สงครามมันไม่เคยดี เหมือนกับการแก้แค้น

เขายินดีเป็นให้ทุกอย่างตามที่เข็มทิศต้องการ ไม่เคยปริปากบ่นแม้แต่คำเดียว ทำงานให้คุ้มค่ากับเงินหลายแสนที่จ่ายให้ทุกเดือน แต่ทั้งหมดทั้งมวลก็มีแค่อย่างเดียวเท่านั้นที่เป็นให้ไม่ได้ นั่นก็คือ...ผัว

เมื่อเธอได้เกิดใหม่ในร่างของจี้เฟยซึ่งเป็นผู้หญิงที่แต่งงานแล้ว แต่นั่นก็เพราะความผิดพลาดของยมทูต เธอเลยได้รับระบบอ่านอดีต(กินแตง)ของผู้อื่น ทว่าครอบครัวสามีของเธอทุกคนกลับได้ยินเสียงในความคิดของเธอ..

“จางเสี่ยวหลง” ทะลุมิติมาอยู่ในร่างของ “หลานเสวี่ย” พระชายาที่ถูกส่งให้มาอยู่ตำหนักเย็น...แต่ยังโชคดีที่มีระบบปลูกผักมาด้วย ...

เกิดใหม่เป็นแฮมสเตอร์ในกำมือราชันวิปลาสแดนอสรพิษ อยากขายความน่ารักเอาตัวรอดหรอกนะ...แต่งูดันกินหนูเป็นอาหารนี่สิ! “อย่าสวบข้าเลย ข้าเนื้อน้อย ตัวจิ๋วเดียวเอง!”

เธอคือหญิงผู้ถูกประวัติศาสตร์ลบเลือน ไม่มีผู้ใดจดจำไว้ในพงศาวดาร ไม่มีบทกวีใดกล่าวขวัญถึงความรักและความเจ็บปวดของเธอ และเธอ…เป็นเพียงเงาเลือนรางในเรื่องเล่าของวีรบุรุษ แต่วันนี้…เธอกลับมาแล้ว

ที่เห็นอยู่นี้คือความจริงหรือสิ่งลวง

นายแพทย์คิณณ์วุธหมดความอดทน เก็บความรู้สึกมานานถึง 16 ปี สิ้นสุดทางเพื่อนเป็นคนดีมันไม่มีค่าในสายตาเธอ “...ไม่อยากเป็นเพื่อนหมอกแล้วคิณณ์อยากเป็นผัวเลยคืนนี้...” ก้มลงจูบบดขยี้ริมฝีปากบางดุดัน

“ลือกันว่ามันเป็นพืชจากนรก ไร้ผู้ใดล่วงรู้แหล่งกำเนิด มันอาจมีผีสถิตอยู่คล้ายว่านปอบหรือว่านกระสือ แต่พืชพวกนี้มีคนรู้ป้องกันได้...ต่างกับห่าเรื้อนที่เป็นเพียงแค่เรื่องเล่า!”

เซียนน้อยใสซื่อเจอมนุษย์บุรุษมากเล่ห์ ไปมาก็ไม่รู้ใครถูกใครล่อลวงกันแน่ เขาควรอยู่เหนือนางมิใช่หรือ ไฉนกลายเป็นตรงข้ามไปล่ะ

เมื่อโชคชะตานำพาให้เขาต้องกลับมาเจอแฟนเก่า การแก้แค้นจึงได้เริ่มขึ้น ทว่าไม่รู้แก้แค้นอีท่าไหน จากเกลียดจนจะไม่เผาผี กลายเป็นรักจนอยากร่วมหอลงโลงซะอย่างนั้น

จากเด็กหญิงชาวบ้านธรรมดาที่ฟันฝ่าอุปสรรคและฝึกฝนตนเองขึ้นมาจนได้กลายเป็นผู้บำเพ็ญตนที่มีความสามารถทางด้านการปรุงยาจนได้รับการยอมรับว่าเป็นเซียนโอสถสวรรค์ที่ไม่ว่าใครต่างก็ต้องการโอสถที่นางเป็นคนปรุงออ