ผู้ปกครองที่ลุงส่งมาเนี่ย...เขาจะมาดูแลเธอหรือมาควบคุมชีวิตเธอกันแน่! "นายเป็นใคร ยุ่งอะไรด้วย" "ผู้ปกครองเธอไง"

พะพายถูกวิญญาณตนหนึ่งที่อ้างว่าเป็นแม่ของพระรองจากซีรีส์ที่กำลังดูอยู่ นำพาวิญญาณออกจากร่างแล้วนำมาเข้าร่างของหญิงสาวนางหนึ่งที่พึ่งจากไป เพื่อให้ได้ครองคู่กับหวังชิงเฟิงพระรองที่เป็นบุตรชายของนางเอง

นักฆ่าสาวสวยจากโลกอนาคต ได้เกิดใหม่ในโลกจีนโบราณ พร้อมกับความพิเศษของเธอ รวมถึงความรู้ความสามารถไปด้วย ไป๋อี้หลินน้อยจะนำพาตระกูลไป๋สู่ความรุ่งเรือง และนำพาเมืองไปสู่ความมั่งคั่ง

ชีวิตนี้ช่างน่าบัดซบนัก ถูกผู้คนเอาเปรียบอยู่ตลอดเวลาเสียจนน่าเบื่อหน่าย ครั้นเมื่อตายไปกลับต้องมาสวมร่างสตรีอ่อนแอไม่เอาไหน คนรอบกายหรือก็เลวร้ายเกินทน ข้าผู้นี้จะไม่ขอทน

คนกลางวัน ที่โชคชะตา มาพบคนกลางคืน ผู้หญิง 2 คนที่เหมือนเครื่องดื่ม กาแฟเอสเปรสโซ กับโซดาซ่า "ปราลี" สาว HR เนี้ยบ เฉียบแป๊ะ ชอบดื่มกาแฟเข้มๆ "ณใจ" สาวซ่า ดังโซดา ที่เวลาสวนกันเป็นเส้นขนาน

ดวงวิญญาณที่สมควรจะแตกสลายกลับล่องลอยไปเข้าร่างของภูริ ชายหนุ่มเพศพิเศษที่จบชีวิตตัวเองลงทิ้งไว้เพียงเด็กชายตัวน้อยที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ อดีตราชาซอมบี้จึงต้องจับพลัดจับผลูเลี้ยงดูลูกชายตัวน้อยแทน

นี่เป็นชาติภพที่ 4 ของลู่ชิงเหมยซึ่งมาพร้อมกับระบบที่ผนวกเอาพลังเซียนเข้ากับเทคโนโลยีขั้นสูง นี่เป็นระบบที่จะช่วยให้เธอกลายเป็นซุปตาร์ของโลกใบนี้!!

ไป๋อวี้ได้ทะลุมิติเข้าไปในนิยายอยู่ในร่างของเด็กหนุ่มที่สติไม่สมประกอบ ชีวิตรันทดตั้งแต่แรกเริ่ม แต่โชคดีที่ยังมีนิ้วทองคำคอยช่วย ต่อมาเขาบังเอิญพบกับตัวร้ายผู้เย็นชา จึงต้องหาวิธีเอาชีวิตรอดไปให้ได้!

บอดี้การ์ดสาวเป็นแฟนคลับหลี่เฉิน แต่พลัดตกตึกตายเพราะดาราอีกคน เธอมีจิตอาฆาตต่อเขา เธอต้องการเอาคืนผู้ชายคนหนึ่ง และอยากเป็นคนรักของผู้ชายอีกคน คำขอก่อนตายเป็นจริง แต่ทำไมไม่เหมือนที่คิดไว้เลย

คืนเข้าหอ ได้รู้ว่าที่จริงแล้วโลกที่ตัวเองอยู่เป็นนิยายเรื่องหนึ่ง ตัวเองเป็นตัวประกอบที่แต่งให้กับตัวร้าย โชคดีที่ได้รับระบบมาด้วย แค่ยั่วโมโหคนอื่น สะสมค่าความชัง เขาก็หาเงินได้แล้ว ไม่ต้องง้อสามี!

เจ้าคุณพ่อเป็นพระยาจริงหรือไยช่างโง่เขลานัก พี่ใหญ่ก็เหมือนจะฉลาดแต่ก็แค่เหมือน พี่รองนี่ยิ่งแล้วใหญ่โง่จนวาระสุดท้าย ส่วนพี่สามดีหน่อยอย่างน้อยเขาก็ตายคนสุดท้าย//นั่นคือเสียงในใจเจ้าคนเล็กรึ?!

เหล่าสตรีล้วนอยากเป็นภรรยาท่านแม่ทัพแสนหล่อเหลา แต่เขาไม่สนใจ จึงถามว่า "เหตุใดท่านไม่มองพวกข้าบ้าง!" ท่านแม่ทัพเหยียดยิ้มหยันตอบกลับ "เพราะพวกเจ้าไม่อาจเด็ดหัวข้าศึก แบบที่ฮูหยินของข้าทำได้น่ะสิ"