเป็นเกอตัวน้อยในวัยสิบขวบนามว่าฟ่านฟ่าน อาศัยอยู่ในหมู่บ้านสิบลี้เขตนอกกำแพง

นางถูกตราหน้าว่าคบชู้ ถูกกักขังไว้ในตำหนักเย็นจนสิ้นใจไปพร้อมบุตรในครรภ์ สวามีไม่เคยเหลือบตามอง แม้จะรู้ว่านางป่วยหมอสักคนก็ไม่ส่งมา รู้แล้ว นางรู้แล้วว่าเขาไม่รักนางอีกแล้ว

ดวงวิญญาณที่สมควรจะแตกสลายกลับล่องลอยไปเข้าร่างของภูริ ชายหนุ่มเพศพิเศษที่จบชีวิตตัวเองลงทิ้งไว้เพียงเด็กชายตัวน้อยที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ อดีตราชาซอมบี้จึงต้องจับพลัดจับผลูเลี้ยงดูลูกชายตัวน้อยแทน

เจ้าคุณพ่อเป็นพระยาจริงหรือไยช่างโง่เขลานัก พี่ใหญ่ก็เหมือนจะฉลาดแต่ก็แค่เหมือน พี่รองนี่ยิ่งแล้วใหญ่โง่จนวาระสุดท้าย ส่วนพี่สามดีหน่อยอย่างน้อยเขาก็ตายคนสุดท้าย//นั่นคือเสียงในใจเจ้าคนเล็กรึ?!

ในอดีต จักรพรรดิเซิ่งหลง คือจักรพรรดิแห่งโอสถ ผู้ที่เคยยิ่งใหญ่เหนือฟ้าและดิน ด้วยพลังการหลอมโอสถที่ไม่มีผู้ใดเทียบเคียง แต่โชคชะตากลับเล่นตลก เมื่อเขาถูกทรยศโดยศิษย์ที่ไว้วางใจที่สุด ทำให้ต้องจบชีวิตอย่างน่าอนาถ ทว่า วิญญาณของเขาไม่สิ้นสุด เมื่อฟื้นคืนในร่าง…