“อ้ายสืบมาแล้ว 12 ปีมานี้ พี่ทัพไม่เคยมีใครเลย ไม่เคยแต่งงาน ไม่เคยมีแฟน ไม่มีแม้แต่คนคุย ทั้งที่มีคนเข้าหาพี่เยอะแยะ ถ้าลืมอ้ายแล้วจริง ๆ ทำไมพี่ไม่คบใครสักคน” ===== "เข็ด !"

โจฮันข้ามกาลเวลามา 500 ปี.... กลับพบเพียงซากปรักหักพัง กลิ่นควันปืนลอยคลุ้ง สงคราม ความอดอยาก โรคระบาด และสัตว์ประหลาด! ทางรอดมีเพียงหนึ่งเดียวคือหยิบอาวุธขึ้นมา แล้ววาดเส้นแบ่งระหว่างคนกับซากศพ!

ดวงวิญญาณที่สมควรจะแตกสลายกลับล่องลอยไปเข้าร่างของภูริ ชายหนุ่มเพศพิเศษที่จบชีวิตตัวเองลงทิ้งไว้เพียงเด็กชายตัวน้อยที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ อดีตราชาซอมบี้จึงต้องจับพลัดจับผลูเลี้ยงดูลูกชายตัวน้อยแทน

เขานั้นได้ถูกฆาตกรรมลง และเมื่อตื่นขึ้นมาเขาก็พบว่าตนเองได้มาโผล่ในโลกที่เต็มไปด้วยอสูร ที่ถูกเรียกว่า honkai ไม่เพียงแค่นั้นเขายังพบว่าตนเองยังได้รับพลังของ D+ หนึ่งในตัวแปรของDust AU อีกด้วย

‘ซานตาคลอสยังมีเครา แล้วเมื่อไรคำว่าเราจะมีคุณ’

เมียชั่วล้างผลาญได้ย้อนเวลาเปลี่ยนชะตาเป็นคนใหม่ แต่ผัวรักกลับเมินเฉย / รีบตามจีบสิรออะไร ให้รู้กันทั้งพระนครไปเลยว่า 'คุณฤทธิ์เป็นของฉัน' #บุษบาสายโบ้พร้อมหอนกระหึ่มพระนครแล้ววันนี้

จากห้องนักบินสู่ห้องเรียนเวทมนตร์! ชีวิตของไพลอทและหุ่นผู้กล้าต้องพลิกผันเมื่อเขาสิ้นลมหายใจในสนามรบ และตื่นขึ้นมาในโลกแฟนตาซีอันลึกลับ! แต่จิตวิญญานของผู้กล้าเองยังคงเชื่อมโยงพวกเขาไว้

ไป๋อวี้ได้ทะลุมิติเข้าไปในนิยายอยู่ในร่างของเด็กหนุ่มที่สติไม่สมประกอบ ชีวิตรันทดตั้งแต่แรกเริ่ม แต่โชคดีที่ยังมีนิ้วทองคำคอยช่วย ต่อมาเขาบังเอิญพบกับตัวร้ายผู้เย็นชา จึงต้องหาวิธีเอาชีวิตรอดไปให้ได้!

คนอื่นข้ามเวลามาหาคู่แต่ผมข้ามมาเป็น ม.ร.ว. ที่อยู่ว่างไม่เป็น ห้องน้ำไม่มีโถส้วม! ไฟฟ้าก็แพง แถมบ้านก็ถูกวางเพลิง! ภารกิจเปลี่ยนสายน้ำเป็นพลังงานไฟฟ้าของคุณชายอรรถวีร์ อดีตวิศวกรบ้างานจึงเริ่มขึ้น

ลืมตาขึ้นมาก็พบว่าตัวเองกำลังแต่งงาน แถมสามีมาเฟียยังเอาปืนจ่อหัว มีอะไรจะซวยไปมากกว่านี้มั้ยครับ

"แค่อยากใช้ชีวิตชิล ๆ ทำไมต้องมาเจอเรื่องแบบนี้ด้วยนะ" แม้ว่าจะเป็นเทพเจ้า แต่การพักผ่อนก็เป็นสิ่งที่ดีที่สุด เช่นนั้นชีวิตสโลว์ไลฟ์จึงเกิดขึ้นแต่ความวุ่นวายก็เข้ามาแทนที่ เมื่อมีตัวปัญหามาเยือน

หม่อมหลวงราชวงศ์ธนากร เทวรัตน์ พี่ชายคนโตแห่งวังเทวรัตน์ ชายหนุ่มผู้ดูเพียบพร้อมไปซะทุกอย่างทำให้เป็นที่หมายปองของหญิงสาวๆทุกคนในพระนคร แต่หารู้ไม่ว่าหัวใจของธนากรมีเพียงแต่ท่านชายรัชชานนท์​

เจ้าคุณพ่อเป็นพระยาจริงหรือไยช่างโง่เขลานัก พี่ใหญ่ก็เหมือนจะฉลาดแต่ก็แค่เหมือน พี่รองนี่ยิ่งแล้วใหญ่โง่จนวาระสุดท้าย ส่วนพี่สามดีหน่อยอย่างน้อยเขาก็ตายคนสุดท้าย//นั่นคือเสียงในใจเจ้าคนเล็กรึ?!

