- 38
- 63.61K
- 487
- 0 (0)
คืนเข้าหอ ได้รู้ว่าที่จริงแล้วโลกที่ตัวเองอยู่เป็นนิยายเรื่องหนึ่ง ตัวเองเป็นตัวประกอบที่แต่งให้กับตัวร้าย โชคดีที่ได้รับระบบมาด้วย แค่ยั่วโมโหคนอื่น สะสมค่าความชัง เขาก็หาเงินได้แล้ว ไม่ต้องง้อสามี!
คืนเข้าหอ ได้รู้ว่าที่จริงแล้วโลกที่ตัวเองอยู่เป็นนิยายเรื่องหนึ่ง ตัวเองเป็นตัวประกอบที่แต่งให้กับตัวร้าย โชคดีที่ได้รับระบบมาด้วย แค่ยั่วโมโหคนอื่น สะสมค่าความชัง เขาก็หาเงินได้แล้ว ไม่ต้องง้อสามี!
จะเป็นยังไงถ้าในเรื่อง Bleach ไม่ได้มีแค่ 13 หน่วยพิทักษ์แต่ยังมีหน่วยพิทักษ์ที่ 14 อีกด้วยและไม่ได้มีแค่นัั้นกระทั่งตระกูลใหญ่ก็ไม่ได้มีแค่ 5 ตระกูลใหญ่ แต่มีถึง 6 ตระกูลใหญ่
เมื่อซานเอินต้องมาอยู่ในร่างของ หลี่เจาจวิน สตรีที่ถูกส่งมาเป็นบรรณาการแด่แคว้นหาน โชคร้ายที่แคว้นเดิมก็ส่งนางมาอย่างมักง่ายไม่เจาะจงว่าส่งเจาจวินให้ใคร! จึงโชคร้ายที่หมิงอ๋องผู้โหดเหี้ยมรับนางไว้!
เจ้าคุณพ่อเป็นพระยาจริงหรือไยช่างโง่เขลานัก พี่ใหญ่ก็เหมือนจะฉลาดแต่ก็แค่เหมือน พี่รองนี่ยิ่งแล้วใหญ่โง่จนวาระสุดท้าย ส่วนพี่สามดีหน่อยอย่างน้อยเขาก็ตายคนสุดท้าย//นั่นคือเสียงในใจเจ้าคนเล็กรึ?!
ม้าว! ท่านวิสกี้เป็นแมวของพ่อมด เป็นแมวที่ทั้งเท่และเก่งกาจ มีหน้าที่ปกป้องเมียของเจ้านาย แต่เจ้านายครับ...เมียเจ้านายดวงซวยมาก พาไปสะเดาะเคราะห์เถอะ มีเรื่องเข้ามาแทบไม่พักเลย
เหลยหลงบ้างาน ละเลยทุกสิ่งในชีวิต เมื่ออุบัติเหตุ ทำให้ชีวิตพลิกคว่ำไม่อาจจะทนอยู่ได้ จึงคิดสั้น"สัญญาต่อฟ้าชาติหน้าจะไม่ช่วยเหลือใครไม่ทำดีต่อใครจะรักเพียงตนเองเท่านั้น "แต่มันจะเป็นเช่นนั้นจริงเหรอ
ไป๋อวี้ได้ทะลุมิติเข้าไปในนิยายอยู่ในร่างของเด็กหนุ่มที่สติไม่สมประกอบ ชีวิตรันทดตั้งแต่แรกเริ่ม แต่โชคดีที่ยังมีนิ้วทองคำคอยช่วย ต่อมาเขาบังเอิญพบกับตัวร้ายผู้เย็นชา จึงต้องหาวิธีเอาชีวิตรอดไปให้ได้!
เอาลงไม่ได้เยอะเกิน
ไม่มีคำโปรย เพราะไม่มีคำโปรยใดจะสรุปเรื่องราวชีวิตของเพ็ตทูเนีย เอฟเวนส์ได้หมดจด ผู้อ่านคงต้องเป็นคนเขียนคำโปรยเองเสียแล้ว
ดวงวิญญาณที่สมควรจะแตกสลายกลับล่องลอยไปเข้าร่างของภูริ ชายหนุ่มเพศพิเศษที่จบชีวิตตัวเองลงทิ้งไว้เพียงเด็กชายตัวน้อยที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ อดีตราชาซอมบี้จึงต้องจับพลัดจับผลูเลี้ยงดูลูกชายตัวน้อยแทน
เธอคือน้องคนสุดท้องชื่นชอบการเที่ยวจนกระทั่งวันหนึ่งไปเที่ยวจีนกลับมาก็ไม่สบายเมื่อตายไปกลับถูกเด็กหลอกไปเข้าร่างยังดีเด็กนั่นมีสามัญสำนึกมอบของดีมาให้ถึงไม่รู้ว่าจะดีจริงไหมก็ตาม