หลังจากเสียชีวิตกู้ซีหลิงคิดว่าตนเองได้หลุดพ้นจากชีวิตอันน่าอดสูที่ถูกสามีและครอบครัวหลอกลวงแล้ว แต่เมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง นางกลับย้อนเวลากลับมาในช่วงวัยสิบสี่ หลังบิดามารดาเพิ่งเสียได้ไม่นาน

ไป๋ซูฉี บุตรสาวหัวหน้าหมู่บ้าน นิสัยของนางร้ายกาจ จนบุรุษในหมู่บ้านพากันหนีห่าง แต่นางหลงรัก ชุยรุ่ยเหิง บัณฑิตหนุ่ม ที่เป็นคู่หมายของน้องสาวนาง

น้องสาวของธีโอดอร์ใช้ชีวิตอย่างเรียบง่าย มันก็เกือบจะง่าย ถ้าเธอไม่เผลอตัวไปจูบกับรุ่นพี่ที่เป็นเพื่อนสนิทของพี่ชายเธอแถมเจ้าตัวยังมีฉายาเป็นคุณชายประจำบ้านสลิธีริน

เมื่อไป๋อันหนิงทะลุมิติเข้ามาในนิยายเรื่องที่อ่านไม่จบ เธอจะเป็นคนเขียนตอนจบใหม่ด้วยมือตัวเอง!

คนอื่นทะลุมิติเข้ามาเป็นภรรยาแสนดี แต่ตัวเธอนี้กลับเป็นภรรยาที่ตรงข้ามกับคำว่า 'ดี' ทุกประการ ด่าทอ ตบตี เหม็นขี้หน้าสามีแสนดีไปวันๆ งานการไม่ทำ ภรรยาน่าชังอย่างนี้ฉันไม่อยากเป็น

คืนที่หิมะโปรยปราย เซเวอรัสได้พบกับเด็กน้อยผู้เป็นดั่งดวงดาวในชีวิตของเขา

อยู่ๆ จางม่านม่านก็มาอยู่ในยุค 80 ยังแต่งออกไปกับอันธพาลตัวร้ายของหมู่บ้านหลิน ซวยซ้ำเมื่อไล่ไปแล้วปีนี้จะมีปราบปรามอันธพาล ถ้าเธออยากรอดจากสถานการณ์นี้ ไม่หย่า ก็ต้องทำให้อันธพาลกลับใจให้ได้

เรื่องราวของเด็กหนุ่ม ที่มีนามว่า โย ที่ตายเพราะฝีมือของเพราะพระเจ้า สาเหตุการตายคือ เพราะพระเจ้าไปเตะเส้นชีวิตของโย ทำให้โยถึงแก่กรรม

การมีพี่เป็นตัวนำของแก๊งตัวกวนไม่ใช่เรื่องดีเลยสักนิด " พอตเตอร์!! " " นี้เขาเรียกน้องแน่ะ " " ศาตราจารย์ เขาหมายถึงพี่ต่างหากเล่า! "

คุณหนูจวนอัครเสนาบดีขึ้นเกี้ยวเจ้าสาวไปแต่งงานตามราชโองการ แต่กลับกลายเป็นงานวิวาห์โชกเลือดเสียอย่างนั้น และที่รอนางอยู่คือสามีนิสัยแปลกประหลาด...ตกหลุมรักแรกพบอะไรนั่นไม่มีจริง มีแต่สู้ชีวิตล้วนๆ!

จะเป็นยังไงถ้าเด็กหนุ่มที่หลงไหลในเกมสร้างเมือง ต้องมาเป็นหัวหน้าหมู่บ้านที่ต่างโลก!!

เธอคือเจ้าสาวผู้ถูกสลับโชคชะตาแต่ทว่าวาสนานำโชคที่ติดตัวมากลับนำพาความโชคดีมาให้กับเธอแทน

เขาบังคับให้เธออยู่ในสถานะนายหญิงแห่งแก๊งยากูซ่า ทว่าสิ่งที่เห็นภายนอก เขาทำเหมือนว่ารัก แต่แท้จริงคือการเสแสร้ง รักเหรอ...ไม่ใช่หรอก เธอก็เป็นแค่บันไดให้เขาเหยียบขึ้นไปยังจุดสูงสุดเท่านั้นเอง

คนที่มาพร้อมปริศนาทำให้เธอต้องคอยระวังเขาทุกฝีก้าว ความพลาดพลั้งอย่างนึกสนุกทำให้มี ons กลายเป็นคามหวาดระแวงในวันนี้ เมื่อเห็นลายสักแสนคุ้นตาที่แผ่นหลังของ ‘มือสังหาร’

"คืนนี้...เจ้าจะต้องเป็นของข้าแต่เพียงผู้เดียว" แม่ทัพหลี่หรันกระซิบเสียง พลางโน้มตัวลง ลิ้มรสผิวเนียนของฮองเฮาอย่างหิวกระหาย ไล่จากลำคอลงมายังเนินอกอวบอิ่ม