- 37
- 1.56K
- 22
- 0 (0)
กลีบบุหงา อวลกลิ่น หอมจาง ติดตรึง เนิ่นนาน มิรู้หาย แม้นเก็บซ่อน ขังเจ้า จนชีพวาย ยังคงหมาย มุ่งมั่น ให้ได้ครอง
กลีบบุหงา อวลกลิ่น หอมจาง ติดตรึง เนิ่นนาน มิรู้หาย แม้นเก็บซ่อน ขังเจ้า จนชีพวาย ยังคงหมาย มุ่งมั่น ให้ได้ครอง
เหน็ดเหนื่อยกับการเดินทางแสนยาวไกลอยู่รึเปล่าครับ หากคุณต้องการเพื่อนคู่ใจบนเส้นทางอันเงียบเหงาสายนี้ ร้านรองเท้าแห่งอามันต์ยินดีให้บริการครับผม :)
ทัพฟ้า คือเกียร์ที่หมุนด้วยความมั่นคง วายุ คือชีพจรที่เต้นด้วยความละเอียดอ่อนรุ่นพี่วิศวะปี 4 เลือกใช้ 'โครงสร้างที่แข็งแกร่ง' ในการบุกเข้าหาหัวใจของรุ่นน้องแพทย์ปี 1 ผู้ซื่อตรงอย่างตรงไปตรงมา
"สัตว์ตัวเย็กๆน่าฉงฉาน เยี้ยงได้ไหมขอยับท่านป้อ"
“สำนักนี้ดูเหมือนจะรุ่งเรือง แต่แท้จริงแล้ว สำนักก็ปลอมเปลือก คนก็เก๊!”
เขาส่งเสียเธอเรียน แลกกับการที่เธอต้องเป็นเมียลับของเขาตั้งแต่อายุ 17 พอเรียนจบ เธอก็อยากโบยบินหนี เธอคิดว่าที่เขาลงทุนไปตั้งเยอะ แล้วได้แค่จูบกับกอด มันคุ้มแล้วเหรอ 1 ปีจากนี้ไป เธอต้องชดใช้ให้คุ้ม
ของขวัญชิ้นสุดท้ายของพ่อคือความลับที่ซ่อนอยู่ในโลกเบื้องหลัง และทั้งหมดมุ่งมาที่ 'เขา' กฏข้อศูนย์ของมาเฟียที่เหนือกว่ากฏใด "---ผู้ที่ครอบครองกระสุนสัญญา...ผู้นั้นจะเป็นผู้นำสูงสุดของเหล่ามาเฟีย!"
เพราะกระดานหมากเก่าๆ จี้หยวน พนักงานบริษัทธรรมดาๆ จึงข้ามมิติมาสู่โลกใหม่ในร่างขอทานตาเกือบบอด เพื่อเอาตัวรอดในโลกที่ไม่คุ้นเคย เขาจึงต้องใช้ไหวพริบของคนยุคปัจจุบันและกลหมากพัฒนาตัวเองให้แกร่งกล้า!
นางจงใจเข้ารับการคัดเลือกสนม ข่าวหนาหูว่าฮ่องเต้เป็นบุรุษตัดแขนเสื้อไม่ก็โรคประหลาด นั่นย่อมดีต่อแผนการชำระแค้นมิใช่หรือ ได้เข้าวังในฐานะสนม ซ้ำยังมิต้องเปลืองตัว ผู้ใดจะคาดคิดว่านางกำลังทำผิดมหันต์!
"กระจกวิเศษ...บอกข้าเถิด ผู้ใดงามเลิศในปฐพี" ใครจะเชื่อว่ากระจกวิเศษนั้นดันพา สโนไวท์กับเหล่าคนแคระย้อนเวลาไปในอดีต เจอดะดี๊ ม้อมมี่ ในวัยไล่เลี่ยกับตัวเอง เอาละสิ เอาละสิ เอาละสิ!!!
ชีวิตใหม่...ที่ไม่ใช่แค่การอยู่รอด แต่เป็นเรื่องราวความรัก ความลึกลับ และมิตรภาพ "ยังไม่แก้คําผิด"
"คนอื่นฝึกกระบี่เพื่อเป็นเซียน ข้าฝึกผ่าฟืนเพื่อเอามาต้มไข่กิน... แล้วทำไมพวกเจ้าถึงเรียกข้าว่าเทพศาสตรา?"
ยั่วกันไว้ขนาดนั้น แต่ดันมาชิงหลับก่อนเนี่ยนะยัยบ๊อง
เมื่อสวรรค์ผิดพลาด หญิงสาวจากศตวรรษที่ 21 จึงต้องมาใช้อายุขัยที่เหลืออยู่ในนิยายยุค 80 โชคดีที่สวรรค์ชดเชยให้ ด้วยการมอบ "ระบบ" ให้กับเธอ
หลังจากนี้ร่างกายเจ้าต้องเป็นของหวังหย่งเท่านั้นไม่ใช่ของข้าอีกแล้ว
อุ๊ย ผู้หล่อ นี่ๆ รู้จักฮันเตอร์วอริเออร์ไหม?
“ตั้งใจเจาะถุงยาง? ถ้าเป็นผู้ชายคนอื่นเขาไล่ตะเพิดเธอไปแล้ว แต่ฉันจะเมตตาให้เธอคลอดก่อน แล้วค่อยเฉดหัวเธอทิ้ง“
เป้าหมายของข้าคือการใช้ชีวิตอย่างสงบสุข แต่ถ้าพวกเจ้ายังเสียงดังไม่เลิก... ข้าก็คงต้องลงมือ 'กวาด' ขยะทิ้งเสียหน่อย
เจียวอวี่ต้องมาตายก่อนจะได้ใช้ชีวิตอย่างสุขสบาย แทนที่จะจบสิ้นแต่กลับฟื้นในยุคโบราณพร้อมมิติร้านค้าออนไลน์ ไหนต้องเลี้ยงน้องต้องสู้กับญาติละโมบ และใช้ร้านค้านำพาตัวเองให้อยู่รอดเป็นสุดยอดแม่ค้าให้ได้