ชีวิตช่างเล่นตลก อชิระเพิ่งหัวเราะเพื่อนรุ่นพี่ที่มีลูกฉับพลันไปหยกๆ ไหงมันวกกลับมาเข้าตัวแบบนี้ เมื่ออยู่ดีๆ แฟนเก่าก็กลับมาพร้อมเด็กคนหนึ่งแล้วบอกว่าเขาเป็น..พ่อ "ฉันไม่ชอบเด็ก และเด็กนี่ก็ไม่ใช่.."

ชิโระ โอนิ เชฟฝึกหัดที่เสียชีวิตด้วยแก๊สระเบิดขณะทําอาหารอยู่นั้นได้ไปเกิดใหม่ในโลกของโทริโกะพร้อมกันนั้นเขายังมีระบบพ่อครัวขั้นเทพที่สามารถทําได้ทุกอย่างมาด้วย เรื่องราวของเชฟขั้นเทพจึงเริ่มต้นขึ้น

แค่ชีวิตผู้จัดการทีมวอลเลย์บอลคาราสึโนะธรรมดาๆ

"นายตัวสูงขนาดนี้ จะเป็นแค่ ลิเบอโร่งั้นเหรอ" " ผมอยากปกป้องทีมจากด้านหลังน่ะครับ ไดจิซัง " " อ๊ะ ผมเด็กใหม่ ชื่อ ซากามิ ซากิครับ "

วันหนึ่งเขายังเล่นเกมมือถือ Haikyuu แต่พริบตาต่อมา ไทจิก็พบว่าตัวเองถูกพัดพาเข้าสู่โลกของ Haikyuu อย่างน่าเหลือเชื่อ ทะลุมิติมาเป็นสมาชิกทีม ไทจิได้รับโอกาสในการเผชิญหน้ากับเหล่าตัวเอกในตำนานของเรื่อง

คิโยฮาระ นาโอะ เด็กหนุ่มร่างสูง ดวงตาคมดุที่ใครๆ ก็ไม่กล้าเข้าใกล้ บ้างก็ว่าเขาโหดร้าย บ้างก็ว่าเขาดูถูกคนอ่อนแอ และบางคนถึงกับบอกว่าเขาเป็นใบ้ แต่ความจริงคือเขาแค่มีปัญหากับเส้นเสียงเองนะ ไม่ได้ใบ้!

แสงสว่างที่นำพาให้มาเจอกัน วิดีโอเกมที่ช่วยพัฒนาความสัมพันธ์ แรงพลักดันจากข้างหลังที่คอยช่วยเหลือกันและกัน นั้นคือทั้งหมดที่ทำให้เราได้รักกัน

เมื่อไหร่รัฐบาลจะเพิ่มเงินเดือนให้หมอสักทีนะ ในเมื่อมีคนเจ็บเยอะขนาดนี้ แล้วก็โปรดเพิ่มประชากรหมอด้วยค่ะ อย่าเอาแต่อยากจะเป็นฮีโร่กันรักษาไม่ทันละ [โปรดอ่านข้อมูลเบื้องต้น]

ท่วงท่าที่ดูงดงามราวกับการร่ายรำครั้งสุดท้ายกำลังจะจบลง... และเริ่มใหม่อีกครั้ง

ดารินเป็นคุณหนูใหญ่ตระกูลที่กำลังจะล้มละลาย เพราะรักเธอจึงทุ่มเททุกอย่างให้กับผู้ชายที่ไม่ได้รักเธอแถมยังสั่งคนมาฆ่าเธอเพียงเพราะเธอทำร้ายคนรักของเขาอย่างมานิตา ถ้าเธอได้เกิดใหม่จะไม่ยอมถูกทำร้ายอีก!

ผู้เล่นที่มีร่างกายอ่อนแอบอบบางราวกับจะโดนลมพัดปลิวไปได้ทุกเมื่อ ผู้เล่นคนนั้นที่เป็นไพ่ตายของคาราสึโนะและเป็นดั่งแก้วตาดวงใจของใครบางคน ผู้เล่นที่ใส่เสื้อเบอร์ #13 ซุนซุย อิสึกิ

นางร้ายตัวประกอบ ไม่เน้นรวย เน้นเอาชีวิตรอด ห้ามตุยก่อนแก้แค้นสำเร็จ ปัญหามาก่อนมาหลังไม่สำคัญ อย่ามาพร้อมกันก็พอ!

