เว่ยอี้เซียว "หลันเอ๋อ...เจ้ากำลังล้อเล่นกับไฟ" ---- ซุนหลิงหลัน "บางครั้ง...ข้าก็อยากรู้ว่าไฟมันร้อนแค่ไหน"

ชื่อบุญรอดนี่ไม่ได้ได้มาเพราะว่าโชคช่วยนะ ตอนเด็กเกิดมาสำลักน้ำคล่ำเกือบตายก็รอดมาได้ สุดท้ายก็กลายมาเป็นคนเห็นผี พอโตมาก็ยังเจอผีทำให้เกือบตายแต่ก็รอดมาได้อีก ชื่อบุญรอดที่แม่ให้มานี่ใช้คุ้มจริงๆ

เมื่อองค์พระอิศวรได้จัดพิธีเลือกคู่ให้แก่สี่องค์นาคาธิบดี นาฏราชนาคาแห่งฉัพพะยาปุตตะถูกตาต้องใจในรริดา ธิดาองค์โตขององค์วิษณุอนันต์นาคราช จึงเลือกนางให้มารับตำแหน่งชายาและแม่เมืองเมืองปุระนครแก้ว

สายลับศตวรรษที่ 20 เกิดใหม่ในร่างองค์หญิงแสนอาภัพผู้มีนัยน์ตาสีฟ้า นางถูกส่งไปอภิเษกต่างเมืองและตายอย่างปริศนา ผู้คนรอบข้างไม่ต่างจากงูพิษ บัดซบ! เกิดใหม่ได้ชีวิตเช่นนี้ข้าขอตายเสียกว่า

จะเกิดอะไรขึ้นเมื่อทหารหน่วยรบพิเศษมาดแมนขวัญใจสาว ตายระหว่างปฏิบัติหน้าที่ทำให้วิญญาณย้อนไปอยู่ในยุคจีนโบราณ ตื่นมาในต่างยุคแบบงงแถมยังมีสามและลูกชายอีกสี่คน

เธอยอมทนอยู่กับคนไร้หัวใจ ใช่แค่เพราะรัก แต่เพราะพันธะที่ผูกไว้ แม้ต้องจมหยาดน้ำตาหรือสูญสิ้นทุกสิ่งอย่างเธอก็ยอม

ซูเยี่ยนหรงถูกเผา ถูกหักหลัง ถูกย่ำยีศักดิ์ศรี ครานี้นางอัปลักษณ์ผู้นี้จะกลับมา...ล่มเมืองให้พินาศ แล้วส่งผลกรรมคืนแก่ผู้ที่ทำร้ายนาง

เพื่อให้เขาได้ทำสิ่งที่ต้องการและหลีกหนีชะตากรรมเลวร้ายฉีเซิ่นซูเชิดหน้าหอบลูกชายหนีออกจากบ้านหลังโตโดยไม่คิดจะหันหลังไปอีก...แต่ทำไมจู่ ๆ ผู้ชายใจร้ายคนนั้นถึงได้มานั่งคุกเข่ากอดขาเธออยู่แบบนี้เล่า!?

“ถ้าอยู่กับพี่ไม่ว่าเจ้าจ้อยจะทำอะไรก็มีประโยชน์ต่อพี่ทั้งนั้นค่ะ”

กั๋วกั๋วโตมากับท่านแม่ แต่ไฉนอยู่ๆ ท่านพ่อที่เคยคิดว่าตายจากไปแล้วกลับโผล่มาเสียดื้อๆ แล้วจะพาท่านแม่ไปจากกั๋วกั๋วอีก!

ลำพังการเป็นกะเทยก็ยากลำบากพอสมควรแล้ว ยังต้องมาเอาชีวิตรอดในวันที่โลกกำลังจะล่มสลายอีก แล้วอย่างนี้ฉันจะไปหาหมอผ่าตัดศัลยกรรมได้จากที่ไหน!

"กฎของคนแอบรัก" บางครั้ง ความรักก็เป็นเรื่องของการมองจากที่ไกล แอบหวัง แอบฝัน โดยไม่กล้าเข้าใกล้มากเกินไป เวลาคือคนหนึ่งที่ตกอยู่ในกฎข้อนั้น รักที่ไม่มีวันเป็นจริง รักที่เขาต้องมองผ่านสายตาของใครอีกคน

ท่ามกลางหิมะตก อากาศหนาวเย็นไปถึงกระดูก แต่กลับมีสตรีร่างบอบบางนอนอยู่บนลานกว้างท่ามกลางหิมะ เท้าทั้งสองข้างของนางถูกโซ่ตรวนมัดตรึงไว้ ข้อเท้ามีทั้งบาดแผลที่เกิดจากการถูกพันธนาการ และหิมะได้กัดกร่อน

ชายคิดว่าเคราะห์ใหญ่ในชีวิตที่เขาต้องเจอตอนอายุสามสิบห้าปีไม่ใช่อุบัติเหตุหรอก แต่เป็นการต้องแต่งงานกับคัทรินต่างหาก !

'อธิชนม์' ผันตัวจากการเป็นสัตวแพทย์อนาคตไกลในอเมริกา มาดูแลฟาร์มโคนมชื่อดังที่เชียงใหม่ของบิดา พร้อมกับ 'บุตรสาวลูกครึ่ง’' วัยห้าขวบ ที่อยากได้ 'น้องสาวนอกไส้' ของเขามาเป็นคุณแม่

” กูสงสัยทุกคนที่รู้เรื่องนี้ ชื่อมึงเป็นชื่อเดียวที่กูตัดทิ้งเพราะคิดว่ายังไงมึงก็ไม่มีทางหักหลังกูแน่นอน “ หากวันนั้นคิดให้เยอะกว่านี้ วันนี้เขาคงไม่ต้องเสียเพื่อนเพียงคนเดียวของตัวเองไป

ในเมื่อเขาไม่รัก ไยต้องรักเขา...ชาตินี้จื่อซิ่วขอทุ่มเทหัวใจเพื่อบุตรสาวตัวน้อยของนางเท่านั้น

เมื่อหัวใจมันเรียกร้อง ร่างกายย่อมตอบสนอง ที่สำคัญ…ถ้าจ้องจะเอา! แล้วมันต้องได้!

เพราะชาติก่อนหลงเชื่อคนผิดและโง่งมในรักจึงทำให้สูญเสียสามีที่รักยิ่งไป ชาตินี้ลู่หลินจะไม่ยอมให้เป็นแบบนั้นอีก นางจะเกาะสามีคนนี้ไว้แน่นๆและตื้อรักเขาจนกว่าเขาจะพอใจและมอบลูกชายตัวน้อยๆให้นางอีกครั้ง

ความแค้นชักนำเธอและเขาให้มาพบกัน เธอรักเขา แต่เราไม่ได้รักกัน