- 46
- 1.89K
- 3
- 0 (0)
สตรีที่มีอิสระเป็นคนสุดท้ายของตระกูล จำเป็นต้องปลอมตัวเข้าวังหลัง บุรุษที่ไร้มารดามีอิสระทว่ายอมทิ้งเพียงเพราะความจริงบางอย่าง
สตรีที่มีอิสระเป็นคนสุดท้ายของตระกูล จำเป็นต้องปลอมตัวเข้าวังหลัง บุรุษที่ไร้มารดามีอิสระทว่ายอมทิ้งเพียงเพราะความจริงบางอย่าง
น้องสาวของธีโอดอร์ใช้ชีวิตอย่างเรียบง่าย มันก็เกือบจะง่าย ถ้าเธอไม่เผลอตัวไปจูบกับรุ่นพี่ที่เป็นเพื่อนสนิทของพี่ชายเธอแถมเจ้าตัวยังมีฉายาเป็นคุณชายประจำบ้านสลิธีริน
เปลี่ยนพวกคนบ้ากับฆาตกรให้กลายเป็นสาวสวย แล้วยัดพวกเขาเข้าไปในมังฮวาแนวรักโรแมนติกในรั้วโรงเรียน พร้อมภารกิจพิชิตใจพระเอก—นี่มันสถานการณ์บ้าอะไรกัน!?
การมีพี่เป็นตัวนำของแก๊งตัวกวนไม่ใช่เรื่องดีเลยสักนิด " พอตเตอร์!! " " นี้เขาเรียกน้องแน่ะ " " ศาตราจารย์ เขาหมายถึงพี่ต่างหากเล่า! "
อดีตทหารที่เกษียณอายุในวัย80ปีเขาได้ใช้ชีวิตที่เหลือในสิ่งที่เขาอยากทำนั้นก็คือการต่อgunplaพอเขาได้หลับตาลงเขาก็เกิดใหม่ในร่างของเด็กทารกอีกครั้งในโลกที่เขานั้นไม่รู้จักเลย
อย่ามายุ่งกับฉัน(ผม) อย่าเข้ามาใกล้ฉัน(ผม) ฉัน(ผม)ไม่ต้องการสนิทกับใครทั้งนั้น หนังสือเนี่ยแหละเป็นเพื่อนที่ดีที่สุด ใครจะว่ายังไงก็ช่างชีวิตของเด็กหลังห้องสุดแสนมืดมดแบบฉัน(ผม)ดีที่สุดแล้ว
"ไม่อยากเป็นแค่ 'เจ้านาย' แต่ผมอยากเป็น 'เจ้าของ' คุณด้วย ได้หรือเปล่า..."
ฉันแค่อยากผจญโลกกว้างไม่ใช่ลูกปืน!!
"มาเมอริก—ชายผู้พลัดหลงสู่จักรวาล Warhammer 40K อันโหดร้าย ดิ้นรนเอาชีวิตรอดท่ามกลางความสยองและสิ้นหวัง จนกระทั่งโอกาสในการกลับคืนปรากฏ... แต่ทว่า
คืนที่หิมะโปรยปราย เซเวอรัสได้พบกับเด็กน้อยผู้เป็นดั่งดวงดาวในชีวิตของเขา
เนื่องจากเธอไปเที่ยวที่เมืองจีนกับเพื่อนสาว แต่ดันเกิดอุบัติเหตุโดนรถชนระหว่างข้ามถนน ทำให้เธอตายไปและไปอยู่ในร่างของจอมยุทธสาวชื่อดังทั้งเก่งและสวยทำให้เฉียงฮ่องเต้แห่งแคว้นเจ้าหลงรักเสียงั้น
วาสนาด้ายแดงของเพียนหร่าน ไฉนเลยจึงกลายมาเป็นท่านอาจารย์ได้เล่า ในเวลาเรียนนางยังชอบแอบหลับใส่เขา แล้วอย่างนี้ต้องมาอยู่ร่วมบ้านกันทุกวันในฐานะสามีภรรยานางจะยิ่งไม่กลายเป็นลูกไก่ในกำมือของเขาหรอกหรือ
"เกิดใหม่ทั้งทีใครบ้างไม่อยากอยู่สุขสบาย? แต่เหตุใดข้าต้องมาอยู่ในร่างองค์ชายตาบอด ข้าเพียงอยากใช้ชีวิตสงบสุข พวกท่านได้โปรดปล่อยข้าไปเถอะ! แต่เหตุใดยิ่งข้าพยายามหนี ชีวิตกลับยิ่งวุ่นวายขึ้นเรื่อยๆ!?"
เจียงหมิงเกิดใหม่บนทวีปโต้วหลัว เมื่อลืมตาตื่นครั้งแรกเขาถูกปล่อยให้ไหลไปตามแม่น้ำ โชคดีได้รับความช่วยเหลือจากชายชราและถูกนำกลับหมู่บ้าน‘ฮวงหุน’ จากนั้นจึงได้ใช้ชีวิตเหมือนเด็กทั่วไป จนกระทั่ง6ปีต่อมา
รักที่ซ่อนเร้นอย่างไร้จุดหมาย แต่ไม่เคยเสื่อมคลายไปจากหัวใจ