แรมกาล

“พี่มิเชื่อคำเจ้าดอกหนา เปลื้องผ้าออกให้หมดซีแม่คุณ ให้พี่ได้เห็นแจ้งแก่ตาว่าเจ้ามิมีอาวุธร้ายซุกซ่อนอยู่จริง”

“โทษที... คลื่นมันซัด... อ่า...” // เดี๋ยว ๆ คลื่นอะไรมองคุณมึงคะ? เรือสงบนิ่งขนาดนี้!

ซาโยได้หนังสือวิเศษมา 3 เล่ม แต่ละเล่มจะพาเธอไปพบกับหนุ่มหลากขนาด เอ๊ย หลากสไตล์! ก็ไปมันทุกเล่มเลยสิคะ!

‘เขา’ คือแม่ทัพที่มาปราบโจร คิดว่า ‘เธอ’ เป็นเมียโจร จึงรังเกียจนัก! “ผู้หญิงอย่างเจ้า เก็บไว้ก็มีแต่จะทำให้แผ่นดินสกปรกตาม”

"ผู้หญิงกระไร บอบบางเหลือทน ฟ้าดินส่งเจ้ามาช่วยข้า หรือมาเป็นภาระข้ากันแน่?"

เป็นเมียข้าก่อนสักที ให้ข้ามั่นใจว่าเจ้าจะไม่หักหลัง

"ยังคบไม่ถึงหนึ่งนาทีก็จะจูบแล้วเหรอวะ?" "ก็รีบ... กลัวเจ๊ตายก่อน" ดูมัน แทนที่จะแช่งตัวเอง

กลางคืนก็ว่ากลับไปกับเพื่อนนะ แต่ไหงตื่นมา...คนที่อยู่ ‘ใน’ กายฉันถึงเป็นท่านประธานไปซะได้?!

ออกไปก็โดนซอมบี้กิน อยู่ในห้องก็โดนพี่จับกิน เอายังไงดีเนี่ยยย

นาฬิกาพกโบราณที่ฉันขโมยมา แทนที่มันจะส่งเสียงติ๊ก ๆ ดันส่งเสียงหลอน ๆ ออกมาว่า "ข้าคือแจ็ค เดอะริปเปอร์ จงช่วยข้า ให้ข้ากลับมามีชีวิตอีกครั้ง!"

คุณอาขี้แกล้งอย่างหลวงฤทธานนท์นี่ใครกัน มีในวรรณคดีเรื่องนี้ด้วยหรือ?

"สลัดผัก! แล้วนี่ฉันควรจะรีบหาทางกลับโลก เอาตัวรอดจากสงครามระหว่างโจรสลัดและรัฐบาล หรือระวังไม่ให้ตกเป็นเมียของบรรดาโจรสลัดก่อนดี!"

“แม่หญิงจิตใจงดงาม ก็ดี เช่นนี้ก็อยู่ที่นี่ช่วยคลายเหงาให้ข้าทั้งคืนเสียเลยแล้วกัน”

“ยามรบ พี่ไม่เคยถอย ยามนี้...ก็เช่นกัน”

ชีวิตที่ปลอดภัย... หรือชีวิตที่พลิกตำนานบทใหม่? เธอควรเลือกสิ่งใด?!

เจวาย้อนเวลามาเพื่อปลดปล่อยผีทหารแสนดื้อไปสู่สุขคติ แต่ไปๆ มาๆ ... ดูเหมือนจะเป็นภารกิจที่ได้แก้ผ้า...มากกว่าแก้ปม

เซียนถังต้องเดินทางไปชมพูทวีป แต่งานนี้ไม่ง่ายนัก เพราะมีปีศาจกระทิงคอยจ้องจะกินเนื้อไปตลอดทาง "หยุดคิดสัปดลเสียเถอะ เจ้าปีศาจ"

“มือเล็กๆ ของเจ้าไม่ควรจับของมีคมเช่นนี้” "..." “ส่วนนี้...อาจเหมาะให้เจ้าจับมากกว่า”

ริกเตอร์สไลด์ประตูเปิดให้ พร้อมรอยยิ้มกระหาย “เชิญครับ คุณครู”

“ดูท่าวันนี้ข้าจะโชคดี เจอทั้งสมบัติ ทั้งสาวงาม”