- 36
- 288
- 3
- 0 (0)
“อยู่ดูต้นไม้ผลิดอกไปด้วยกันทุก ๆ ปีเลยนะครับ”
“อยู่ดูต้นไม้ผลิดอกไปด้วยกันทุก ๆ ปีเลยนะครับ”
จะเกิดอะไรขึ้น เมื่อนักอ่านนิยายตัวยงทะลุมิติมาเป็นตัวร้ายสมองหมาปัญญาควายในนิยายที่ตัวเองเพิ่งด่าไว้อย่างสาดเสียเทเสีย..โอ้วสวรค์ช่วยลูกด้วยจะเป็นใครก็ได้แต่ขออย่างเดียว..ต้องไม่ใช่นังขยะเปียกนี่!
ไม่ว่าคุณจะเจ็บป่วยเป็นโรคอะไรรักษามากเท่าไหร่ก็ไม่หาย เข้ามาลองชิมชาที่ร้านสิ เจ้าของร้านน้ำชาเปิดให้บริการแล้ว
เธอมันง่าย โทษใครได้ล่ะ
อยากยกระดับ? เจ้าก็จงสังหารให้มาก เพราะผู้ฝึก "เคล็ดสังหารเทพ" เดินได้เพียงเส้นทางโลหิตเท่านั้น!
เมื่อเด็กหนุ่มวัย 20 ปี ถูกรถยนต์ที่ขับขี่ด้วยความประมาทชนเข้าอย่างจัง แต่แทนที่ดวงวิญญาณจะได้ไปสู่ภพหน้าตามที่ควรจะเป็น ทว่าโชคชะตากลับนำพาเข้าไปสู่ต่างโลก...
ใครจะคิดว่าหลังทะลุมิติอัณณ์จะกลายเป็นดาราตกอับถูกตราหน้าว่าเมียน้อยเจ้าของค่าย?ก็เพราะไอ้แฟนเฮงซวยของร่างนี้ คิดว่าฉันคนนี้จะยอมให้พวกแกกดหัวต่อหรือต่อให้ต้องขายตัวก็ต้องราคาพรีเมียมเท่านั้น จำเอาไว้
คนหนึ่งยอมโดนมองว่าเห็นแก่ตัวเพื่อฉุดรั้ง ทว่าอีกคนกลับมองเห็นเพียงชีวิตที่มันพังไม่ท่า เขาจดจำช่วงเวลาสั้นๆ ทว่ามีความสำคัญได้ขึ้นใจ แต่ความทรงจำของเธอดันไม่เหลือช่วงเวลาเหล่านั้นเลย...สักนิดก็ไม่มี
ผู้บำเพ็ญเซียนทั่วหล้าต่างแวะเวียนมาหา ทั้งยังคิดว่าปุถุชนเช่นเขาเป็นถึงปรมาจารย์เซียนผู้ปลีกวิเวก!
ปากดีขี้เหงาเอาแต่ใจเป็นคำจำกัดความของเด็กแสบชัด ๆ แล้วก็ดันปากร้ายข่วนเจ็บเสียด้วย
กุหลาบงามย่อมมีหนามคม สตรีงามย่อมมีพิษสงเช่นกัน
เรื่องที่เกิดขึ้นระหว่างเขากับท่านประธาน หาใช่ความบังเอิญ ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนถูกจัดฉากเอาไว้ตั้งแต่แรกเริ่ม… "ถ้าไม่อยากให้ผมตามหาคุณกับลูกเจอ ทำไมตอนนั้นคุณถึงไม่ยิงผมให้ตายล่ะหืม นที"
“คุณยูงมาเป็นพ่อของพราวพราวได้ไหมค้า” “ทำไมหนูถึงอยากให้ลุงเป็นพ่อครับ” “เพราะแม่ยักชอบคุณยูงค่า”
ความรักของหนุ่มสาวเดี๋ยวก็ทะเลาะเดี๋ยวก็ดีกัน มันเป็นเรื่องเรียบง่ายพบเห็นทั่วไป บางครั้งเรื่องของคนสองคนที่อยู่กันดีๆ มักไม่ถูกใจคนอื่นที่เห็น รับไม่ได้ที่เห็นพวกเขามีความสุข? (อยากจะมองบน!?)
ในเมื่อเป็นคนดีแล้วต้องถูกรังแก นางก็ขอเป็นคนเลวก็แล้วกัน