แล้วนี่ใครมันมาโผล่ในความฝันของชั้นเนี๊ย!

คืนเข้าหอ ได้รู้ว่าที่จริงแล้วโลกที่ตัวเองอยู่เป็นนิยายเรื่องหนึ่ง ตัวเองเป็นตัวประกอบที่แต่งให้กับตัวร้าย โชคดีที่ได้รับระบบมาด้วย แค่ยั่วโมโหคนอื่น สะสมค่าความชัง เขาก็หาเงินได้แล้ว ไม่ต้องง้อสามี!

คำสัญญาที่เขาไม่ได้คิดอะไรในวันนั้น กลายเป็นสิ่งที่เด็กน้อยคนหนึ่งยึดติดมาตลอด และเมื่อเธอเติบโตขึ้น เธอก็ได้เดินหน้ารุกอย่างเต็มที่ 'เพื่อเปลี่ยนให้เพื่อนของพ่อ กลายมาเป็นสามีของเธอ'

ในวันที่ต้องรักอกหักโดนแฟนนอกใจนั่งฟูมฟายอยู่ป้ายรถเมล์อย่างสิ้นหวัง ได้เจอคนใจดีมานั่งปลอบทั้งยังทิ้งเสื้อสูทตัวใหญ่ไว้ให้ดูต่างหน้า ชายปริศนาคนนั้นถูกตั้งชื่อว่า"คุณวันใหม่"

เมื่อประธานสาวสายทำเจ๊ง โคจรมาพบกับดีไซเนอร์มือทอง! ฝ่ายหนึ่งต้องขาดทุนยับเพื่อรับเงินคืนสิบเท่าจากระบบ แต่อีกฝ่ายกลับสร้างแต่เกมระดับตำนาน! ความวายป่วงจึงบังเกิดเมื่อบอสอยากเจ๊ง แต่ลูกน้องอยากปัง!

ดวงวิญญาณที่สมควรจะแตกสลายกลับล่องลอยไปเข้าร่างของภูริ ชายหนุ่มเพศพิเศษที่จบชีวิตตัวเองลงทิ้งไว้เพียงเด็กชายตัวน้อยที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ อดีตราชาซอมบี้จึงต้องจับพลัดจับผลูเลี้ยงดูลูกชายตัวน้อยแทน

เพราะคำทำนายเขาจึงต้องหาคนที่จะมาเป็นคู่ที่จะช่วยให้เขาพ้นจากความซวย ซึ่งคำทำนายของหมอดูมันดันตรงกับบอสเขาส่วนหนึ่ง และอีกส่วนหนึ่งคือรอยสักพระจันทร์เสี้ยวในร่มผ้าที่เขาต้องหาวิธีดูมันให้ได้นี่สิ

อุตส่าห์เปลี่ยนตัวเองเป็นนายเฉิ่ม "อากาศธาตุ" ประจำบริษัท เพราะขยาดปัญหาถูกลวนลามจากที่ทำงานเก่า เคราะห์ซ้ำดันเผลอไปมีอะไรกับเจ้านายใหม่ ไม่พอยังมีเจ้าถั่วงอกน้อยเป็นพยานบุคคลอีก!

"สามปีเลยนะ ตั้งสามปีที่เราชอบพี่เขา ไม่ชอบทำไมไม่บอกกันตั้งนาน" "เราก็ชอบ...." คลาวด์ก็ชอบปลายฝนมาตั้งหกปีรู้บ้างไหม? ความรักของเธอกับเขาเข้ามาในวันที่ฝนโปรยปราย...

"ฉันจะรับผิดชอบเด็กในท้อง แต่จะไม่มีงานแต่งเด็ดขาด"

ในเมื่อไม่เคยสมหวังในความรักเลยสักครั้ง ฉันเลยอยากลองความสัมพันธ์ ที่ไม่ต้องเอาใจไปเล่นสักครั้งหนึ่ง แล้วครั้งนี้ฉันมั่นใจว่าฉันจะไม่มีวันเสียใจกับความสัมพันธ์ครั้งนี้อย่างแน่นอน

ทะลุมิติมาเจอเสือเถื่อน… แล้วข้าก็ดันกลายเป็นเหยื่อที่เขาเสพติด

ชีวิตเลขาไม่ง่าย โดยเฉพาะเลขาของผัวโบ้ที่คัฟเวอร์เป็นหมาบ้าเมาน้ำลาย “ใครก็ได้เอาไอ้สันดานนี่ไปเก็บที”

เป็นบอดี้การ์ดของฉันก็ห้ามมองคนอื่นไม่งั้นคืนนี้จะโดนลงโทษ

​ปากพาซวย! ด่าตัวร้ายนิยายวายจนตาย ทะลุมิติมาเป็นลูกกระจ๊อก No.87 ของเขาซะงั้น! 'เพลงพิณ' แค่อยากเอาตัวรอด ทำไมทั้งพระเอกทั้งตัวร้ายต้องมาวอแวเขาด้วย!

นอนอยู่ดีๆก็ตื่นเพราะโดนกระทืบเกือบตาย...ไม่พอร่างที่โดนกระทืบอยู่นี่ดันเป็นมือขวาของมาเฟียตัวเป้งในเกมที่เล่นเมื่อคืน

"ทะลุมิติมาอยู่ในร่างแม่เลี้ยงเดี่ยวไม่พอ โชคชะตายังส่งนางมาอยู่ในวันสิ้นโลกยุคโบราณที่เต็มไปด้วยเจียงซืออีก!"

เรื่องอื่นมักจะมีตัวเอกทำงานหนักจนตายแล้วหลุดเข้าร่างตัวร้ายในนิยาย เคยคิดบ้างมั้ยว่าตัวร้ายอย่างฉันลำบากแค่ไหนที่ต้องหลุดออกมาทำงานหนักแทนมัน อิโง่

“อย่าคิดว่าการก้มหน้าปักผ้าสักผืนสองผืนจักทำให้ข้าลืมสันดานแท้ของเจ้าได้ ไม่ว่าหน้ากากใด เจ้าก็ยังเป็นหญิงโอหังที่ข้าเกลียดชังที่สุดอยู่วันยังค่ำ” "ทำไมข้าต้องทะลุมิติเข้ามาเป็นเมียไอ้พระเอกผีดิบด้วย"