จาก 'คุณครูอนุบาล' สู่ภรรยาสัญญาจ้างของ 'มาเฟีย'

เธอเป็นสาวอินโทรเวิร์ต และตอนนี้เธอกำลังนั่งดูสองฝ่ายต่อยกันส่วนตัวเองเป็นกลาง มองแล้วปรบมือ [โปรดอ่านข้อมูลเบื้องต้น] [HYOGA X OC]

“ชีวิตพี่เป็นของชาติ แต่หัวใจรักของพี่จะเป็นของเธอคนเดียว”

“ลองคบผู้ชายที่ไม่ตรงสเป็กแบบพี่ดูสักครั้งไหม บางทีมันอาจจะเวิร์กกว่าก็ได้”

สำหรับเธอคือโอกาสในการล้างแค้น สำหรับเขามันควรจะเป็นแค่การช่วยคนแปลกหน้า... แต่ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไร ผู้หญิงตัวเล็กๆที่เอาแต่หลบตาและไม่ยอมแพ้ใคร กลับกลายเป็นคนเดียวที่เขาแพ้ตั้งแต่ยังไม่ทันเริ่มต้น

ไม่มี

เมื่อเขาไม่แข็งตัวเกิดจากอะไรได้บ้างนะ

โอ้ย!! นี้มันเกินอะไรขึ้นกับฉัน คนอื่นทะลุมิติมาเป็นนางเอกหรือนางร้าย ยัยแก้ม....เอ่ย แกดันมาเป็นตัวประกอบที่ตายตั้งแต่ต้นเรื่องสะงั้น

เขาไม่ได้ตั้งใจจะกลับไปเจอกับความอันตรายที่โลกใต้พิภพอีก แต่ดูท่ายังไงก็ต้องกลับไปอีกครั้ง ก็กลิ่นเงินมันหอมยั่วน้ำลายเหลือเกินนี่นา

พ่อมดอย่างเขา จะรักมนุษย์ธรรมดาแบบเธอได้ยังไงกันล่ะ...

ไป๋อวี้ได้ทะลุมิติเข้าไปในนิยายอยู่ในร่างของเด็กหนุ่มที่สติไม่สมประกอบ ชีวิตรันทดตั้งแต่แรกเริ่ม แต่โชคดีที่ยังมีนิ้วทองคำคอยช่วย ต่อมาเขาบังเอิญพบกับตัวร้ายผู้เย็นชา จึงต้องหาวิธีเอาชีวิตรอดไปให้ได้!

จากที่ ลานไพลิน ควรจะได้ไปเรียนต่อแต่ต้องมาแต่งงานและมีลูกกับ ภานุ ผู้ชายที่เธอแทบจะไม่รู้จักเขาเลยก็ว่าได้อย่างไม่อาจที่จะปฏิเสธได้เพราะว่ามันเป็นคำขอสุดท้ายของพี่สาวเพียงคนเดียวของเธอ

ในเมื่อกลับไปอยู่ในร่างเดิมไม่ได้ ก็จะขอทำมาหากินในร่างนี้ให้ได้ดีที่สุด!!!

เจ้าคุณพ่อเป็นพระยาจริงหรือไยช่างโง่เขลานัก พี่ใหญ่ก็เหมือนจะฉลาดแต่ก็แค่เหมือน พี่รองนี่ยิ่งแล้วใหญ่โง่จนวาระสุดท้าย ส่วนพี่สามดีหน่อยอย่างน้อยเขาก็ตายคนสุดท้าย//นั่นคือเสียงในใจเจ้าคนเล็กรึ?!

ดวงวิญญาณที่สมควรจะแตกสลายกลับล่องลอยไปเข้าร่างของภูริ ชายหนุ่มเพศพิเศษที่จบชีวิตตัวเองลงทิ้งไว้เพียงเด็กชายตัวน้อยที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ อดีตราชาซอมบี้จึงต้องจับพลัดจับผลูเลี้ยงดูลูกชายตัวน้อยแทน

คืนเข้าหอ ได้รู้ว่าที่จริงแล้วโลกที่ตัวเองอยู่เป็นนิยายเรื่องหนึ่ง ตัวเองเป็นตัวประกอบที่แต่งให้กับตัวร้าย โชคดีที่ได้รับระบบมาด้วย แค่ยั่วโมโหคนอื่น สะสมค่าความชัง เขาก็หาเงินได้แล้ว ไม่ต้องง้อสามี!

สุริยะแค่นหัวเราะในลำคอ “จะมีผัวง่ายนิดเดียว ให้สอนมั้ยล่ะ”

ก็แค่มีโอกาสได้ไปต่างโลก ลิลเลียคนนี้ก็คิดไปว่ามันจะง่าย แต่ไหงมีอะไรไม่รู้วุ่นวายเต็มไปหมดเลย