ทะลุมิติมาอยู่ในร่างฮูหยินที่สามีอย่างแม่ทัพใหญ่เกลียดเข้าไส้งั้นหรือ? ก็ช่างปะไร! ในเมื่อสามีไม่รัก ฉันก็ไม่แคร์ ขอแค่มีเงินใช้ มีข้าวกิน แล้วสร้างธุรกิจของตัวเองให้รุ่งเรืองก็พอ

ชีวิตแต่งงานของเจ้าปลาเค็มน้อย

การมีพี่เป็นตัวนำของแก๊งตัวกวนไม่ใช่เรื่องดีเลยสักนิด " พอตเตอร์!! " " นี้เขาเรียกน้องแน่ะ " " ศาตราจารย์ เขาหมายถึงพี่ต่างหากเล่า! "

เมื่อ "ยูไท่เฟิง" ได้ทะลุมิติมายังโลกของบลีช แต่แทนที่จะเป็นช่วงเวลาปัจจุบันที่คุ้นเคย เขากลับถูกส่งย้อนกลับไปในอดีตอันไกลโพ้น... เมื่อ 1,000 ปีก่อน

ลักยิ้มนักศึกษาคณะเกษตรศาสตร์ที่เพิ่งเรียนจบยังไม่ทันได้ใช้ชีวิตที่เธอใฝ่ฝัน เธอก็เสียชีวิตลงแล้ววิญาญของเธอก็หลุดเข้าไปอยู่ในร่างเด็กสาววัยสิบขวบ บุตรสาวของขุนนางขั้นที่หกที่ถูกต้องโทษยึดทรัพย์

(เดี๋ยวเข็มทิศคนนี้จะช่วยนำทางพาทิศเหนือออกไปจากความเจ็บปวดนี้เอง)

เธอเคยเป็นเพียงผู้อ่าน..แต่กลับตื่นขึ้นมาในร่างนางร้ายผู้ถูกลิขิตให้พังพินาศ เมื่อรู้ว่าตอนต่อไปคือการวางยานางเอก เธอกลับเลือกจะขว้างยาทิ้ง จากนี้ไป ชะตาของนางร้าย..จะถูกเขียนใหม่ด้วยมือตัวเอง

เมื่อแมท หรือแมทธิว ต้องตายเพราะถูกลูกหลงของพวกนักเลงตีกันในงานกาชาด และได้รับโอกาสให้มาเกิดใหม่ในร่างคนอื่นที่อยู่ในนิยายวายเรื่องหนึ่งแมทจะทำยังไง ก็คนที่เขามาอยู่ในร่างดันเป็นลูกชายมาเฟียตัวร้าย

เมื่อศัลยแพทย์มือฉกาจจากยุค 5G ทะลุมิติสู่กรุงศรีอยุธยา ความรู้ของนางคือปาฏิหาริย์ที่ช่วยชีวิตคน แต่กลับเป็นดั่งคำสาปที่นำพาศัตรูมาให้ การต่อสู้ด้วยคมมีดและสติปัญญาเพื่อพืสูจตัวเองจึงเริ่มขึ้น

คืนที่หิมะโปรยปราย เซเวอรัสได้พบกับเด็กน้อยผู้เป็นดั่งดวงดาวในชีวิตของเขา

หวั่นไหวกับเมียน้องชาย... จะมีใครเสียสติได้เท่าเขา

น้องสาวของธีโอดอร์ใช้ชีวิตอย่างเรียบง่าย มันก็เกือบจะง่าย ถ้าเธอไม่เผลอตัวไปจูบกับรุ่นพี่ที่เป็นเพื่อนสนิทของพี่ชายเธอแถมเจ้าตัวยังมีฉายาเป็นคุณชายประจำบ้านสลิธีริน

"ยามอยุธยาต้องมนตร์ขลัง เหล่าอสูรและภูตผีตื่นจากการหลับใหล มีเพียงหนึ่งบุรุษผู้มีวิชาอาคมแก่กล้า ที่จะยืนหยัดต่อสู้เพื่อปกป้องแผ่นดินและไขปริศนาแห่งเงามืดที่คืบคลาน เขาคือ 'ขุนอิน'

เมื่อชะตาถูกเขียนด้วยหมึกของคนอื่น — ฉันจะเขียนมันขึ้นใหม่ด้วยเลือดของตัวเอง!

แม้จะรู้ว่าเขามีหญิงในดวงใจแล้ว แต่นางก็ไม่ยอมแพ้ เขาจะรักหรือไม่รัก นางไม่สน ขอเพียงให้นางได้อยู่เคียงข้างเขา...ในฐานะฮูหยินเอกก็พอ

กายแกร่งย่อยตัวลงนั่งยอง ๆ เอื้อมมือแกร่งที่แขนเต็มไปด้วยอักขระลูปลงบนหัวเส้นผมนุ่ม ๆ คล้ายปลอบโยนริมฝีปากหนายกยิ้มเมื่อเห็นอาการตำรวจหนุ่มที่หมายจะมาจับเขา "กูเคยเตือนพวกมึงแล้ว ก็ยังส่งลูกน้องโง่ ๆ

ใต้กลิ่นหอมของกาแฟใน “บ้านทาโร่ คาเฟ่” สามพี่น้องทาโร่ใช้ชีวิตเรียบง่ายเหนือร้านที่พ่อเคยดูแล แต่หลังจากเขาจากไป ความลับบางอย่างเริ่มเผยตัว—พลังเหนือมนุษย์ที่ไหลเวียนในสายเลือด และเงาปีศาจที่คืบคลานเข

ใครว่าหยิ่งมาแล้วต้องหยิ่งกลับ เดี๋ยวนี้หยิ่งมาเขาอ่อยกลับกันทั้งนั้นแหละค่ะเฮีย (เริ่ดๆ เลย)