“โมริ มาสู้กัน” “อืม” จะว่าไปพวกเขาก็ดูเหมือนคู่รักกันอยู่ไม่น้อยเลยนะ

เด็กชายผู้แข็งแกร่งที่สุด ได้ถือกำเนิดขึ้นมายังโลกที่เต็มไปด้วย ฮีโร่ และ เหล่าวิลเลิน เมื่อเด็กชายตัดสินใจเข้าเรียนในโรงเรียน UA นั่นคือจุดที่จะเริ่มเปลี่ยนชีวิตของเขาไปตลอดกาล...

ใครจะไปคิดล่ะว่าสมาชิกปี1ชมรมวอลเลย์บอลชายคาราสึโนะ จะรู้สึกกลัวและเกรงใจผู้จัดการปี1พอๆกับกัปตันทีมและรุ่นพี่ เพียงแค่เธอหันไปมองพวกเขาเฉยๆหรือจับแยกในตอนที่พวกเขาทะเลาะกัน พวกเขาก็จะหยุดทันที

เมื่อนักฆ่าหมายเลขเจ็ดผู้ปลดเกษียณตกตายลงและทะลุมิติมาอยู่ในร่างของฮารุโนะ ซากุระ เอาละ ฉันไม่ใช่ขยะสีชมพู เพราะว่าฉันแข็งแกร่งมากไงละ

อยู่ดี ๆ ฟาต้องมาพลาดท่าให้หัวหน้าโจรจอมเผด็จการตัวร้ายอย่างคุณซาร์เพียงเพราะเขาไม่สบายหนักจนลูกน้องที่ทำงานเป็นโจรด้วยกันเป็นห่วงกลัวว่าหัวหน้าของตนจะเป็นอะไรไปจึงสั่งให้ฟาเด็กในค่ายไปช่วยดูแล

"คายะ" "รู้แล้วน่า ไม่ต้องกังวลหรอก นายทำได้" กล่าวพร้อมกับลูบเส้นผมสีนำ้ตาลอ่อนอย่างเบามือ ริมฝีปากบางระบายยิ้มยามคนตรงหน้าเริ่มคลายกังวล "ฟังนะ สำหรับฉัน นายคือคนที่เก่งที่สุด เจ้างั่งโทรุ"

ทอดไข่เจียวอยู่ดีๆ ก็โดนไฟดูดเข้าไปในยุคโบราณแทน! “ข้าวหอม” เชฟสาวฟรีแลนซ์เจ้าของร้านไข่เจียวสุดปัง ทะลุมิติมาพร้อมตะหลิว ผ้ากันเปื้อน และความหิวเป็นทุน พบกับโลกโบราณที่คนกินแต่อาหารจืด ๆ ชืด ๆ ใส่เกลือเหมือนใส่น้ำตา…ไม่เคยรู้จักคำว่า “กลมกล่อม” และขณะที่เธอกำลังจะเปิดร้านชื่อ ‘ไข่เจียวพิฆาตสะท้านแคว้น’ ดันไปเสิร์ฟไข่เจียวชิ้นแรกให้กับแม่ทัพสุดหล่อที่หน้าตาโคตรเย็น แต่พอกัดคำแรก…เขาก็เผลอ “อมยิ้ม” ตั้งแต่นั้นมา เขาก็ติดเธอ ติดครัว และติดไข่เจียว แถมชอบมาอยู่ใกล้ ๆ พูดประโยคเดียวว่า… “เจ้าทำข้า…หิวบ่อยเกินไปแล้ว” ในยุคที่ไม่มีพริกไทย ไม่มีหม้อหุงข้าวอัตโนมัติ และไม่มีใครรู้จัก “ข้าวเหนียวมะม่วง” ข้าวหอมจะอยู่รอดในครัว (และหัวใจแม่ทัพ) ได้หรือไม่!?