ย้อนเวลากลับมาครานี้ ฉันจะไม่ยอมเป็นเหยื่ออีกต่อไป !

เพื่อปากท้องของทุกคน นางจึงละทิ้งศักดิ์ศรีของตัวเอง ไม่สนใจคำดูถูกของผู้คนมาอุ้มท้องให้กับให้กับครอบครัวของแม่ทัพใหญ่ แห่งแคว้นเว่ย ต่อให้ถูก

“นี่จะเป็นเรื่องราวของหัตถ์สังหารจากโลกอนาคต ที่จู่ ๆ ก็กลายมาเป็นหัตถ์เทวะผู้ยื้อชีวิตคนในยุค 1988 เรื่องราวจะเป็นอย่างไรโปรดติดตาม”

เพราะฤทธิ์น้ำเมา หรืออาจเป็นความเจ้าเล่ห์ของคน ไม่ก็อาจเป็นชะตากลั่นแกล้ง แต่จะเพราะอะไรวันนี้เจียงเพ่ยเพ่ยก็กลายเป็นภรรยาของเฉินกลัวจ้านไปแล้ว

เด็กน้อยครับ..คราวหน้ามันจะไม่ใช่ซอกคอที่พี่จะกัด เเต่มันจะต่ำกว่านั่นมาก พี่สัญญาจะไม่ทำให้เจ็บ เพราะพี่จะเปลื่ยนจากความเจ็บ เป็นความเสียวแทน

แพทย์ทหารสุดเท่หลิวรั่วซีเสียชีวิตได้ทะลุมิติไปอยู่ในร่างของเด็กสาวชื่อเดียวกันซึ่งเป็นอันธพาลน้อยประจำหมู่บ้านนางทั้งอ้วนกลมและโง่เง่าแต่มีรสนิยมดีเพราะนางชอบคนหล่อเมื่อมาแล้วก็ต้องทำให้นางสมหวังสิ..

นางคือหญิงที่ถูกเลือกเพื่อการตั้งครรภ์ แต่เบื้องหลังคือการหลั่งน้ำเพื่อเพิ่มคะแนนในการมีชีวิตรอด ภารกิจสุขสันต์นี้จะสำเร็จสมดั่งเป้าหมายที่วางไว้หรือไม่ด้วยเจ้าเมืองซึ่งต้องร่วมเสพสุขมีถึงสามคน

ถ้าคืนนั้นอัคคราไม่เมามายจนไร้สติ เขาคงจะได้หยิบยกเอาพริ้มพราวขึ้นมาเป็นคู่ชีวิต แต่ทว่าด้วยฤทธิ์ของสุรา โรสสิรินจึงได้ขึ้นชื่อว่าเป็นตราบาปไปตลอดชีวิตเขา ในฐานะแม่ของลูกที่เขาไม่อยากให้เป็น

"พวกเขาได้ทางเลือกในการตาย แต่ต้องแลกด้วยการเป็นเป้าหมายใหม่ของจักรวาล."

ชาติก่อนข้ายอมมอบทั้งใจให้บุรุษที่เห็นข้าเป็นเพียงบันไดสู่บัลลังก์ สุดท้ายจุดจบคือความตาย เมื่อสวรรค์ให้โอกาสข้าลืมตาขึ้นมาอีกครั้งในร่างเดิมข้าจะใช้มือคู่เดิมนี้ 'ขีดเส้นด้ายวาสนา' ของข้าขึ้นมาใหม่

หลินเยว่หราน ประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ระหว่างการเดินทางจากโรงงานของตระกูลหลิน เพื่อกลับบ้านในค่ำคืนที่ฝนตกหนัก รู้สึกตัวอีกทีเธอก็ตื่นขึ้นมาในร่างของสาวใช้ในเรือนซักล้างแล้ว

เมื่อโชคชะตาเล่นตลกให้ต้องไปอยู่ในร่างฮูหยินน้อยยุคโบราณ ความสามารถที่มีจะสรรค์สร้างธุรกิจในยุคโบราณดูสักครั้ง จากนิสัยน่ารังเกียจเริ่มฉายแววฉลาดรู้จักเอาตัวรอด แต่หารู้ไม่ที่ทำไปก็เพราะหาทางกลับบ้าน

