ความทะเยอทะยานผลักดันให้นางปีนขึ้นสู่ตำแหน่งฮองเฮาทว่ายังมิทันจะได้เสวยสุข กลับถูกฮ่องเต้ผู้เป็นสวามีสวมข้อหากบฏลงบนหัวของนาง เกิดใหม่ครานี้นางไม่ขอเป็นฮองเฮาของฮ่องเต้สารเลวผู้นั้นชีวิตนี้นางลิขิตเอง

ชาติก่อนทุกข์ระทมเช่นไร ข้าไม่ขอจดจำ มาชาตินี้หากต้องเป็นตัวแทนผู้อื่น ข้าขอ ตัดเยื่อไม่เหลือใยรัก ไม่เป็นตัวแทนผู้ใดทั้งนั้น

ชีวิตเลขาไม่ง่าย โดยเฉพาะเลขาของผัวโบ้ที่คัฟเวอร์เป็นหมาบ้าเมาน้ำลาย “ใครก็ได้เอาไอ้สันดานนี่ไปเก็บที”

เพราะคำทำนายเขาจึงต้องหาคนที่จะมาเป็นคู่ที่จะช่วยให้เขาพ้นจากความซวย ซึ่งคำทำนายของหมอดูมันดันตรงกับบอสเขาส่วนหนึ่ง และอีกส่วนหนึ่งคือรอยสักพระจันทร์เสี้ยวในร่มผ้าที่เขาต้องหาวิธีดูมันให้ได้นี่สิ

ในวันที่ต้องรักอกหักโดนแฟนนอกใจนั่งฟูมฟายอยู่ป้ายรถเมล์อย่างสิ้นหวัง ได้เจอคนใจดีมานั่งปลอบทั้งยังทิ้งเสื้อสูทตัวใหญ่ไว้ให้ดูต่างหน้า ชายปริศนาคนนั้นถูกตั้งชื่อว่า"คุณวันใหม่"

ชีวิตของ กล้วย มนุษย์เงินเดือนแสนธรรมดาที่ดวงซวยขั้นสุด ในทุกวันไม่เคยไม่มีเรื่องเรียกได้ว่าเหมาะกับนิยาม 'เกิดแต่กับกู' และชีวิตของกล้วยดูจะวุ่นวายมากขึ้น....เมื่อได้พบกับคนข้างห้องที่ไร้มารยาท

อาจารย์ว่าน หมอผีแห่งตำหนักว่านปราบมาร พลาดท่าให้กับราชาผีปอบ ทะลุมิติไปอยู่ในร่างของยาจกผู้อ่อนแอและขี้โรค

อุตส่าห์เปลี่ยนตัวเองเป็นนายเฉิ่ม "อากาศธาตุ" ประจำบริษัท เพราะขยาดปัญหาถูกลวนลามจากที่ทำงานเก่า เคราะห์ซ้ำดันเผลอไปมีอะไรกับเจ้านายใหม่ ไม่พอยังมีเจ้าถั่วงอกน้อยเป็นพยานบุคคลอีก!

เจ้านายเฮงซวยมีอยู่ทุกที่! แต่ ‘อาชิระ ปารมี’ เอาตัวรอดได้อย่างดีด้วยการใช้ ‘ศิลปะการอยู่ร่วมกับเจ้านายเฮงซวย!’

เจ้าคุณพ่อเป็นพระยาจริงหรือไยช่างโง่เขลานัก พี่ใหญ่ก็เหมือนจะฉลาดแต่ก็แค่เหมือน พี่รองนี่ยิ่งแล้วใหญ่โง่จนวาระสุดท้าย ส่วนพี่สามดีหน่อยอย่างน้อยเขาก็ตายคนสุดท้าย//นั่นคือเสียงในใจเจ้าคนเล็กรึ?!

จากของขวัญของเด็กสาวในอดีต ที่เป็นบ่วงให้เขาและเธอกลับมาเจอกันอีกครั้ง

คืนเข้าหอ ได้รู้ว่าที่จริงแล้วโลกที่ตัวเองอยู่เป็นนิยายเรื่องหนึ่ง ตัวเองเป็นตัวประกอบที่แต่งให้กับตัวร้าย โชคดีที่ได้รับระบบมาด้วย แค่ยั่วโมโหคนอื่น สะสมค่าความชัง เขาก็หาเงินได้แล้ว ไม่ต้องง้อสามี!

‘ดอกบัวงาม’ หวงห้ามแห่งเรือน ‘สุรงค์อำไพ’ กำจายกลิ่นรัญจวนตามฤดูที่กำหนดมันผู้ใดหมายชิงนางกลับไป ต้องผ่านคม ‘ดาบปรลัย’ ให้วิบัติสิ้นดวงชีวา

“จำเอาไว้ให้ดีนะหมอพัฒน์ โดมิโนล้มแล้วสามารถเรียงใหม่ให้เหมือนเดิมได้ แต่ความไว้เนื้อเชื่อใจในชีวิตคู่ของหมอถ้ามันเสียไปแล้วอาจจะกลับมาเรียงใหม่ให้เหมือนเดิมอย่างโดมิโนไม่ได้”

เรื่องอื่นมักจะมีตัวเอกทำงานหนักจนตายแล้วหลุดเข้าร่างตัวร้ายในนิยาย เคยคิดบ้างมั้ยว่าตัวร้ายอย่างฉันลำบากแค่ไหนที่ต้องหลุดออกมาทำงานหนักแทนมัน อิโง่

เราไม่เคยใส่แหวน คนอื่นเลยไม่รู้ว่าเธอกับเขา เราสองคนแต่งงานกัน

ดวงวิญญาณที่สมควรจะแตกสลายกลับล่องลอยไปเข้าร่างของภูริ ชายหนุ่มเพศพิเศษที่จบชีวิตตัวเองลงทิ้งไว้เพียงเด็กชายตัวน้อยที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ อดีตราชาซอมบี้จึงต้องจับพลัดจับผลูเลี้ยงดูลูกชายตัวน้อยแทน