หัวใจของนางขาดสะบั้นจนไม่เหลือชิ้นดี เมื่อได้รู้ว่าบุรุษที่ตนรักจะหมั้นหมายกับสตรีอื่น วันนี้นางพึ่งเข้าใจว่าอ้อมกอดนี้ไม่ใช่ของนางตั้งแต่แรก เมื่อเขาไม่รักคงถึงเวลาที่ต้องปล่อยมือ

จากเด็กหนุ่มจอมแสบวัยสิบเจ็ด วันนี้กลายเป็นดีไซเนอร์หนุ่มไฟแรงของวงการแฟชั่น ครูเทียนกัลยารักแรกของวายุปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง ในวันที่เขามีใครอีกคนอยู่ข้างกาย รักครั้งนี้ไม่ง่ายเสียแล้ว

นั่นคือจุดเริ่มต้นของเรื่องราว “ผู้วิเศษโลกพิศวง” — ชายผู้ข้ามโลก ที่ต้องวิ่งหนีจากความตาย... ก่อนจะรู้ว่า การหนีครั้งนั้น คือก้าวแรกของการตื่นสู่พลังอันแท้จริง

"คืนนี้ขึ้นให้ฉันสิ...แล้วฉันจะไม่เอาความ"

เว่ยอี้เซียว "หลันเอ๋อ...เจ้ากำลังล้อเล่นกับไฟ" ---- ซุนหลิงหลัน "บางครั้ง...ข้าก็อยากรู้ว่าไฟมันร้อนแค่ไหน"

อามอน ตื่นขึ้นมาบนเตียงในบ้านหลังนึง พร้อมกับเสียงผู้หญิงสุดไพเราะในหัวของเค้า "กำลังประมวลผล สแกนร่างกาย.....สแกนร่างกายเสร็จสิ้น สวัสดีนายท่าน ฉันคือระบบกองทหารสุดแกร่ง ยินดีรับใช้

"กำลังมูฟออนอยู่แต่ว่าจะไปยูเทิร์นข้างหน้าละ คิดถึงฉิบหายเลยครับ"

ลูกจันทร์เป็นแค่เด็กทุนในมูลนิธิของเธอ ส่วนคุณพาขวัญเป็นนักสังคม เธอมีงานมากมายในแต่ละวัน ชีวิตต่างกัน อายุต่างกัน สังคมรอบตัวต่างกัน แทบเป็นไปไม่ได้เลยที่จะวนมาเจอกัน..แต่วันนี้ มันเป็นไปแล้ว

ใครจะไปเชื่อล่ะว่าวันหนึ่งเขาจะ 'ตกหลุมรัก' เลขาของตัวเอง เลขาคนที่เขาเคยร่ำ ๆ ว่าไม่เอา ไม่อยากได้!

"มึงเลือกเองนะ! แล้วมึงจะได้รู้ว่าคนที่กำลังดวงตกคือมึง! ไม่ใช่กู!"

ชาติก่อนท่านสั่งแขวนคอข้าโดยไม่ลังเล เพียงเพราะสตรีที่ท่านบอกว่าเป็นน้องสาว แต่น้องสาวเขาไปรับส่งกับถึงเตียงนอนหรือ! ชาตินี้ข้าจะไม่ยอมเป็นสตรีโง่เขลาอีกแล้ว! โปรดลงนามในใบหย่าให้ข้าเถอะเพคะ...ชินอ๋อง

'เขมฤทธิ์' นักเลงเถื่อนคุมมหาลัย เขารุกจีบ 'นิลิน' น้องสาวอธิการบดีจนคนทั้งมหาลัยเอือม แค่เพราะอยากแก้แค้นพี่ชายเธอ เขาเลยดึงเธอเข้ามาเอี่ยวในแผนนี้ด้วย แต่ทว่า.. เสือร้ายตัวนี้กลับแพ้น้ำตาเมียซะได้!

เกิดเป็นสตรีนั้นแสนจะลำบาก ต้องแต่งงานกับบุรุษที่ไม่มีวันรัก แม้จะรักเขามากเพียงใดก็เป็นเพียงรักข้างเดียว... แต่ในวันที่ข้าไม่ต้องการท่านแล้ว เหตุใดถึงเป็นท่านที่ตามตอแยข้าเล่า!

ถ้าเจ้าพอใจล้วนมอบให้ได้ทั้งสิ้น ฮ่องเต้กล่าวเช่นนั้น แต่หลิวชิงเซียงรู้ดีเพราะว่าเขาไม่รู้ความจริงว่านางเป็นตัวปลอม นางไม่ใช่คนที่ควรเข้าร่วมคัดเลือกสนมเสียด้วยซ้ำ ถ้าความจริงนี้หลุดไปหัวนางคงหลุดตาม

เขาไม่ได้ตั้งใจจะกลับไปเจอกับความอันตรายที่โลกใต้พิภพอีก แต่ดูท่ายังไงก็ต้องกลับไปอีกครั้ง ก็กลิ่นเงินมันหอมยั่วน้ำลายเหลือเกินนี่นา

ชายหนุ่มผู้อาภัพความรักในรูปแบบครอบครัวได้จากไปอย่างไร้สาเหตุ จากนั้นขอว่าถ้าได้เกิดใหม่ขอให้มีครอบครัวที่สามารถให้ความรัก ความอบอุ่นใจและขอมีมิติพื้นที่สวย ๆ กับบ่อน้ำทุกสรรพสิ่ง....

ตื่นขึ้นมาพบว่าตัวเองกลายเป็นตัวประกอบที่ไม่เคยปรากฏตัวในนิยายเรื่องนี้เลยก็ว่าน่าปวดหัวแล้ว ทว่าเรื่องราวตั้งแต่ต้นจนจบทุกคนต่างมีความสุข แต่ทำไมพระรองสุดที่รักถึงทุกข์ทรมานเพียงคนเดียวเล่า!

"ท่านแม่ทัพหลานฟง... ท่านแพ้ทางให้กับคนทำอาหารอร่อยหรอเจ้าคะ งั้นทำใจดีๆ นะเจ้าคะ ข้าคืออดีตเชฟจากโลกอนาคต"

เซียนนั้นมีอายุขัยสูงสุดหนึ่งพันปีถึงจะต้องลงไปจุติแดนมนุษย์เพื่อผ่านด่านเคราะห์ที่ไม่อาจระบุได้ว่าจะต้องผ่านด่านเคราะห์ใดเพราะทุกอย่างอยู่ที่โชคชะตา...

น้ำตาพลันรื้นขึ้น มือเล็กกำดินฟางไว้แน่นเตรียมปาใส่คนปากมอม "อย่าแม้แต่จะคิด ไม่งั้นนายเจอดีแน่" กรี๊ด!