สายน้ำไม่อาจหวนย้อนคืนกลับฉันใด นางก็ไม่คิดกลับไปหาอดีตสามีฉันนั้น เพียงแต่ไยคนที่ชาติก่อนไม่เคยสนใจไยดีนาง ชาตินี้จึงได้ตามตอแยไม่เลิกรากันนะ

"นี่เธอจะจ้องฉันอีกนานไหมยัยเด็ดโรคจิต" "หนูไม่ได้มองนะคะตามันเหลือบไปเห็นเอง"

นางเพียงต้องการสืบหาความจริงเพื่อคืนความยุติธรรมให้แก่ครอบครัว ทว่าหนทางกลับพานางเข้าสู่เงื้อมมือของชินอ๋อง บุรุษผู้เลื่องชื่อในความโหดเหี้ยมและในพริบตาเดียวนางก็กลายเป็นนกน้อยในกรงทองที่อาจหลีกหนีได้

รู้ไว้ด้วยว่าฉันฉีดยาเก่ง..ไม่ว่าจะเป็นคนหรือแม่วัว!! จับฉีดยาไม่เคยพลาด..อย่าริมาสั่งสอนคนอย่างพ่อเลี้ยงปราบจำไว้ด้วย..ยัยครูต้วย!!

ถ้าอยากเอาคุณ ผมต้องจ่ายเท่าไหร่... 'กลืนเข้าไป แล้วไม่ต้องคายออกมา'

ในโลกมืด ๆ ซึ่งได้รับอนุญาตให้มองเห็นแต่แสงจันทร์ คล้ายจะมีแดดอ่อน ๆ ส่องทะลุเข้ามาให้ได้รับรู้ถึงความอบอุ่น เขาอาจลืมหล่อนไปแล้ว แต่หล่อนไม่เคยลืมรอยยิ้มอันอบอุ่นหัวใจแบบนี้ของเขาไปได้ แม้วินาทีเดียว

เลนนี่นักอ่านนิยายผู้ที่ชอบคอมเมนต์ความไม่ชอบใจของตัวเองให้นักอ่านได้เห็นอยู่เสมอว่าทำไมถึงได้เขียนตัวประกอบให้อ่อนแออย่างนั้นอย่างนี้ จนในที่สุดวันหนึ่งเลนนี่ก็ได้เจอดีเข้าให้โดยไม่รู้ตัว!

เทียร่าย้อนยุคไปเป็นแม่เทียนคุณหนูตกอับ บิดาโดนประหารชีวิต จากคุณหนูสู่ไพร่ นิสัยเดิมขี้เหวี่ยงขี้วีน เอาแต่ใจ งานการไม่ทำไล่เที่ยววิ่งตามแต่คุณหลวงปราช์ที่เกลียดเธอเข้าไส้ ย้อนมาแล้วจะเอาตัวรอดยังไงหนอ

ถ้าเขาจับตรงนี้ เธอจะรู้สึกตื่นเต้น ถ้าเขาลูบต่ำลงไปตรงนี้ เธอจะรู้สึกวูบวาบ ถ้าเขาเอานิ้วสอดเข้าไป เธอจะรู้สึกร้อนผ่าวตรงนี้ และสติของเธอจะเริ่มหลุดลอย…

นางเป็นแค่องครักษ์ลับที่พลั้งมีสัมพันธ์กับผู้เป็นนายจนตั้งครรภ์ วันที่กำลังจะบอกความจริงกลับทราบเรื่องการแต่งงานของเขากับท่านหญิง ในเมื่อทายาทของนางรกหูรกตาทางเขา เช่นนั้นนางจะแกล้งตายแล้วหนีไปให้ไกล

เรื่องราวของใบหม่อน มัสฤณ ดาราสาวสุดฮอตกับชายหนุ่มทั้งสาม เขาคนหนึ่งให้เธอ อำนาจและสถานะเขาคนหนึ่งคือ อดีตที่ยังเจ็บไม่จบและเขาอีกคนคือ ความสดใสที่ทำให้เธอยิ้มได้

เมื่อ “เม” สาวไซด์ไลน์วัย 22 ปี ได้รับการว่าจ้างจากชายหนุ่มนักธุรกิจผู้มีเสน่ห์ “เอ๋” ค่ำคืนที่เริ่มต้นด้วยเงินกลับกลายเป็นจุดเริ่มต้นของแรงดึงดูดที่ไม่มีใครคาดคิด

“ใครสั่งสอนให้มึงตายแล้วกลายเป็นผีระยำแบบนี้” กระโถนในมือกระหน่ำฟาดหน้าผีชราจนกรีดร้องโอดครวญราวกับร่างจะสลาย ในขณะที่หัวของมันขยำกำเส้นผมเอาไว้ไม่ให้ถอยหนี

บุญพาวาสนาส่งทำให้เธอได้เจอเขา ในคืนที่ต้องการใครสักคน

“ดาบมีไว้เพื่อจบสงคราม ไม่ใช่สร้างมัน” “คนที่วางดาบได้ คือคนที่เคยจับมันแน่นที่สุด”

"จักอยู่ดูแลพวกเจ้าตราบนานเท่านาน" ยามอาทิตย์ดับแสงคือเวลาของทิวา เขายังคงทำตามคำมั่นสัญญาที่มีให้คนรักไม่เคยเปลี่ยนแปลง แม้ว่าจะผ่านกาลเวลามาเนิ่นนานหลายศตวรรษ

ในอดีต จักรพรรดิเซิ่งหลง คือจักรพรรดิแห่งโอสถ ผู้ที่เคยยิ่งใหญ่เหนือฟ้าและดิน ด้วยพลังการหลอมโอสถที่ไม่มีผู้ใดเทียบเคียง แต่โชคชะตากลับเล่นตลก เมื่อเขาถูกทรยศโดยศิษย์ที่ไว้วางใจที่สุด ทำให้ต้องจบชีวิตอย่างน่าอนาถ ทว่า วิญญาณของเขาไม่สิ้นสุด เมื่อฟื้นคืนในร่าง…

ชาติก่อนทำตัวไม่ดีไว้มาก จุดจบคือบิดามีภรรยาใหม่ แม่ตรอมใจตาย ท้องกับบุรุษที่ไม่ใช่สามี ทั้งยังถูกถอดเป็นอนุภรรยา สุดท้ายก็ตายทั้งกลมไร้ซึ่งคนเหลียวแล ย้อนกลับมาครานี้ข้าจะไม่ขอเลือกทางเดิม

ดีใจที่ได้กลับมาเจอนะ

นฤมลหลุดเข้ามาอยู่ยุคอยุธยาในความฝันของเธอหลังจากถูกผลักตกบันได มาถึงก็มีคนเร่งเร้าให้ออกเรือน แต่ออกเรือนแล้วต้องดับดิ้นสิ้นใจ เธอคงไม่เลือกทางนั้นแน่ อย่างนั้นก็ร่ำรวยเลี้ยงตัวเองไปเลยสิคะ