คืนเข้าหอ ได้รู้ว่าที่จริงแล้วโลกที่ตัวเองอยู่เป็นนิยายเรื่องหนึ่ง ตัวเองเป็นตัวประกอบที่แต่งให้กับตัวร้าย โชคดีที่ได้รับระบบมาด้วย แค่ยั่วโมโหคนอื่น สะสมค่าความชัง เขาก็หาเงินได้แล้ว ไม่ต้องง้อสามี!

คุณอาขี้แกล้งอย่างหลวงฤทธานนท์นี่ใครกัน มีในวรรณคดีเรื่องนี้ด้วยหรือ?

เขาคือนักศึกษาที่เพิ่งจบจากโรงเรียน แต่ในขณะที่เขาสอบเสร็จ พลันเกิดพายุกรรโชกแรง ภาพจำสุดท้ายคือมีเสียงกรีดร้องดังระงมไปทั่ว แต่หลังจากลืมตาขึ้น เขาก็มาอยู่ในโลกของซอมบี้ แถมมาอยู่ในร่างของใครก็ไม่รู้

ไม่คิดเลยว่าการนอนแช่น้ำคลายความเมื่อยล้าจะทำให้เธอย้ายมาอยู่ในโลกแห่งอสูร เธอจะรับมือกับเรื่องนี้อย่างไร เมื่อมีอสูรรูปหล่อสวมชุดหนังอยู่ทุกหนทุกแห่ง อะไรนะ เสือขาวและหมาป่าสีเงินอยากแต่งงานกับฉัน?

ทุกอย่างไม่จบแค่เพียงแค่คืนนั้น วิชชากรยังคงแสดง ความเป็นเจ้าของนลินในเกือบทุกคืน ถึงแม้ว่ามารดาของเขากำลังจะให้ชายหนุ่มแต่งงานกับคนที่เหมาะสมเพื่อแยกทั้งสองคนออกจากกัน

เมื่อทีมไททันส์ได้รับ "ลูก" สองคนจากห้องทดลอง เรเวนเริ่มตั้งคำถามถึงมิตรภาพของเธอกับบีสต์บอย และที่สำคัญกว่านั้นคือตั้งคำถามถึงสิ่งที่เรียกว่า "ครอบครัว" (ลองเข้ามาอ่านก็ไม่เสียหาย)

เจ้าคุณพ่อเป็นพระยาจริงหรือไยช่างโง่เขลานัก พี่ใหญ่ก็เหมือนจะฉลาดแต่ก็แค่เหมือน พี่รองนี่ยิ่งแล้วใหญ่โง่จนวาระสุดท้าย ส่วนพี่สามดีหน่อยอย่างน้อยเขาก็ตายคนสุดท้าย//นั่นคือเสียงในใจเจ้าคนเล็กรึ?!

เห็นใจดวงอาทิตย์ว่ะ อุส่าห์ชอบพระจันทร์ แต่สุดท้ายก็ไม่มีสิทธิ์ได้อยู่เคียงข้าง เพราะดวงดาวที่ส่องแสงตอนกลางคืนดู… ดูเข้ากันมากกว่า

ไป๋อวี้ได้ทะลุมิติเข้าไปในนิยายอยู่ในร่างของเด็กหนุ่มที่สติไม่สมประกอบ ชีวิตรันทดตั้งแต่แรกเริ่ม แต่โชคดีที่ยังมีนิ้วทองคำคอยช่วย ต่อมาเขาบังเอิญพบกับตัวร้ายผู้เย็นชา จึงต้องหาวิธีเอาชีวิตรอดไปให้ได้!

ดวงวิญญาณที่สมควรจะแตกสลายกลับล่องลอยไปเข้าร่างของภูริ ชายหนุ่มเพศพิเศษที่จบชีวิตตัวเองลงทิ้งไว้เพียงเด็กชายตัวน้อยที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ อดีตราชาซอมบี้จึงต้องจับพลัดจับผลูเลี้ยงดูลูกชายตัวน้อยแทน

“ไอคนที่ลิขิตชีวิตฉันให้มันเฮงซวยได้ขนาดนี้ ถ้าแกฟังอยู่นะ ถ้าฉันรู้ว่าแกเป็นใคร ฉันจะตามไปเตะตูดแก ไอเวรเอ๊ยยย...”