โลกเก่าสิ้นสุดลงด้วยเสียงกรีดร้องและเปลวไฟ ไม่ใช่สงครามนิวเคลียร์อย่างที่ใครๆ หวาดกลัว แต่เป็น "ไวรัสคลั่ง" ที่รั่วไหลจากห้องทดลองลับ มันเปลี่ยนคนเป็น "ผู้ติดเชื้อ"

มหาเศรษฐีเป่าฉีหยู่ย้อนเวลากลับมาตอนที่เขายังอยู่ในวัยหนุ่ม เขาเป็นคนเลวทุบตีภรรยาและลูก ทำให้ภรรยาและลูกตายทางอ้อม เขาจะใช้ความรู้และเล่ห์เหลี่ยมทางการค้าในอดีตของเขา ทำให้ภรรยาแ

จูเหม่ยลี่เด็กสาวที่ถูกป้าสะใภ้ขายมาให้เซียวจ้านเป่ยพ่อหม้ายลูกติดในราคา3ตำลึงเพื่อเป็นภรรยาเขา แต่จูเหมยลี่กลัวความป่าเถื่อนของเขาจึงโดดน้ำตาย จูเหมยลี่อีกคนก็มาเข้าร่างแทน

เมื่ออดีตหมอดูที่ไปไม่รุ่งในสายงานนี้ได้ข้ามมายังโลกใบใหม่ อาชีพที่ชาตินี้เขาจะขอทำน่ะเหรอ? หมอดูมันไม่เวิร์ค งั้นก็ไปทเวิคเป็นหมอลำแทนก็แล้วกัน!

เธอคือพี่สาวข้างบ้านเมื่อตอนเด็กๆ แต่ความบังเอิญพาให้ผมกลับมาพบเธอในฐานะรุ่นพี่ค่ายอาสาในรั้วมหาวิทยาลัย​เดียวกัน เธอจำผมได้มั้ยไม่รู้ แต่ผมจำเธอได้ขึ้นใจ

ถอดสมองดูซะ ฉันเตือนเเล้วนะ เนื้อเรื่องกาวๆ[อบอุ่นหัวใจ]มั้งนะ (คุณหัวเราะในวันที่ผมเอาฮา ระวังเสียน้ำตาในวันที่ผมเอาจริง) ผมจะเขียนไปเรื่อยๆจนว่าวันนั้นจะมาถึง

บ้านของหยกน้อยจนมาก ขาอ้วนๆ นี้จึงไม่ปลอดภัยอีกต่อไป แต่ไม่เป็นไร หยกน้อยจะช่วยให้ท่านแม่ร่ำรวยเอง !!!

เจ้าคุณพ่อเป็นพระยาจริงหรือไยช่างโง่เขลานัก พี่ใหญ่ก็เหมือนจะฉลาดแต่ก็แค่เหมือน พี่รองนี่ยิ่งแล้วใหญ่โง่จนวาระสุดท้าย ส่วนพี่สามดีหน่อยอย่างน้อยเขาก็ตายคนสุดท้าย//นั่นคือเสียงในใจเจ้าคนเล็กรึ?!

"อืม...คุณหมอ" "พี่บุ้งกี๋ค่ะ...หรือจะเรียกบุ้งกี๋เฉย ๆ ก็ได้" คุณหมอคงจะรู้ว่าฉันใกล้จะขาดอากาศหายใจจึงยอมผละจูบดูดดื่มออก และในนาทีนั้นฉันก็ครางพึมพำในลำคอด้วยน้ำเสียงเสียดาย…

“เธอคิดว่าเป็นแม่จะทำอะไรก็ได้เหรอ อย่าลืมว่านี่ก็ลูกเราเหมือนกัน ถ้าไม่มีน้ำเชื้อจากเรา ของขวัญจะเกิดมาได้ยังไง...เฮ้ย ! ทำอะไร นั่นลูกผมนะ !”

เพื่อป้องกันไม่ให้สามีกลายเป็นแม่ทัพสุดเหี้ยมกินเนื้อมนุษย์ เจิ้งเหรินอี้ตัวร้ายผู้เกียจคร้านจึงต้องลุกขึ้นมาตรากตรำทำงานเก็บตุนเสบียง!

ชายคนหนึ่งมีนามว่า วินเซนต์ เขาคือนักวิทย์ที่ประสบความสำเร็จในการย้ายจิตสำนึกของมนุษย์เข้าไปในร่างของหุ่นยนต์โดยเขาได้ย้ายจิตสำนึกตัวเขาเข้าไปในร่าง titan tv man ในเวอร์ชั่น mini การผจญภัยได้เริ่มแล้ว

คืนเข้าหอ ได้รู้ว่าที่จริงแล้วโลกที่ตัวเองอยู่เป็นนิยายเรื่องหนึ่ง ตัวเองเป็นตัวประกอบที่แต่งให้กับตัวร้าย โชคดีที่ได้รับระบบมาด้วย แค่ยั่วโมโหคนอื่น สะสมค่าความชัง เขาก็หาเงินได้แล้ว ไม่ต้องง้อสามี!

เมื่อชีวิตในกรุงโหดร้ายเกินจะทน “คิมแทจุน” หนุ่มวัย 26 ที่เพิ่งโดนบริษัทเขี่ยออกแบบไม่มีเยื่อใย ต้องหอบกระเป๋ากลับบ้านเกิดพร้อมใจที่ช้ำยับเยิน แต่เขาไม่รู้เลยว่า ที่บ้านนอกปลายเขาแห่งนี้… ไม่ได้มีแค่ด

เมื่อเธอเป็นเลขาเธอก็ตั้งหน้าตั้งตาทำงานรักไม่ยุ่งมุ่งแต่งานและเงิน ทว่าบอสสุดเนี๊ยบหางานให้เธอจนต้องมาพัวพันเกิดสัมพันธ์ก่อรักครั้งใหม่

เหตุใดบุตรีของแม่ทัพใหญ่ถึงถูกยกเลิกหมั้นหมายถึงสี่ครั้ง! นางผู้งามล่มเมือง? ทำสุราก็เก่ง วรยุทธ์ก็เป็น มากมีเงินทอง/อำนาจ หรือเพราะนางไม่ใช่กุลสตรี? เอหรือว่าสาเหตุจะเกี่ยวกับบุรุษปริศนาผู้นี้กันนะ!

“นี่ นายน่ะ เป็นเด็กเกเรใช่ไหม?“ ประโยคแรกที่เธอพูดกับผม ประโยคเปิดตัวที่ผมคงไม่มีวันลืม...

มู่ชิงหรู ฮองเฮาผู้ถูกหักหลังและตายอย่างเดียวดายในชาติก่อน ได้หวนคืนกลับมาเพื่อแก้ไขชะตากรรม เธอใช้สติปัญญาและความทรงจำจากอดีตวางแผนแก้แค้นอย่างเงียบ ๆ ท่ามกลางการชิงอำนาจในวังหลวง

อคิราห์หรือซันนี่สาวสวยหุ่นดีที่ประสบความสำเร็จในหน้าที่การงาน และเก่งไปซะทุกเรื่องคิดว่าทุกอย่างบนโลกใบนี้ควบคุมได้ ไม่เว้นแม้แต่ความรักแต่จู่ๆฟ้าก็ส่งยัยผิวหยวกเข้ามารบกวนหัวใจ

เป็นอาจารย์...สอนคำว่า 'รัก' ได้เปล่า?