หลังจากที่กลายเป็นโดมะแล้ว ทำไมฉันยังคงเดินตามเส้นทางเดิมๆ เหมือนในมังงะอยู่ล่ะ? โอ้ ไม่นะ แบบนี้ไม่ได้นะ! ดังนั้นโดมะจึงตัดสินใจที่จะกลายเป็นที่ชื่นชอบของแฟนๆ อาคาซะโดโนะ~ ไปดูดอกไม้ไฟกันเถอะ! ดูสิ ดูสิ ความสามารถใหม่ที่ข้าพัฒนาขึ้นทั้งหมดล้วนมาจากความรักที่ข้ามีต่อท่าน~ โคคุชิโบะโดโนะเป็นเหมือนหญิงสาวที่สงวนตัวแต่ก็อบอุ่น บางครั้งความกระตือรือร้นของเขาสร้างปัญหาได้จริงๆ~ ตราบใดที่ข้าสับฮันเท็นงูโดโนะ ออกเป็นสี่ชิ้น ข้าก็สามารถเล่นกับเขาอย่างมีความสุขได้! นี้น้องสาวดากิ ข้าคือโออิรันที่โด่งดังที่สุดในย่านโยชิวาระละ 5555~ ท่านมุซันยังคงมีชีวิตชีวาจนถึงทุกวันนี้ ช่างน่าสบายใจจริงๆ~ หยิบผีเสื้อตัวน้อยน่ารักขึ้นมาตัวหนึ่ง และใช้มันอย่างสนุกสนานในการแกล้งผีเสื้อตัวใหญ่! เจ้าถูกเกลียดนะกิยูคุง ข้าจะสอนเจ้าให้เป็นที่นิยมเอง~ สวมเสื้อผ้าผู้หญิง รักษากิริยามารยาทแบบสตรีไว้ และไม่ว่าจะทำอะไรก็ตาม อย่าอ้าปากพูดนะ เจ้าหมู~ เหล่าอสูรและมนุษย์ทั้งหมด: (╬▼皿▼)

คาเมลเลียกลางหิมะ กลิ่นหอมล่อสองนักล่า เฟนริค หมาป่าหวงแหนพร้อมฆ่าใครเฉียดใกล้ ซีรัส อินทรีพร้อมปล้นเพื่อให้ครางชื่อเขา ดาร์กโรแมนติกครอบครอง ทรยศ ปรารถนาดิบเถื่อนจนหายใจไม่ทัน

ในสายตาผู้ลี้ภัย คนบ้านมู่ช่างโง่เขลา ถึงประคองเด็กโง่มู่อันหลานไว้กลางฝ่ามือราวสมบัติล้ำค่า จนเห็นเด็กโง่เรียกน้ำได้น้ำ อยากกินไก่ได้กิน มองหาผักเจอผัก นี่มันเทพเซียนจุติมาจากไหนกัน!

"บ้าไปแล้ว! นี่ฉันทะลุมิติมาอยู่ในร่างของหญิงที่ถูกขายให้มาเป็นสะใภ้เลี้ยงอย่างนั้นหรือ? แล้วสามีหายไปไหนล่ะ? ทำไมเขาปล่อยให้ฉันมาดูแลแม่สามีป่วยกับเด็กชายหกขวบคนนี้กัน?"

เมื่อหนูน้อยวัยหนึ่งขวบ ได้ยินเพื่อนของหม่ามี้พูดว่า หม่ามี๊จนมาก หลังจากนั้นก็เกิดเหตุประหลาดขึ้นในสวนผลไม้

ชิงหลัน ได้เกิดใหม่มาเป็นมารดาผู้ใจร้ายของเด็กสองคน แต่คราวนี้นางจะไม่ยอมให้ลูกๆอันเป็นที่รักของนางต้องลำบากอีกต่อไป

ชาติก่อนหาเงินจนตัวตายเพื่อทำให้ครอบครัวมีชีวิตที่ดี ชาตินี้ฉันจะหาเงินเพื่อให้ตนเองมีชีวิตที่ดีและมีความสุข ครอบครัวแบบนี้ฉันไม่ต้องการ แต่เอ๊ะ! นี่มันระบบกล่องสุ่มเหรอ