โมสท์เด็กหนุ่มผู้มาอยู่ในโลกของเกิดใหม่เป็นสไลม์แบบงงๆโดยที่ความทรงจำที่ขาดหายสิ่งที่ติดตัวมามีเพียงธนูเกล็ดมังกรสีดำ เขาไม่รู้เลยว่าตัวเองอยู่ที่ไหน ซึ่งภาพแรกที่ตัวเขาเห็นตรงหน้าคือร่างสไลม์กับมังกร

ในชาติก่อน ข้าทุ่มเททั้งชีวิตเพื่อสกุลเจีย แต่สุดท้ายสิ่งที่ได้รับตอบแทนกลับมา คือความตายและชื่อเสียงอันเน่าเฟะ ในชาตินี้…ข้าหวนกลับมา ทุกคนที่เคยทำร้ายข้า จะต้องชดใช้คืนเป็นพันเท่า

He though broken, yet remaineth fair in her sight. เขาผู้แตกสลาย แต่ยังคงงดงามในสายตาเธอ

เมื่อบุรุษผู้หนึ่งหอบแผลใจจากการสูญสิ้นทั้งตระกูล และอีกผู้หนึ่งมีเพียงพิณเก่าข้างกายเป็นที่พึ่งพา โชคชะตานำพาให้ทั้งสองมาพบกัน ท่ามกลางหมู่บ้านเล็กเงียบสงบ จากเพียงการพึ่งพา กลายเป็นความผูกพัน…

พินัยกรรมระบุไว้ว่า เธอจะเป็นอิสระและได้ทรัพย์สินทุกอย่างคืน เมื่อลูกชายบรรลุนิติภาวะ แต่เดี๋ยวนะนั่นเท่ากับว่าเธอต้องอยู่กับผู้ชายที่เกลียดแสนเกลียดจนมีลูกด้วยกันเลยหรือ...

หลังจากที่กลายเป็นโดมะแล้ว ทำไมฉันยังคงเดินตามเส้นทางเดิมๆ เหมือนในมังงะอยู่ล่ะ? โอ้ ไม่นะ แบบนี้ไม่ได้นะ! ดังนั้นโดมะจึงตัดสินใจที่จะกลายเป็นที่ชื่นชอบของแฟนๆ อาคาซะโดโนะ~ ไปดูดอกไม้ไฟกันเถอะ! ดูสิ ดูสิ ความสามารถใหม่ที่ข้าพัฒนาขึ้นทั้งหมดล้วนมาจากความรักที่ข้ามีต่อท่าน~ โคคุชิโบะโดโนะเป็นเหมือนหญิงสาวที่สงวนตัวแต่ก็อบอุ่น บางครั้งความกระตือรือร้นของเขาสร้างปัญหาได้จริงๆ~ ตราบใดที่ข้าสับฮันเท็นงูโดโนะ ออกเป็นสี่ชิ้น ข้าก็สามารถเล่นกับเขาอย่างมีความสุขได้! นี้น้องสาวดากิ ข้าคือโออิรันที่โด่งดังที่สุดในย่านโยชิวาระละ 5555~ ท่านมุซันยังคงมีชีวิตชีวาจนถึงทุกวันนี้ ช่างน่าสบายใจจริงๆ~ หยิบผีเสื้อตัวน้อยน่ารักขึ้นมาตัวหนึ่ง และใช้มันอย่างสนุกสนานในการแกล้งผีเสื้อตัวใหญ่! เจ้าถูกเกลียดนะกิยูคุง ข้าจะสอนเจ้าให้เป็นที่นิยมเอง~ สวมเสื้อผ้าผู้หญิง รักษากิริยามารยาทแบบสตรีไว้ และไม่ว่าจะทำอะไรก็ตาม อย่าอ้าปากพูดนะ เจ้าหมู~ เหล่าอสูรและมนุษย์ทั้งหมด: (╬▼皿▼)

นางทะลุมิติเข้ามาในนิยายที่อ่าน แต่เหตุใดจะต้องเป็นตัวประกอบที่โผล่มามีชีวิตแค่ไม่กี่อึดใจ ก็ต้องตายลงไปอย่างไม่มีเหตุผล เป็นแบบนี้ข้าคงไม่ปรารถนาจะเป็นตัวประกอบหรอก