คืนที่หิมะโปรยปราย เซเวอรัสได้พบกับเด็กน้อยผู้เป็นดั่งดวงดาวในชีวิตของเขา

“ช่วยทำให้ลูกหยุดร้องสักทีฉันปวดหัว แม่ประสาอะไรวะ”

"คิโยชิ" เป็นเท็นงูที่ตื่นมาเพราะเสียงอึกกระทึกครึกโครมบนภูเขามานานกว่าร้อยปี แต่ด้วยความบังเอิญเขาดันได้เจอกันชายหนุ่มที่รู้สึกคุ้นเคย เขาจึงปลอมแปลงกายเป็นอีกา และตามติดเด็กคนนั้นเป็นต้นมา

เกือบเขียนบันทึกไม่ได้แล้วสินะ เพราะมือฉันเหมือนไม่มีแรงจับปากกาเอาเสียเลยนี่หัวใจก็ยังเต้นแรงเป็นจังหวะซุมบ้าไม่หาย นั่นมันเรียกว่าจูบจริง ๆ ใช่ไหม โอ๊ย!ดูหน้าฉันในกระจกสิแดงเกินคำว่าเลือดฝาดไปแล้ว

“ดูดวงไหม แม่นมากนะ”คำพูดติดปากของคนที่โดนดึงให้ย้อนไปอยู่ในร่างเด็ก10ขวบ บิดาไม่รักมารดาไม่เอ็นดู เพื่อหาทางมีชีวิตรอดจึงลอบหาทางหนีไปด้านนอก ใช้อาชีพเก่าหาเงิน รอให้โชคชะตาพาให้ได้พบกับคนในพรหมลิขิต

เมื่อวันธรรมดา(?)เปลี่ยนไปและได้ระบบมาครอบครอง! ทว่าเมื่อได้มาจู่ๆห้องก็สว่าง หญิงสาวรูปงามผู้มีผมสีขาวลาเวนเดอร์ก็ปรากฏตัวแถมเธอก็เป็นภรรยาผมด้วย!

อุซึมากิ ที่มีพ่อแม่ ฝาแฝดอุซึมากิ คนหนึ่งผมเหลืองอีกคนผมดำ ไม่เหมือนพ่อแม่เลย ทำให้คนผมดำนั้นเหมือนคนพิเศษ แต่ทำไม....ถึง จะต้องเกิดเป็นผู้หญิง พร้อมยัง..จะต้องเป็นพี่? เป็นคน ที่รู้เรื่องทุกอย่าง

เหมือนผีผลักใส่ ใครจะคิดว่าอุบัติเหตุที่เกิดขึ้น จะทำให้หมอหนุ่มผู้หวงความโสดโดดลงจากคานได้

เรื่องราวของเด็กหนุ่มที่ต้องก้าวไปสู่สังคมที่เปลี่ยนไป จะนั่นกลับกลายเป็นจุดเปลี่ยนแปลงของชีวิตของเขา

เมื่อมนุษย์แตะขอบจักรวาล จิตวิญญาณก็ถูกเรียกคืนจากความว่างเปล่า — การเดินทางครั้งสุดท้ายของเธอ จะกำหนดชะตาทั้งเอกภพและหัวใจที่ยังไม่ดับสูญ

น้องสาวของธีโอดอร์ใช้ชีวิตอย่างเรียบง่าย มันก็เกือบจะง่าย ถ้าเธอไม่เผลอตัวไปจูบกับรุ่นพี่ที่เป็นเพื่อนสนิทของพี่ชายเธอแถมเจ้าตัวยังมีฉายาเป็นคุณชายประจำบ้านสลิธีริน

โลกใบนี้มันมืดมิด จนเรียกได้ว่าเป็นขุมนรกชั้นดี แต่จะเกิดอะไรขึ้นล่ะ หากวันหนึ่งมีแสงแดดอันอบอุ่นส่องแสงลงมายังความมืดเหล่านั้น...

เป็นสาวออฟฟิศอยู่ดี ๆ สามีให้ลาออกมาเลี้ยงลูก ห้าปีผ่านไปช่อลดากลายเป็น 'อีเพิ้ง' ทั้งแก่ทั้งโทรม ซ้ำร้ายสามียังเล่นชู้กับเพื่อนร่วมงานจนขอหย่ากับเธอ...

เริ่มต้นที่ก็อดวัลเลย์ในฐานะทาส คาร์ลจากโลกมนุษย์ ได้เดินทางข้ามมาสู่โลกของเหล่าโจรสลัด และตกเป็นเหยื่อของเหล่ามังกรฟ้า ณ หุบเขาเทพเจ้า

“รุ้งขึ้นนะ” เดี๋ยวนะ อะไรคือขึ้นนะ สายรุ้งยังคงมึนงงกับคำพูดของไม้ตรีไม่หาย เขาก็พลิกให้เธอขึ้นคร่อมไปอยู่บนตัวของเขาแล้ว เหมือนกับโลกหมุนเปลี่ยนอย่างไว และเธอก็เพิ่งดื่มมามันเลยมึนงงไปหมด

แวมไพร์ไม่ถูกกับหมาป่า เช่นเดียวกับหมาป่าที่ไม่ถูกกับแวมไพร์ เอลีอานน่าและไอรีน่า คิดว่ามันเป็นเรื่องตลกที่สุดตั้งแต่พวกเธอเกิดมา...จนกระทั่งวันนั้น

การมีพี่เป็นตัวนำของแก๊งตัวกวนไม่ใช่เรื่องดีเลยสักนิด " พอตเตอร์!! " " นี้เขาเรียกน้องแน่ะ " " ศาตราจารย์ เขาหมายถึงพี่ต่างหากเล่า! "